Historia rodziny Pierszyńskich: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| (Nie pokazano 4 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 3: | Linia 3: | ||
[[Plik:English flag.png|link=History of Pierszyński family|20px]] | [[Plik:English flag.png|link=History of Pierszyński family|20px]] | ||
| − | '''[[Pierszyński]]''' ('''Pierściński''', '''Pirszyński''', '''Pierzciński''') – [[odwieczna szlachta]], stara [[Rycerstwo|rycerska]] rodzina, zacna i dla Polski wielce zasłużona, pieczętująca się [https://pl.wikipedia.org/wiki/Ostoja_(herb_szlachecki) herbem Ostoja], należąca do heraldycznego rodu [https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%B3d_Ostoj%C3%B3w_(Mo%C5%9Bcic%C3%B3w) Ostojów (Mościców)]. Nazwisko wywodzą od wsi '''Pierszne''' ('''Pierstne''') (dziś '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim) Pierzchno]''') | + | '''[[Pierszyński]]''' ('''Pierściński''', '''Piersiński''', '''Pirszyński''', '''Pierzciński''') – [[odwieczna szlachta]], stara [[Rycerstwo|rycerska]] rodzina, zacna i dla Polski wielce zasłużona, pieczętująca się [https://pl.wikipedia.org/wiki/Ostoja_(herb_szlachecki) herbem Ostoja], należąca do heraldycznego rodu [https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%B3d_Ostoj%C3%B3w_(Mo%C5%9Bcic%C3%B3w) Ostojów (Mościców)]. Nazwisko wywodzą od wsi '''Pierszne''' ('''Pierstne''') (dziś '''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim) Pierzchno]''') leżącej w przedrozbiorowym [https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojew%C3%B3dztwo_krakowskie_(I_Rzeczpospolita) województwie krakowskim], [https://pl.wikipedia.org/wiki/Powiat_lelowski powiecie lelowskim]. |
| − | ==Historia rodziny== | + | ==Historia rodziny Pierszyńskich herbu Ostoja== |
| − | * Miejscowoś gniazdowa Pierszyńskich herbu Ostoja w średniowieczu była różnie nazywana. Kozierowski podaje następojące nazwy: ''Perstne'', ''Pyerschne'', ''Pyerstne'', ''Pirszna''. Według niego nazwa pochodzi od słowa ''pierść'', co znaczy ''proch''. Obecnie wieś nosi nazwę '''Pierzchno'''. W roku 1398 dziedzicami Pierzchna byli '''Miczek z Pierstnego''' (''de Sperstnego'') i '''Piotr | + | * Miejscowoś gniazdowa Pierszyńskich herbu Ostoja w średniowieczu była różnie nazywana. Kozierowski podaje następojące nazwy: '''''Perstne''''', '''''Pyerschne''''', '''''Pyerstne''''', '''''Pirszna'''''. Według niego nazwa pochodzi od słowa '''''pierść''''', co znaczy '''''proch'''''. Obecnie wieś nosi nazwę '''Pierzchno'''. W roku 1398 dziedzicami Pierzchna byli '''Miczek z Pierstnego''' (''de Sperstnego'') i '''Piotr Straszocic z Kiedrzyna''' (''Stroszoczicz de Kedrzino'') <sup>1</sup>. |
| − | * Kronikarz Jan Długosz w swoim dziele „Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis” wymienił właścicieli dóbr Pierstne (parafia Kłobuck) w II połowie XV w. Byli to: '''Jan''', '''Mikołaj''' i '''Maciej''' z Pierstnego Pierscińscy hebru Ostoja. Według Długosza posiadali połowę tej wsi. Druga połowa stanowiła własnośc królewską <sup>2</sup>. | + | * Kronikarz Jan Długosz w swoim dziele „Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis” wymienił właścicieli dóbr Pierstne (parafia Kłobuck) w II połowie XV w. Byli to: '''Jan''', '''Mikołaj''' i '''Maciej''' z Pierstnego Pierscińscy hebru Ostoja. Według Długosza Ostojowie posiadali połowę tej wsi. Druga połowa stanowiła własnośc królewską <sup>2</sup>. |
<gallery> | <gallery> | ||
| Linia 15: | Linia 15: | ||
</gallery> | </gallery> | ||
| − | * | + | * Kasper Niesiecki w swoim „Herbarzu polskim” wspomniał Pierzcińskich z województwa sieradzkiego bez podania herbu<sup>4</sup>. W uzupełnieniu do tegoż herbarza Jan Nepomucen Bobrowicz wymienił Pierścińskich herbu Ramult, którzy mają być tą samą rodziną co Pierzcińscy z sieradzkiego<sup>5</sup>. |
| − | * | + | * Józef Krzepela, prawnik, heraldyk i genealog, który prowadził badania nad rozsiedleniem szlachty na ziemiach polskich widział Pierszyńskich herbu Ostoja osiadłych w Małopolsce<sup>6</sup>. |
| − | * | + | * Spośród polskich twórców herbarzy najobszerniej ród Pierścińskich opisał Seweryn Uruski. Widział ich jednak pieczętujących się herbem Prus I. Podał także, najpewnien za Niesieckim, że Pierścińscy to ta sama rodzina co Pierzcińscy herbu Ramult<sup>7</sup>. |
