Historia rodziny Domaradzkich: Różnice pomiędzy wersjami

Z Ostoya
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 6: Linia 6:
 
==Historia rodziny==
 
==Historia rodziny==
  
−
W drugiej połowie XV-go wieku, dziedzicami Domaradzic są: Dersław Gomółka h. Jastrzębiec i Lutek Wołek, Kot, Dyak i Błożno - między innymi herbu Ostoja. W roku 1414, [[Domaradzki Piotr z Ostoi|Piotr]] syn [[Domaradzki Klemens|Klemensa]] notowany jest na Uniwersytecie Krakowskim.
+
Spośród polskich twórców herbarzy najobszerniej ród Domaradzkich herbu Ostoja opisali Adam Boniecki i Artur Reiski w „Herbarzu polskim”. Oto większy fragment tego opisu: ''... z Domaradzic w powiecie sandomierskim. W drugiej połowie XV-go wieku, dziedzicami tej wsi są: Dersław Gomołka h. Jastrzębiec i Lutek Wołek, Kot, Dyak i Błożno, których herbu Długosz nie podał, mogą być zatem i Ostojczykowie między nimi (Lib. Benef.). Piotr, syn Klemensa. 1414 r. na uniwersytecie krakowskim. Jakób, w latach 1546-1563 administrator dóbr Mikołaja Reja. W 1578 roku Domaradzice posiadali: Zacharyasz, Rafał, Andrzej, Marcin, Jan, Mikołaj Błożno i Slezak (Paw.). Mikołaj, dworzanin Sieniawskiego, żonaty 1572 r. z Teodorą Pociejówną. Synowie jego: Zacharyasz, Jan, Krzysztof i Zygmunt (M. 109 f. 842 i Wyr. Lub. 59 f. 1413). Maciej Szczęsny, syn Stanisława i Doroty z Orłowskich, właściciel Domaradzic 1635 r., ma sumę u Orłowskiego (Zap. Lub. 35 f. 165; Gr. Przed. 70 f. 666). Daniel, syn Macieja, zeznał 1691 r. zapis dożywocia. z żoną. Jadwigą Tyszkowską (Perp. Czers. 14 C f. 55). Tu pewno należą: Wojciech, pisarz grodzki żydaczowski 1627 r.; Wojciech, pisarz grodzki trembowelski 1642 r. i Jakób, burgrabia lwowski 1627 r. Andrzej z województwem lubelskiem, a Zygmunt z ziemią przemyską, podpisali obiór króla Michała. Aleksander Domaradzki (v. Domaracki), h. Ostoja, wziął 1630 r. w zastaw Borysowo z dóbr Szkłowskich, w orszańskiem. Synowie jego: Dominik i Szymon, posiadali część w Krasulinie 1693 r. Józef, Michał, Floryan i Maciej z synami: Jakóbem i Janem, synowie Jana, Aleksander z synem Jakóbem, Grzegorz z synem Maciejem i Leon, synowie Grzegorza, Paweł z synami: Janem, Jerzym i Andrzejem, syn Michała, wnukowie Szymona, wywiedli się ze szlachectwa h. Ostoja, w ziemstwie orszańskiem, 1774 r. Maciej Janowicz, miał jeszcze synów: Pawła i Teodora, a Floryan - Pawła i Jana (Herb. Orszański; Ist. Jur. Mat. XXVIII). Piotr, Franciszek i Jan, udowodnili pochodzenie swoje szlacheckie w sądzie lwowskim ziemskim 1782 r. Waleryan, Feliks i Ludwik, synowie Jana, zapisani zostali do ksiąg szlacheckich galicyjskich, w latach 1828-1852. Michał, Feliks, Wojciech i Eustachy, synowie Franciszka, 1832 r., a Michał, syn Piotra, 1837 r. Jan w sądzie pilźnieńskim, a Bazyli i Jan, w sadzie trembowelskim, wylegitymowali się ze szlachectwa 1782 r. (Goł.). Antoni, cześnik dobrzyński, pozwał 1757 r. ks. Wąsowicza, proboszcza w Lubczy i innych, w sprawie zapisów testamentowych swego brata młodszego Adama (Gr. Nowokorcz.)''.
−
 
