Bogusławskich majątki ziemskie

---

Dobra ziemskie, będące w posiadaniu Ścibor - Bogusławskich h. Ostoja na przestrzeni wieków XV-XX.

---

Niniejsze opracowanie obejmuje dobra ziemskie będące w posiadaniu członków rodziny Bogusławskich herbu Ostoja na przestrzeni wieków XV-XX. W artykule, pod pojęciem „posiadanie dóbr”, kryją się następujące formy władania majętnościami ziemskimi: własność, własność cząstkowa (posiadanie części wsi lub folwarku), zastaw, dzierżawa, dzierżawa wieczysta.

Własność pełna

Bogusławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie) Bogusławice są miejscowością gniazdową rodu Bogusławskich h. Ostoja, noszących przydomek Ścibor. Od nazwy tej wsi pochodzi ich nazwisko. Pierwszym, znanym przedstawicielem Ostojów (Mościców) posiadającym dobra ziemskie w Bogusławicach był Maciej z Bogusławic występujący w 1405 r. Bogusławscy h. Ostoja posiadali działy na Bogusławicach do 1615 r. Wówczas bracia Mikołaj i Jan Bogusławscy, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali Bogusławice Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 17-27; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764; https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogus%C5%82awscy_herbu_Ostoja ]

Brzezowiec i Słotwina https://pl.wikipedia.org/wiki/Brzezowiec W latach 1643-55 właścicielem Brzezowca i sąsiedniej Słotwiny był Jan Ścibor Bogusławski, Syn Jana i Doroty z Tarnowskich. Wcześniej majątek ten należał do Czernych h. Nowina. Jan Ścibor Bogusławski związał się z tą rodziną poprzez małżeństwo z Jadwigą Czerny w 1617 r. [J. Brzegowy, Rodzina Czernych herbu Nowina w średniowieczu i czasach nowożytnych. Studium kariery, Warszawa 2024, s. 230, 231, 243; M. Jedynak, Przedrozbiorowe dzieje parafii Brzesko 1487-1772, Tarnów 1975, s. 25, 39, 95; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 208, s. 401-405]

Chrusty https://pl.wikipedia.org/wiki/Chrusty_(powiat_%C5%82aski) Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]

Czajków (folwark) https://pl.wikipedia.org/wiki/Czajk%C3%B3w_(powiat_kaliski) Folwark Czajków, Pawłówek (część pierwszą) wraz z wsią Niedźwiady odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]

Czepów Dolny https://pl.wikipedia.org/wiki/Czep%C3%B3w Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1845 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim, dziedzicu Czepowa Dolnego, stając się współwłaścicielem tego majątku [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]

Czyżów https://pl.wikipedia.org/wiki/Czy%C5%BC%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie) W 1673 r. właścicielem Czyżowa był Ścibor Bogusławski [AGAD, Rejestry pogłównego generalnego woj. kaliskiego, sieradzkiego, łęczyckiego i brzeskokujawskiego, sygn. 74, k. 347v.]

Dąbrowa Rusiecka https://pl.wikipedia.org/wiki/D%C4%85browa_(gmina_Rusiec) Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]

Dylewo https://pl.wikipedia.org/wiki/Dylewo_(powiat_rypi%C5%84ski) W latach 1867-1874 majątek Dylewo posiadał Aleksander Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, patron przy Trybunale Cywilnym Guberni Warszawskiej w Kaliszu i w Płocku. Aleksander Bogusławski był synem Pacyfika Nikodema i Józefy z Czapskich [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 211-217; Archiwum Archidiecezjalne w Gnieźnie, Księgi metrykalne parafii w Rypinie, Akta zmarłych 1873-1878, k. 36; Dziennik Warszawski, nr 26, 1874, s. 112]

Gieski https://pl.wikipedia.org/wiki/Gieski W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]

Gluzy https://pl.wikipedia.org/wiki/Gluzy Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, dokonał w latach 1598-1601 zamiany posiadanych dóbr Gluzy na części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27]

Grabowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Grabowa_(powiat_cz%C4%99stochowski) W I połowie XVI w. działy w Grabowej posiadał Jan Ścibor z Bogusławic i Grabowej (brat Wojciecha Ścibora z Bogusławic h. Ostoja). W 1615 r. działy we wsi Grabowa Bogusławscy sprzedali Marcinowi Stanisławskiemu [P. Stolarczyk, "Szlachta wieluńska od XIV do połowy XVI wieku", Wieluń 2005, s. 210; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje, relacje, dekrety, sygn. 2, k. 581, sygn. 3, k. 356-358v., sygn. 4, k. 15-15v.; AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (II), sygn. 4, k. 47-47v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764 ]

Grabówka https://pl.wikipedia.org/wiki/Grab%C3%B3wka_(powiat_cz%C4%99stochowski) W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. dział we wsi Grabówka Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]

Jamno https://pl.wikipedia.org/wiki/Jamno_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie) W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark Jamno Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]

Janów i Tosin https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan%C3%B3w_(gmina_Zel%C3%B3w) Antoni Jan Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1859 r. wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową blisko 4 włóki gruntów rolnych na koloniach Tosin, Janów i Janówek. W połowie lat 60. XIX w. grunty te stały się pełną własnością Ludwiki Bogusławskiej, wdowy po wspomnianym Antonim Janie. Gospodarstwo rolne w Janowie jest w posiadaniu rodziny do dnia dzisiejszego [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 194-200, 224-241]

Konary https://pl.wikipedia.org/wiki/Konary_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie) Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja, ożenił się w 1623 r. z Anną ze Stradowa Szydłowską 1v. Wyleżyńską, współwłaścicielką dóbr Konary. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Konarach do śmierci Anny, która nastąpiła w 1631 r. [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat krakowski, sygn. 108, s. 8-11, sygn. 109, s. 277; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 57]

Korczew https://pl.wikipedia.org/wiki/Korczew_(powiat_be%C5%82chatowski) Petronela Bogusławska h. Ostoja, córka Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich w 1843 r. odziedziczyła po zmarłym mężu Walentym Otockim majątek Korczew. Trzy lata później, po jej śmierci folwark w Korczewie przejęli bracia zmarłej – Antoni Jan i ks. Ignacy Napoleon Bogusławscy, którzy wykupili część tych dóbr. Bogusławscy posiadali Korczew do 1858 r. [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 133-140, 184, 189, 194-200]

Kostrzewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Kostrzewice W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków i część Kostrzewic po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. Po Franciszku dział w Kostrzewicach odziedziczył jego syn Maksymilian. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 69, 104, 110, 115, 156, 157]

Łagiewniki https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81agiewniki_(powiat_wielu%C5%84ski) Dziedziczką części majątku Łagiewniki była Marianna z Chodakowskich Bogusławska, małżonka Jakuba Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich. Małżonkowie Bogusławscy gospodarowali w Łagiewnikach w latach 50. i 60. XVIII w. [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 96,97]

Łochynia https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81ochynia W 1615 r. Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana Ścibora i Doroty z Tarnowskich sprzedali odziedziczony po ojcu w 1614 r. folwark w Łochyni Marcinowi Stanisławskiemu, swojemu szwagrowi [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108, sygn. 201, s. 750-764]

Nieznanice https://pl.wikipedia.org/wiki/Nieznanice Dział w Nieznanicach posiadał Ścibor Bogusławski. W roku 1510 dobra te posiadał Stanisław Witkowski, który wziął je wcześniej w zastaw za 10 grzywien od Ścibora Bogusławskiego [AGAD, Księgi grodzkie wieluńskie, inskrypcje (I), sygn. 2, k. 534v.-535]

Ochle https://pl.wikipedia.org/wiki/Ochle_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie) Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]

Pawłówek https://pl.wikipedia.org/wiki/Paw%C5%82%C3%B3wek_(powiat_kaliski) Pawłówek (część pierwszą), wraz z folwarkiem Czajków i Niedźwiadami odziedziczyła w 1833 r. Michalina Przeuska, małżonka Wojciecha Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich. Bogusławscy sprzedali zadłużony majątek w 1855 r. i zamieszkali w Chmielniku koło Kalisza [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 156-168, 218, 219]