| − | ==Znani przedstawiciele rodziny Pierszyńskich== | + | ==Znani przedstawiciele rodziny Pierszyńskich herbu Ostoja== |
| + | |||
| + | * '''Piotr Straszocic z Kiedrzyna''' () – dziedzic dóbr ziemskich w Pierzchnie i Kiedrzynie, w XIV w. Syn Strasza (Strachoty), tenutariusza Kiedrzyna. | ||
| + | * '''Miczek z Pierzchna''' () – dziedzic dóbr ziemskich w Pierzchnie, w XIV w. | ||
| − | |||
<gallery> | <gallery> | ||
</gallery> | </gallery> | ||
| − | ==Majątki ziemskie Pierszyńskich== | + | ==Majątki ziemskie Pierszyńskich herbu Ostoja== |
| − | [https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim) Pierzchno], . | + | [https://pl.wikipedia.org/wiki/Pierzchno_(wie%C5%9B_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bl%C4%85skim) Pierzchno], Kiedrzyn, Jaronowice, Mysłowice. |
<gallery> | <gallery> | ||
| Linia 37: | Linia 39: | ||
==Przypisy== | ==Przypisy== | ||
<br><small>1. S. Kozierowski, ''Badania nazw topograficznych na obszarze dawnej wschodniej Wielkopolski'', t. P–Ż, Poznań 1928, s. 16.</small> | <br><small>1. S. Kozierowski, ''Badania nazw topograficznych na obszarze dawnej wschodniej Wielkopolski'', t. P–Ż, Poznań 1928, s. 16.</small> | ||
| − | <br><small>2. | + | <br><small>2. ''Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu'', red. T. Jurek, IHPAN 2010–2022, Kraków, cz. I, hasło: Biała Mała; Kraków, cz. II, hasła: Jaroniowice, Kiedrzyn, Kłobuck, Kłobuck-Staromieście; Kraków, cz. III, hasła: Lgota, Libidza, Łobodno; Kraków, cz. IV, hasło: Mokra; Kraków, cz. V, hasło: Mysłowice.</small> |
| − | <br><small>3. .</small> | + | <br><small>3. J. Długosz, ''Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis'', t. III, Kraków 1864, s. 168.</small> |
| + | |||
==Bibliografia== | ==Bibliografia== | ||
| Linia 47: | Linia 50: | ||
* S. Uruski, ''Rodzina. Herbarz szlachty polskiej'', t. XIII, Warszawa 1916, s. 344, 348. | * S. Uruski, ''Rodzina. Herbarz szlachty polskiej'', t. XIII, Warszawa 1916, s. 344, 348. | ||
* J. Krzepela, ''Małopolskie rody ziemiańskie'', Kraków 1928, s. 77. | * J. Krzepela, ''Małopolskie rody ziemiańskie'', Kraków 1928, s. 77. | ||
| − | * S. Kozierowski, ''Badania nazw topograficznych na obszarze dawnej wschodniej Wielkopolski'', t. P–Ż, Poznań 1928, s. 16. | + | * S. Kozierowski, ''Badania nazw topograficznych na obszarze dawnej wschodniej Wielkopolski'', t. P–Ż, Poznań 1928, s. 16, 172. |
| + | * F. Piekosiński, ''Poczet rodów szlachty polskiej wieków średnich'' Lwów 1911, s. 53. | ||
* ''Kodeks Dyplomatyczny Małopolski'', wyd. F. Piekosiński, t. IV, Kraków 1905, s. 320, 322, 429, 430, 442, 445. | * ''Kodeks Dyplomatyczny Małopolski'', wyd. F. Piekosiński, t. IV, Kraków 1905, s. 320, 322, 429, 430, 442, 445. | ||
* ''Źródła Dziejowe'', t. XIV, Warszawa 1886, s. 78, 79. | * ''Źródła Dziejowe'', t. XIV, Warszawa 1886, s. 78, 79. | ||
* ''Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich'', t. VIII, Warszawa 1887, s. 103. | * ''Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich'', t. VIII, Warszawa 1887, s. 103. | ||
| − | * ''Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu'', red. T. Jurek, IHPAN 2010–2022, Kraków, cz. I, hasło: Biała Mała; Kraków, cz. II, hasła: Grodzisko, Jaroniowice, Kalej, Kamyk, Kiedrzyn, Kłobuck, Kłobuck-Staromieście | + | * ''Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu'', red. T. Jurek, IHPAN 2010–2022, Kraków, cz. I, hasło: Biała Mała; Kraków, cz. II, hasła: Grodzisko, Jaroniowice, Kalej, Kamyk, Kiedrzyn, Kłobuck, Kłobuck-Staromieście; Kraków, cz. III, hasła: Krzepice, Lgota, Libidza, Łobodno; Kraków, cz. IV, hasło: Mokra; Kraków, cz. V, hasło: Mysłowice. |
| − | |||
Aktualna wersja na dzień 07:53, 24 cze 2026
Pierszyński (Pierściński, Piersiński, Pirszyński, Pierzciński) – odwieczna szlachta, stara rycerska rodzina, zacna i dla Polski wielce zasłużona, pieczętująca się herbem Ostoja, należąca do heraldycznego rodu Ostojów (Mościców). Nazwisko wywodzą od wsi Pierszne (Pierstne) (dziś Pierzchno) leżącej w przedrozbiorowym województwie krakowskim, powiecie lelowskim.