 
−
[[Domaradzki Jakób|Jakób]], w latach 1546—1563 administrator dóbr Mikołaja Reja. [[Domaradzki Mikołaj|Mikołaj]], dworzanin Sieniawskiego, żonaty 1572 r. z [[Pociejówna Teodora|Teodorą Pociejówną]]. Synowie jego: [[Domaradzki Zacharyasz|Zacharyasz]], [[Domaradzki Jan|Jan]], [[Domaradzki Krzysztof|Krzysztof]] i [[Domaradzki Zygmunt|Zygmunt]]. [[Domaradzki Maciej Szczęsny|Maciej Szczęsny]], syn [[Domaradzki Stanisław (Domaradzice)|Stanisława]] i [[Orłowska Dorota|Doroty z Orłowskich]], właściciel Domaradzic w r. 1635, ma sumę u Orłowskiego. [[Domaradzki Daniel|Daniel]], syn [[Domaradzki Maciej|Macieja]], zeznał 1691 r. zapis dożywocia z żoną, [[Tyszkowska Jadwiga|Jadwigą Tyszkowską]].
 
−
 
 
−
[[Domaradzki Wojciech (pisarz)|Wojciech]], pisarz grodzki żydaczowski 1627 r. a w roku 1642 pisarz grodzki trembowelski. [[Domaradzki Jakób (burgrabia)|Jakób]], burgrabia lwowski w r. 1627. Mąż zacny i dla sprawy Rzeczpospolitej wielce zasłużony. [[Domaradzki Andrzej (elektor)|Andrzej]] z województwem lubelskiem, a [[Domaradzki Zygmunt (elektor)|Zygmunt]] z ziemią przemyską, podpisali obiór króla Michała Korybuta.  
 
−
 
 
−
[[Domaradzki Aleksander|Aleksander Domaradzki]] wziął 1630 r. w zastaw [[Borysowo]] z dóbr Szkłowskich, w orszańskiem. Synowie jego: [[Domaradzki Dominik|Dominik]] i [[Domaradzki Szymon|Szymon]], posiadali część w [[Krasulin|Krasulinie]] w r. 1693 r. [[Domaradzki Józef (Orsza)|Józef]], [[Domaradzki Michał (Orsza)|Michał]], [[Domaradzki Floryan (Orsza)|Floryan]] i [[Domaradzki Maciej (Orsza)|Maciej]] z synami: [[Domaradzki Jakób (Orsza)|Jakóbem]] i [[Domaradzki Jan (Orsza)|Janem]]. [[Domaradzki Jan (syn Jana)|Jan]], syn Jana i [[Domaradzki Aleksander (Orsza)|Aleksander]] z synem [[Domaradzki Jakób (syn Aleksandra)|Jakóbem]] oraz [[Domaradzki Grzegorz (Orsza)|Grzegorz]] z synami [[Domaradzki Maciej Janowicz|Maciejem]] i [[Domaradzki Leon (Orsza)|Leonem]] jak i [[Domaradzki Paweł (Orsza)|Paweł]] z synami: [[Domaradzki Jan (syn Pawła)|Janem]], [[Domaradzki Jerzy (syn Pawła)|Jerzym]] i [[Domaradzki Andrzej (syn Michała)|Andrzejem]], syn [[Domaradzki Michał (syn Szymona)|Michała]], wnukowie [[Domaradzki Szymon|Szymona]], wywiedli się ze szlachectwa h. Ostoja, w ziemstwie orszańskiem, 1774 r.  
 
−
 
 
−
[[Domaradzki Maciej Janowicz|Maciej Janowicz]], miał jeszcze synów: [[Domaradzki Paweł (syn Macieja Janowicza)|Pawła]] i [[Domaradzki Teodor (syn Macieja Janowicza)|Teodora]], a [[Domaradzki Floryan (Orsza)|Floryan]] miał synów [[Domaradzki Paweł (syn Floryana)|Pawła]] i [[Domaaradzki Jan (syn Floryana)|Jana]].
 