Pobórz https://pl.wikipedia.org/wiki/Pob%C3%B3rz_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%82%C3%B3dzkim) W 1615 r. Jan Tarnowski odstąpił swej siostrze Jadwidze, żonie Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej, swoje działy dziedziczne we wsi Pobórz wraz z folwarkiem [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 1825-1830]

Rososzyca https://pl.wikipedia.org/wiki/Rososzyca Andrzej, Stefan, Stanisław i Marianna Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, dzieci Marcina i Marianny z Rosowskich odziedziczyły po śmierci matki (koniec XVII w.) jej dział w Rososzycy [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 49, 50]

Smaszków https://pl.wikipedia.org/wiki/Smaszk%C3%B3w W 1763 r. Franciszek Ścibor Bogusławski h. Ostoja, chorąży Wojsk Koronnych, syn Andrzeja i Katarzyny z Gorzyńskich odziedziczył Smaszków po zmarłej żonie Annie z Jankowskich. W rękach Bogusławskich majątek pozostawał jeszcze w latach 90. XVIII w. Później stał się własnością Kurcewskich [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 69-85, 104-111]

Stok Polski https://pl.wikipedia.org/wiki/Stok_Polski W 1838 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, mjr WP, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, wstąpił w związek małżeński z Franciszką Rudnicką, właścicielką dóbr Stok. Po jej śmierci w 1847 r. stał się dziedzicem tego majątku. W rękach rodziny Bogusławskich dobra te pozostawały do 1874 r., kiedy to Jan Niepomucen Bogusławski, syn Stanisława, sprzedał je rodzinie Oppenheymów [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 61-67, 141, 146-150, 201-206.]

Stryje Paskowe https://pl.wikipedia.org/wiki/Stryje_Paskowe W 1594 r. Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich, wszedł w posiadanie części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych. Bogusławski posiadał ten majątek do 1602 r. [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]

Sufczyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Sufczyn_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie) W 1632 r. Piotr Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich kupił od Hieronima Strasza majątek Sufczyn z folwarkiem i wsią Wolą Sufczyńską. Wcześniej, od roku 1626, Piotr Bogusławski posiadał Sufczyn tytułem zastawu [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie sądeckie, relacje, sygn. 124, s. 251-254; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 225, s. 1904-1910; Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 roku, rękopis, k. 269]

Sulisławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Sulis%C5%82awice_(Kalisz) W 1712 r. Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, zawarł związek małżeński z Katarzyną Gorzyńską, dziedziczką Sulisławic i Gaju koło Kalisza. Bogusławscy w roku 1723 sprzedali Sulisławice Michałowi Węgierskiemu [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 55-60]

Szynczyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Szynczyce W 1693 majątek Szynczyce posiadał Jakub Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Andrzeja i Anny Szydłowskiej. Tego roku Bogusławski zbył te dobra Stanisławowi Czajkowskiemu [CPAHU Kijów, Kolekcja Dokumentów Heroldii Królestwa Polskiego (Archiwum Kaczanowskiego), sygn. 149, Sumaryusz Akt Piotrkowskich - Tom 170, k. 94]

Świerczyńsko https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awierczy%C5%84sko W 1594 r. właścicielem działów w dobrach Świerczyńsko i Gieski był Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Heleny z Wolskich. Tego roku Bogusławski zamienił wspomniane działy na części dóbr ziemskich w Stryjach Paskowych [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 29, 30; AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 95, k. 642v.-643v.]

Wawrowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wawrowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie) W 1591 r. Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja, dziedzic Bogusławic, posiadał część dóbr Wawrowice wraz z folwarkiem Wawrowka i spichlerzem na Przedmieściu Wiślickim. W latach 1598-1601 dokonał zamiany posiadanych dóbr Gluzy na pozostałe części w Wawrowicach należące do uposażenia dziekana kolegiaty sandomierskiej Jana Wielickiego. Zamianę tę zaaprobowali: papież Klemens VIII, król Zygmunt III i bp krakowski Jerzy Radziwiłł. Wawrowice były w rękach Bogusławskich jeszcze w latach 50. XVII w. Posiadał je wówczas Piotr, syn wspomnianego wyżej Jana [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 26, 27; Rejestry poborowe woj. sandomierskiego 1504-1591, sygn. 8, k. 714; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 200, s. 1101-1108; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 411, s. 783-786]

Wilkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilkowice_(powiat_podd%C4%99bicki) Wilkowice były dziedzictwem Anny Lochman, która wyszła za mąż w 1893 r. za Stanisława Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Władysława i Józefy ze Skotnickich. Bogusławscy posiadali Wilkowice do wybuchu II wojny światowej. Ostatnim właścicielem Wilkowic był Tadeusz Ścibor-Bogusławski, syn Stanisława i Anny z Lochmanów [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 256-262, 283-285]

Włocin i Grzymaczew https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82ocin-Wie%C5%9B https://pl.wikipedia.org/wiki/Grzymaczew W 1723 r. Andrzej Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, komornik graniczny sieradzki, syn Marcina i Marianny z Rosowskich, kupił dobra Włocin wraz z częścią Grzymaczewa, folwarkiem Jarychy oraz osadami: Kije, Stelmachy, Niwa, Pęczek, Chudoba. W rękach rodziny Bogusławskich majątek ten pozostawał do 1816 r., kiedy to prawnuk Andrzeja – Stanisław Bogusławski, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, sprzedał go Alojzemu Wierusz-Niemojewskiemu. Majątek na krótko wykupił w 1860 r. syn Stanisława – Jan Nepomucen Bogusławski, lecz kilka lat później został wywłaszczony na rzecz Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 55, 60, 61, 67-73, 77, 82-85, 112-115, 141, 143, 201-206]

Wrzeszczewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzeszczewice Majątek Wrzeszczewice kupił w 1660 r. Marcin Ścibor-Bogusławski, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich. Dobra te w rękach Bogusławskich pozostawały przez 36 lat (w roku 1696 sprzedał Wrzeszczewice Marcin Bogusławski, syn powyżej wspomnianego Marcina i Katarzyny z Rościerskich) [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 31-40]

Zaborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zabor%C3%B3w_(gmina_Zadzim) Władysław Wincenty Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich, wymieniany był w aktach metrykalnych parafii Małyń (w latach 1866-1874) jako dziedzic Zaborowa [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 218-223]

Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_%C5%82aski) Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich, ożenił się w 1843 r. z Pauliną Niemojowską, wdową po Leonie Załuskowskim. Dzięki małżeństwu Bogusławski wszedł w posiadanie kilku dużych majątków ziemskich, m.in.: Zawad, Chrustów, Dąbrowy Rusieckiej i Ochel. Na przełomie lat 60. i 70. XIX w. majątki Bogusławskich zostały, wyrokiem sądowym, zlicytowane [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 201-208]

Zastawy i dzierżawy

Bieglów https://pl.wikipedia.org/wiki/Biegl%C3%B3w W roku 1635 Bieglów posiadał, tytułem zastawu, Piotr Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Wawrowic, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 462-465]

Bogdanów https://pl.wikipedia.org/wiki/Bogdan%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie) Przed rokiem 1666 Bogdanów dzierżawiła Teofila z Siekluk Sieklucka, żona G. Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie inskrypcje, sygn. 172, k. 58v.-59]

Boszczynek https://pl.wikipedia.org/wiki/Boszczynek Bosczyn (dziś Boszczynek) w latach 1636-1640 dzierżawił od Akademii Krakowskiej Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 251, s. 1667-1668; Corpus Academicum Cracoviense (CAC) https://cac.historia.uj.edu.pl/]

Bronowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Bronowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie) W roku 1813 posesorem części Bronowic był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 129]

Brończyn https://pl.wikipedia.org/wiki/Bro%C5%84czyn W latach 1832-1838 posiadaczami Brończyna, tytułem zastawu, byli małżonkowie Franciszka z Orłowskich i Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 145, 146]

Chorzelów https://pl.wikipedia.org/wiki/Chorzel%C3%B3w W roku 1600, Jan Ścibor Bogusławski h. Ostoja, dziedzic Bogusławic, syn Macieja, wszedł w posiadanie, tytułem zastawu, dóbr Chorzelów z folwarkiem Przyłęk [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 175, s. 1026-1028]

