Historia rodziny Pierszyńskich

Z Ostoya
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ostoja wyciety.jpg

English flag.png

Pierszyński (Pierściński, Pirszyński, Pierzciński) – odwieczna szlachta, stara rycerska rodzina, zacna i dla Polski wielce zasłużona, pieczętująca się herbem Ostoja, należąca do heraldycznego rodu Ostojów (Mościców). Nazwisko wywodzą od wsi Pierszne (Pierstne) (dziś Pierzchno) pod Kłobuckiem.

Historia rodziny

  • Kronikarz Jan Długosz w swoim dziele „Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis” wymienił właścicieli dóbr Pierstne (parafia Kłobuck) w II połowie XV w. Byli to: Jan, Mikołaj i Maciej z Pierstnego Pierscińscy hebru Ostoja. Według Długosza posiadali połowę tej wsi. Druga połowa stanowiła własnośc królewską. 2.
  • Spośród polskich twórców herbarzy najobszerniej ród Pierszyńskich herbu Ostoja opisał 9.
  • Kasper Niesiecki wspomniał Pierszyńskich w swoim „Herbarzu polskim”10.
  • Józef Krzepela, prawnik, heraldyk i genealog, który prowadził badania nad rozsiedleniem szlachty na ziemiach polskich widział Pierszyńskich herbu Ostoja osiadłych w Małopolsce11.

Znani przedstawiciele rodziny Pierszyńskich

Majątki ziemskie Pierszyńskich

Pierzchno, .

Przypisy


1. .
2. J. Długosz, Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis, t. III, Kraków 1864, s. 168.
3. .

Bibliografia

  • J. Długosz, Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis, t. III, Kraków 1864, s. 168.
  • K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J. N. Bobrowicz, t. VII, Lipsk 1841, s. 296.
  • J. N. Bobrowicz, Dodatek do Herbarza polskiego ks. Kaspra Niesieckiego, Lipsk 1844, s. 340.
  • S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. XIII, Warszawa 1916, s. 344, 348.
  • J. Krzepela, Małopolskie rody ziemiańskie, Kraków 1928, s. 77.
  • Kodeks Dyplomatyczny Małopolski, wyd. F. Piekosiński, t. IV, Kraków 1905, s. 320, 322, 429, 430, 442, 445.
  • Źródła Dziejowe, t. XIV, Warszawa 1886, s. 78, 79.
  • Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VIII, Warszawa 1887, s. 103.
  • Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu, red. T. Jurek, IHPAN 2010–2022, Kraków, cz. I, hasło: Biała Mała; Kraków, cz. II, hasła: Grodzisko, Jaroniowice, Kalej, Kamyk, Kiedrzyn, Kłobuck, Kłobuck-Staromieście, Kobylany; Kraków, cz. III, hasła: Krzepice, Lgota, Libidza, Łobodno; Kraków, cz. IV, hasło: Mokra; Kraków, cz. V, hasło: Mysłowice.