−
 
 
−
[[Domaradzki Piotr (galicja)|Piotr]], [[Domaradzki Franciszek (galicja)|Franciszek]] i [[Domaradzki Jan (galicja)|Jan]], udowodnili pochodzenie swoje szlacheckie w sądzie lwowskim ziemskim w roku 1782. [[Domaradzki Walerian (syn Jana)|Waleryan]], [[Domaradzki Feliks (syn Jana)|Feliks]] i [[Domaradzki Ludwik (syn Jana)|Ludwik]], synowie Jana, zapisani zostali do ksiąg szlacheckich galicyjskich, w latach 1828—1852. [[Domaradzki Michał (son of Franciszek)|Michał]], [[Domaradzki Feliks (son of Franciszek)|Feliks]], [[Domaradzki Wojciech (son of Franciszek)|Wojciech]] i [[Domaradzki Eustachy (syn Franciszka)|Eustachy]], synowie [[Domaradzki Franciszek (galicja)|Franciszka]], 1832 r., a [[Domaradzki Michał (syn Piotra)|Michał]], syn [[Domaradzki Piotr (galicja)|Piotra]] notowany jest w roku 1837.
 
−
 
 
−
Inna linia tej zacnej rodziny notowana jest w sądzie pilźnieńskim na Podkarpaciu gdzie znajdziemy [[Domaradzki Jan (Pilzno)|Jana]] a [[Domaradzki Bazyli (Trembowla)|Bazyli]] i [[Domaradzki Jan (Trembowla)|Jan]] są notowani w sadzie trembowelskim na Ukrainie, wszyscy wylegitymowali się ze szlachectwa w roku 1782. [[Domaradzki Antoni (cześnik)|Antoni]], cześnik dobrzyński, pozwał 1757 r. ks. Wąsowicza, proboszcza w Lubczy i innych, w sprawie zapisów testamentowych swego brata młodszego [[Domaradzki Adam (brat Antoniego, cześnika)|Adama]].
 
  
 
==Zacni przedstawiciele rodziny Domaradzkich==
 
==Zacni przedstawiciele rodziny Domaradzkich==

Wersja z 08:56, 15 kwi 2026

Ostoja tarcza korona1.jpg

English flag.png

Domaradzki vel Domaracki - odwieczna szlachta, rycerstwo. Nazwisko wywodzą od majątku Domaradzice w ziemi sandomierskiej, którego właścicielem był w roku 1414 rycerz Piotr z Domaradzic. Stara linia rodu Ostoja na ziemi sandomierskiej gdzie bracia herbowi posiadali liczne majątki.

