Bogusławski Stanisław (legionista)

Z Ostoya
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stanisław Bogusławski w 1918 roku


Stanisław Bogusławski herbu Ostoja (ur. 1888 w Łodzi, zm. 1940) – oficer Legionów Polskich, major Wojska Polskiego. W 1940 zamordowany przez Sowietów.

Syn Henryka Bogusławskiego i Emilii z Pszczółkowskich. Wnuk po mieczu Antoniego Jana Bogusławskiego i Ludwiki z Kilińskich a po kądzieli Aleksandra Pszczółkowskiego i Zofii z Działyńskich. Potomek w piątym pokoleniu Andrzeja Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, wicepodkomorzego (komornika granicznego) łęczyckiego i sieradzkiego. Jego dziadkiem stryjecznym był ks. Ignacy Bogusławski. Stanisław Bogusławski miał dwóch braci - Romana Aleksandra i Władysława. Przed służbą wojskową studiował nauki politechniczne.

Jego dorosłe życie związane było z wojskiem. Służył w 1.pp Legionów Polskich. W dniu 28 września 1914 roku został mianowany chorążym piechoty a następnie ppor. piechoty. W roku 1916 został przydzielony do KIZ w Siedlcach (KIZ - Krajowy Inspektorat Zaciągu do Wojska Polskiego). Dnia 27 kwietnia 1917 roku powrócił do 1.pp Legionów Polskich. Po kryzysie przysięgowym był internowany w Białobrzegach koło Beniaminowa (legioniści odmówili złożenia przysięgi na wierność cesarzowi Niemiec). Po zwolnieniu podjął służbę w PSZ. Dnia 12 października 1918 roku awansowano go do stopnia por. piechoty. Służył następnie w WP, m.in. w 13.pp i w 53.pp. W czerwcu 1919 roku awansowany został do stopnia kapitana a pięć lat później (1924) do stopnia majora. W roku 1930 był inspektorem WFiPW w Dowództwie Okręgu Korpusu nr VII w Poznaniu (WFiPW - Państwowy Urząd Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego). Cztery lata później, w dniu 30 listopada 1934 roku przeszedł w stan spoczynku. We wrześniu 1939 roku został pojmany przez Sowietów i w maju 1940 roku zamordowany na terenie Ukrainy. Nosił pseudonim wojskowy "Kasper".


Zobacz też


Bibliografia


  • W. K. Cygan, Oficerowie Legionów Polskich 1914-1917. Słownik Biograficzny, t.I, A-F.
  • Lista starszeństwa oficerów zawodowych; Warszawa 1933.
  • Rocznik Oficerski 1923; Warszawa 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924; Warszawa 1924.
  • Rocznik Oficerski 1928; Warszawa 1928.
  • Rocznik Oficerski 1932; Warszawa 1932.
  • E. Quirini, S. Librewski, Ilustrowana kronika Legionów Polskich 1914-1918, Warszawa 1936.
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Narzędzia