Częstochowa (wójtostwo miasta Częstochowy) https://pl.wikipedia.org/wiki/Stare_Miasto_(Cz%C4%99stochowa) Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w latach 1632-1635 r. był dożywotnim posiadaczem wójtostwa częstochowskiego (własność królewska). W roku 1635 król Władysław IV zezwolił Bogusławskiemu by mógł ustąpić z praw dożywotnich do wójtostwa miasta Częstochowy na rzecz Stanisława z Pilczy Korycińskiego, cześnika krakowskiego [AGAD, MK 180, k. 421-421v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 701, s. 306]

Dziadkowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie) W roku 1699 Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Katarzyny z Rościerskich wszedł w posiadanie Dziadkowic, tytułem zastawu [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 38]

Dziaduszyce https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziadkowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie) W latach 1620-1635 Dziaduszyce znajdowały się w posiadaniu, tytułem zastawu, małżonków Jadwigi Tarnowskiej i Mikołaja Ścibora Bogusławskiego h. Ostoja, syna Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3748-3749; Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 241, s. 592-598]

Gawłuszowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Gaw%C5%82uszowice W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ściborowie Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]

Gąsin https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C4%85sin W latach 1862-1864 Gąsin dzierżawił Władysław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Wojciecha i Michaliny z Przeuskich [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 218, 219]

Gorzków https://pl.wikipedia.org/wiki/Gorzk%C3%B3w_(powiat_kazimierski) Od roku 1641 dzierżawcami Gorzkowa byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna. W tym czasie właścicielem Gorzkowa był profesor Akademii Krakowskiej Krzysztof Najmanowicz (https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzysztof_Najmanowicz) [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 711, s. 213-216].

Grodzisko i Pierzchno https://pl.wikipedia.org/wiki/Grodzisko_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bl%C4%85skie) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim) Od roku 1571 królewszczyznę Grodzisko (której częścią był dział w sąsiednim Pierzchnie) posiadał dożywotnio Marcin Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Macieja. Po jego śmierci (po 1617 r.) posesję w tych dobrach przejęli jego synowie – Jan, Sebastian, Krzysztof i Andrzej. Sprawy dot. tych działów toczyły się jeszcze w latach 30. XVII w. [AGAD, Metryka Koronna 110, f. 153v.-154v.; Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 423, s. 77-78; Księgi ziemskie krakowskie – powiat lelowski, sygn. 427, s. 591-596, 952-954]

Janikowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Janikowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie) W roku 1845 Antoni Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Antoniego Onufrego i Salomei z Bobowskich wziął w dzierżawę wieczysto-czynszową włókę ziemi w dobrach Janikowice. Pięć lat później, w roku 1850, był już administratorem dóbr Korczew [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 195; Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim Oddział w Tomaszowie Mazowieckim, Akta Notariusza Sylwestra Czermińskiego w Opocznie, sygn. 14, nr aktu 65]

Jankowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jankowice_(powiat_radomszcza%C5%84ski) Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja w roku 1638 był posiadaczem Jankowic (dzierżawa lub zastaw) [Archiwum Archidiecezji w Częstochowie, Parafia Brzeźnica - Nowa, Akta urodzonych 1631-1679, sygn. KM 129, k. 24]

Jasieniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Jasieniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie) W 1644 r. Jasieniec i Obiechów wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 714, s. 1552-1553]

Jerwonice https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerwonice W roku 1649 posiadaczami Jerwonic, tytułem zastawu, byli małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 162, k. 640-641v.]

Kamienica Polska (folwark Klepaczka) https://pl.wikipedia.org/wiki/Kamienica_Polska W latach 1823-1828 dzierżawcą folwarku Klepaczka w Kamienicy Polskiej wraz z dworem był Pacyfik Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 151-155]

Karszew https://pl.wikipedia.org/wiki/Karszew_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie) W latach 1822-1823 Karszew dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 158]

Kiki https://pl.wikipedia.org/wiki/Kiki_(powiat_%C5%82aski) W roku 1633 Kiki posiadali tytułem zastawu małżonkowie Katarzyna z Rościerskich i Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich, wnuk Jana i Heleny z Wolskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 238, s. 868-871]

Kliszów https://pl.wikipedia.org/wiki/Klisz%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_podkarpackie) W roku 1615 Piotr, Mikołaj i Jan Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Jana i Doroty z Tarnowskich, odziedziczyli po ojcu posiadane przez niego, tytułem zastawu, dobra Gawłuszowice i Kliszów [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 201, s. 819-821]