Historia rodziny Pierszyńskich herbu Ostoja
- Miejscowoś gniazdowa Pierszyńskich herbu Ostoja w średniowieczu była różnie nazywana. Kozierowski podaje następojące nazwy: Perstne, Pyerschne, Pyerstne, Pirszna. Według niego nazwa pochodzi od słowa pierść, co znaczy proch. Obecnie wieś nosi nazwę Pierzchno. W roku 1398 dziedzicami Pierzchna byli Miczek z Pierstnego (de Sperstnego) i Piotr Straszocic z Kiedrzyna (Stroszoczicz de Kedrzino) 1.
- Kronikarz Jan Długosz w swoim dziele „Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis” wymienił właścicieli dóbr Pierstne (parafia Kłobuck) w II połowie XV w. Byli to: Jan, Mikołaj i Maciej z Pierstnego Pierscińscy hebru Ostoja. Według Długosza Ostojowie posiadali połowę tej wsi. Druga połowa stanowiła własnośc królewską 2.
- Kasper Niesiecki w swoim „Herbarzu polskim” wspomniał Pierzcińskich z województwa sieradzkiego bez podania herbu4. W uzupełnieniu do tegoż herbarza Jan Nepomucen Bobrowicz wymienił Pierścińskich herbu Ramult, którzy mają być tą samą rodziną co Pierzcińscy z sieradzkiego5.
- Józef Krzepela, prawnik, heraldyk i genealog, który prowadził badania nad rozsiedleniem szlachty na ziemiach polskich widział Pierszyńskich herbu Ostoja osiadłych w Małopolsce6.
- Spośród polskich twórców herbarzy najobszerniej ród Pierścińskich opisał Seweryn Uruski. Widział ich jednak pieczętujących się herbem Prus I. Podał także, najpewnien za Niesieckim, że Pierścińscy to ta sama rodzina co Pierzcińscy herbu Ramult7.
Znani przedstawiciele rodziny Pierszyńskich herbu Ostoja
- Piotr Straszocic z Kiedrzyna () – dziedzic dóbr ziemskich w Pierzchnie i Kiedrzynie, w XIV w. Syn Strasza (Strachoty), tenutariusza Kiedrzyna.
- Miczek z Pierzchna () – dziedzic dóbr ziemskich w Pierzchnie, w XIV w.
Majątki ziemskie Pierszyńskich herbu Ostoja
Pierzchno, Kiedrzyn, Jaronowice, Mysłowice.
Przypisy
1. S. Kozierowski, Badania nazw topograficznych na obszarze dawnej wschodniej Wielkopolski, t. P–Ż, Poznań 1928, s. 16.
2. Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu, red. T. Jurek, IHPAN 2010–2022, Kraków, cz. I, hasło: Biała Mała; Kraków, cz. II, hasła: Jaroniowice, Kiedrzyn, Kłobuck, Kłobuck-Staromieście; Kraków, cz. III, hasła: Lgota, Libidza, Łobodno; Kraków, cz. IV, hasło: Mokra; Kraków, cz. V, hasło: Mysłowice.
3. J. Długosz, Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis, t. III, Kraków 1864, s. 168.
Bibliografia
- J. Długosz, Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis, t. III, Kraków 1864, s. 168.
- K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J. N. Bobrowicz, t. VII, Lipsk 1841, s. 296.
- J. N. Bobrowicz, Dodatek do Herbarza polskiego ks. Kaspra Niesieckiego, Lipsk 1844, s. 340.
- S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. XIII, Warszawa 1916, s. 344, 348.
- J. Krzepela, Małopolskie rody ziemiańskie, Kraków 1928, s. 77.
- S. Kozierowski, Badania nazw topograficznych na obszarze dawnej wschodniej Wielkopolski, t. P–Ż, Poznań 1928, s. 16, 172.
- F. Piekosiński, Poczet rodów szlachty polskiej wieków średnich Lwów 1911, s. 53.
- Kodeks Dyplomatyczny Małopolski, wyd. F. Piekosiński, t. IV, Kraków 1905, s. 320, 322, 429, 430, 442, 445.
- Źródła Dziejowe, t. XIV, Warszawa 1886, s. 78, 79.
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VIII, Warszawa 1887, s. 103.
- Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu, red. T. Jurek, IHPAN 2010–2022, Kraków, cz. I, hasło: Biała Mała; Kraków, cz. II, hasła: Grodzisko, Jaroniowice, Kalej, Kamyk, Kiedrzyn, Kłobuck, Kłobuck-Staromieście; Kraków, cz. III, hasła: Krzepice, Lgota, Libidza, Łobodno; Kraków, cz. IV, hasło: Mokra; Kraków, cz. V, hasło: Mysłowice.