Bogusławski Józef

Z Ostoya
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Józef Teofil Ścibor-Bogusławski

Józef Teofil Bogusławski herbu Ostoja (ur. 1852 w Korczewie, zm. 1911 w Piotrkowie Trybunalskim) – polski działacz niepodległościowy 1905 r. Urzędnik państwowy - pisarz Gminy Zelów.

Syn Ludwiki z Kilińskich i Antoniego Jana Ścibor-Bogusławskiego. Potomek w czwartym pokoleniu Andrzeja Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja, wicepodkomorzego łęczyckiego i sieradzkiego. Jego stryjami byli: ks. Hieronim i ks. Ignacy Bogusławscy. Miał liczne rodzeństwo: 1. Leona (1850-1910), ożenionego z Walerią Krąkowską; 2. Anielę Salomeę Nowicką (1854 -?); 3. Mariannę Zofię Wilczyńską (1856-?); 4. Ignacego Henryka (1858-1894), ożenionego z Teodozją Madler; 5. Henryka Stanisława (1859-1860); 6. Henryka (1861-1891) ożenionego z Emilią Pszczółkowską. Józef Bogusławski ożenił się z Walerią Madler, z którą miał kilkoro dzieci - Zofię Kryszyńską, Stanisławę, Józefę oraz Henryka i Karola.

Józef Bogusławski był właścicielem gruntów rolnych w Janowie oraz nieruchomości w Zelowie. Pełnił funkcję pisarza Gminy Zelów. W roku 1905 włączył się do ruchów narodowo-wyzwoleńczych w Zelowie i okolicy. Popierał działalność patriotyczną ks. Jana Żaka, proboszcza parafii Łobudzice. Przechowywał potajemnie w swoim domu powierzony mu przez ks. Żaka sztandar w barwach narodowych. W wyborach do Dumy w 1906 roku został wybrany pełnomocnikiem tzw. średniej własności pow. łaskiego.


Zobacz też


Bibliografia


  • R. Bogusławski, Dobra ziemskie Ścibor-Bogusławskich w Ziemi Sieradzkiej XV - XX w., Na Sieradzkich Szlakach, 4/2007.
  • S. Papuga, A. Gramsz, Zelów. Wspólnota nacji, wyznań, kultur, s. 110, Łódź 2003.
  • Tydzień Piotrkowski, 1906 nr 16.
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Narzędzia