Kłobuck (Pawłowskie role i grunty) https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82obuck W 1645 r. posesorem królewszczyzny, na którą składały się grunty i role zwane Pawłowskie w Kłobucku był Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja. Tego roku król Władysław IV zwolnił go z podatków od tej nieruchomości << Władysław IV z Bożej łaski król Polski itd. Wiadomym czynimy itd. Szczególne zasługi G. Andrzeja Ścibor Bogusławskiego, Naszego wysłużonego żołnierza, które ze stratą dla swych fortunek i z zagrożeniem życia oddawał Nam przez wiele lat na różnych wyprawach wojennych, zwłaszcza zaś moskiewskich i pruskich, domagają się od Nas, abyśmy zechcieli im okazać Naszą łaskę i dobroć królewską. Przeto uznaliśmy za stosowne, aby uwolnić jego grunt i role zwane Pawłowskie w Naszym mieście Kłobucku w starostwie krzepickim od wszystkich ciężarów miejskich i grodzkich zamkowych (wyłączając jedynie podatki publiczne uchwalone na sejmach koronnych), po kres żywota jego i jego małżonki G. Anny Jagodzińskiej. Na dowód tego niniejsze pismo, podpisane Naszą ręką, rozkazaliśmy opatrzyć pieczęcią koronną. Dan w Warszawie 28 III 1645, w 12. roku panowania Naszego w Polsce i 13. w Szwecji. Adam Jan z Komorowa kanonik krakowski, regens kancelarii. Król Władysław.>> [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1171-1172; https://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=7614]

Kokanin https://pl.wikipedia.org/wiki/Kokanin W latach 1823-1826 dobra Kokanin dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 160]

Kropidło https://pl.wikipedia.org/wiki/Kropid%C5%82o_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie) W 1620 r. Kropidło posiadał, tytułem zastawu, Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 689, s. 3739-3740]

Makocice https://pl.wikipedia.org/wiki/Makocice W latach 1631-1632 Makocice posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty z Tarnowskich, i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 497-498; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 699, s. 212]

Nowa Wieś https://pl.wikipedia.org/wiki/Nowa_Wie%C5%9B_(powiat_sieradzki) W latach 1808-1811 Nową Wieś dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 120, 122]

Obiechów https://pl.wikipedia.org/wiki/Obiech%C3%B3w W 1644 r. Obiechów i Jasieniec wraz z dworami i folwarkami posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje,sygn. 714, s. 1552-1553]

Pałecznica https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ecznica_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie) Do roku 1645 dzierżawcą dóbr Pałecznica był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208].

Pamięcice (Folwark Pamięcki) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pami%C4%99cice Do roku 1645 dzierżawcą folwarku w Pamięcicach był Piotr Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 715, s. 1739-1751, 2025-2029, 2207-2208].

Podule Dolne https://pl.wikipedia.org/wiki/Podule W latach 1666-1668 Podule Dolne było w posesji małżonków Teofili z Siekluckich i Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, inskrypcje, sygn. 172, k. 58v., sygn. 174, s.20.]

Przemęczany https://pl.wikipedia.org/wiki/Przem%C4%99czany Od roku 1641 dzierżawcami dóbr Przemęczany byli Jan Ścibor Bogusławski, syn Jana i Doroty z Tarnowskich i jego małżonka Jadwiga z Witowic Czerna [ANK, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 710, s. 1102-1103].

Rakowice https://pl.wikipedia.org/wiki/Rakowice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie) W latach 1819-1822 Rakowice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]

Ralewice https://pl.wikipedia.org/wiki/Ralewice W latach 1814-1816 Ralewice dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]

Sędzimirowice https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C4%99dzimirowice W latach 1818-1821 dzierżawił Sędzimirowice Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 144, 149]

Sokołów https://pl.wikipedia.org/wiki/Soko%C5%82%C3%B3w_(gmina_Sieradz) W latach 1804-1807 i 1816-1819 Sokołów dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, porucznik Legii Polsko-Włoskiej, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 117, 118, 121, 122]