Historia rodziny

Spośród polskich twórców herbarzy najobszerniej ród Domaradzkich herbu Ostoja opisali Adam Boniecki i Artur Reiski w „Herbarzu polskim”. Oto większy fragment tego opisu: ... z Domaradzic w powiecie sandomierskim. W drugiej połowie XV-go wieku, dziedzicami tej wsi są: Dersław Gomołka h. Jastrzębiec i Lutek Wołek, Kot, Dyak i Błożno, których herbu Długosz nie podał, mogą być zatem i Ostojczykowie między nimi (Lib. Benef.). Piotr, syn Klemensa. 1414 r. na uniwersytecie krakowskim. Jakób, w latach 1546-1563 administrator dóbr Mikołaja Reja. W 1578 roku Domaradzice posiadali: Zacharyasz, Rafał, Andrzej, Marcin, Jan, Mikołaj Błożno i Slezak (Paw.). Mikołaj, dworzanin Sieniawskiego, żonaty 1572 r. z Teodorą Pociejówną. Synowie jego: Zacharyasz, Jan, Krzysztof i Zygmunt (M. 109 f. 842 i Wyr. Lub. 59 f. 1413). Maciej Szczęsny, syn Stanisława i Doroty z Orłowskich, właściciel Domaradzic 1635 r., ma sumę u Orłowskiego (Zap. Lub. 35 f. 165; Gr. Przed. 70 f. 666). Daniel, syn Macieja, zeznał 1691 r. zapis dożywocia. z żoną. Jadwigą Tyszkowską (Perp. Czers. 14 C f. 55). Tu pewno należą: Wojciech, pisarz grodzki żydaczowski 1627 r.; Wojciech, pisarz grodzki trembowelski 1642 r. i Jakób, burgrabia lwowski 1627 r. Andrzej z województwem lubelskiem, a Zygmunt z ziemią przemyską, podpisali obiór króla Michała. Aleksander Domaradzki (v. Domaracki), h. Ostoja, wziął 1630 r. w zastaw Borysowo z dóbr Szkłowskich, w orszańskiem. Synowie jego: Dominik i Szymon, posiadali część w Krasulinie 1693 r. Józef, Michał, Floryan i Maciej z synami: Jakóbem i Janem, synowie Jana, Aleksander z synem Jakóbem, Grzegorz z synem Maciejem i Leon, synowie Grzegorza, Paweł z synami: Janem, Jerzym i Andrzejem, syn Michała, wnukowie Szymona, wywiedli się ze szlachectwa h. Ostoja, w ziemstwie orszańskiem, 1774 r. Maciej Janowicz, miał jeszcze synów: Pawła i Teodora, a Floryan - Pawła i Jana (Herb. Orszański; Ist. Jur. Mat. XXVIII). Piotr, Franciszek i Jan, udowodnili pochodzenie swoje szlacheckie w sądzie lwowskim ziemskim 1782 r. Waleryan, Feliks i Ludwik, synowie Jana, zapisani zostali do ksiąg szlacheckich galicyjskich, w latach 1828-1852. Michał, Feliks, Wojciech i Eustachy, synowie Franciszka, 1832 r., a Michał, syn Piotra, 1837 r. Jan w sądzie pilźnieńskim, a Bazyli i Jan, w sadzie trembowelskim, wylegitymowali się ze szlachectwa 1782 r. (Goł.). Antoni, cześnik dobrzyński, pozwał 1757 r. ks. Wąsowicza, proboszcza w Lubczy i innych, w sprawie zapisów testamentowych swego brata młodszego Adama (Gr. Nowokorcz.).

Zacni przedstawiciele rodziny Domaradzkich

Majątki ziemskie Domaradzkich

Domaradzice,

Bibliografia

  • J. Długosz, Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis, t. II, Kraków 1864, s. 330, 331.
  • B. Paprocki, Herby rycerstwa polskiego, Kraków 1584, s. 372.
  • K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J. N. Bobrowicz, t. III, Lipsk 1839, s. 370.
  • S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. III, Warszawa 1906, s. 219, 220.
  • Poczet szlachty galicyjskiej i bukowieńskiej, Lwów 1857, s. 53.
  • A. Boniecki, A. Reiski, Herbarz polski, t. IV, Warszawa 1901, s. 367, 368.
  • O. Chorowiec, Herbarz szlachty wołyńskiej, t. I, Radom 2012, s. 110, 111, t. III, Radom 2014, s. 95.
  • J. Krzepela, Małopolskie rody ziemiańskie, Kraków 1928, s. 25.
  • Z. Pusłowski, Spis alfabetyczny szlachty polskiej w Galicji, (sygn. BJ Rkp. Przyb. 744/99), k. 13.
  • S. Korwin Kruczkowski, Poczet Polaków wyniesionych do godności szlacheckiej przez monarchów austrjackich w czasie od roku 1773 do 1918, Lwów 1935, s. 26.
  • R. Marcinek, K. Ślusarek, Materialy do genealogii szlachty galicyjskiej, Kraków 1996, s. 110.
  • A. Władysławiusz, Przygody Y Sprawy Trefne Lvdzi Stanv Wszelakiego : Z ktorych Przestrog potrzebnych każdy nauczyć się y czytaiąc ie drugich rozśmieszyć może, (sygn. BJ St. Dr. 311256 I), k. 1v.
  • Rocznik Tarnowski, 2017-2018/21-22, s. 26-31.
Źródło: „https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Historia_rodziny_Domaradzkich&oldid=23373”