Szadów Pański https://pl.wikipedia.org/wiki/Szad%C3%B3w_Pa%C5%84ski W 1825 r. Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich, dzierżawił Szadów Pański w pow. warckim [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 115, 145]

Tądów Górny https://pl.wikipedia.org/wiki/T%C4%85d%C3%B3w_G%C3%B3rny W latach 1671-1674 Tądów Górny dzierżawił Marcin Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Małgorzaty z Piorunowskich [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 33]

Trzciniec https://pl.wikipedia.org/wiki/Trzciniec_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie) W latach 1618-1619 dzierżawcami dóbr Trzciniec byli małżonkowie Jadwiga Tarnowska i Mikołaj Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Jana i Doroty Tarnowskiej [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 688, s. 729, sygn. 689, s. 1733-1734]

Tuszyn (grunty miejskie) https://pl.wikipedia.org/wiki/Tuszyn W roku 1816 dzierżawcą gruntów miejskich w Tuszynie był Antoni Onufry Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 129]

Wiatrowice (folwark Kwapowski) https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiatrowice_(Tropie) W latach 1632-1634 folwark Kwapowski w Wiatrowicach posiadali, tytułem zastawu, małżonkowie – Jan Ścibor-Bogusławski h. Ostoja (syn Jana i Doroty z Tarnowskich) i Jadwiga z Witowic Czerna [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, inskrypcje, sygn. 235, s. 498-501; Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 885-886]

Wiechucice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiechucice W latach 1826-1827 Wiechucice dzierżawił Wojciech Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Fałstyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 160, 161]

Witów i Grzmiąca https://pl.wikipedia.org/wiki/Wit%C3%B3w_(gmina_Burzenin) W latach 1723-1727 zastawnym posesorem dóbr Witów i Grzmiąca był Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina i Marianny z Rosowskich [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 51-54]

Wojsławice https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojs%C5%82awice_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie) W pierwszej i drugiej dekadzie XVIII wieku Stefan i Andrzej Ścibor-Bogusławscy h. Ostoja, synowie Marcina i Marianny z Rosowskich posiadali, tytułem zastawu, działy w dobrach Wojsławice i Wólce Wojsławskiej [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 49-51, 55, 57, 69, 86]

Wola Kleszczowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wola_Kleszczowa W 1843 r. posesorem Woli Kleszczowej pod Widawą był Jan Nepomucen Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Stanisława i Urszuli z Załuskowskich [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 201]

Wrzosowa https://pl.wikipedia.org/wiki/Wrzosowa W latach 1626-1632 Wrzosowę posiadał, tytułem zastawu, Andrzej Ścibor Bogusławski h. Ostoja, syn Marcina, wnuk Macieja [Archiwum Narodowe w Krakowie, Księgi grodzkie krakowskie, relacje, sygn. 700, s. 711-717]

Zalesie https://pl.wikipedia.org/wiki/Zalesie_(gmina_Zadzim) W roku 1817 dzierżawił Zalesie Stanisław Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Maksymiliana i Faustyny z Kiedrowskich [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 144]

Zawady https://pl.wikipedia.org/wiki/Zawady_(powiat_sieradzki) W roku 1822 Zawady dzierżawił Ignacy Ścibor-Bogusławski h. Ostoja, syn Jakuba i Marianny z Chodakowskich [R. Bogusławski, "Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja. Linia szadkowska od XVII do XX wieku", WTN, Wieluń 2020, s. 121, 122]

Zborów https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbor%C3%B3w_(wojew%C3%B3dztwo_%C5%82%C3%B3dzkie) W latach 80. XVII w. Zborów był w posesji Jakuba Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, syna Andrzeja i Anny z Szydłowskich [AGAD, Księgi grodzkie sieradzkie, relacje, sygn. 45, k. 609-610, sygn. 48 B, k. 119-120]

Mapa majątków ziemskich

• Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.

Zobacz też

• Bogusławski
• Historia rodziny Bogusławskich
• Członkowie rodziny Bogusławskich

Bibliografia

• R. Bogusławski, Dobra ziemskie Ścibor-Bogusławskich w Ziemi Sieradzkiej XV - XX w., Na Sieradzkich Szlakach, 4/2007.
• Majątki ziemskie Ścibor-Bogusławskich h. Ostoja od XV do XX w.