Historia rodziny Mikorskich: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| (Nie pokazano 3 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 46: | Linia 46: | ||
* ''[https://tekidworzaczka.bkpan.pl/index.php Teki Dworzaczka]'', Monografie, Mikorscy h. Ostoja (dostęp: 12.08.2026). | * ''[https://tekidworzaczka.bkpan.pl/index.php Teki Dworzaczka]'', Monografie, Mikorscy h. Ostoja (dostęp: 12.08.2026). | ||
* T. Żychliński, ''Złota księga szlachty polskiej'', R. I, Poznań 1879, s. 205-209. | * T. Żychliński, ''Złota księga szlachty polskiej'', R. I, Poznań 1879, s. 205-209. | ||
| + | * E. Żernicki-Szeliga, ''Der polnische Adel und die demselben hinzugetretenen andersländischen Adelsfamilien. General-Verzeichniss. Bd. 1'', Hamburg 1900, s. 86. | ||
| + | * E. Sęczys, ''Szlachta wylegitymowana w Królestwie Polskim w latach 1836-1861'', Warszawa 2007, s. 440. | ||
| + | * ''Ziemianie polscy XX wieku. Słownik biograficzny'', cz. 7, Warszawa 2004, s. 34. | ||
* S. Kozierowski, ''Badania nazw topograficznych na obszarze dawnej wschodniej Wielkopolski'', t. A–O, Poznań 1926, s. 269; t. P–Ż, Poznań 1928, s. 79. | * S. Kozierowski, ''Badania nazw topograficznych na obszarze dawnej wschodniej Wielkopolski'', t. A–O, Poznań 1926, s. 269; t. P–Ż, Poznań 1928, s. 79. | ||
* ''Kodeks Dyplomatyczny Wielkopolski'', t.III, wyd. I. Zakrzewski, Poznań 1879, nr 1620. | * ''Kodeks Dyplomatyczny Wielkopolski'', t.III, wyd. I. Zakrzewski, Poznań 1879, nr 1620. | ||
| Linia 52: | Linia 55: | ||
* ''Źródła Dziejowe'', t. XIII, Warszawa 1883, s. 255. | * ''Źródła Dziejowe'', t. XIII, Warszawa 1883, s. 255. | ||
* ''Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich'', t. VI, Warszawa 1885, s. 407. | * ''Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich'', t. VI, Warszawa 1885, s. 407. | ||
| − | * '' | + | * ''Rocznik Polskiego Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie'', t. IX, 1928-1929, s. 137. |
| − | |||
* M. Kobierecki, ''Dobra szlacheckie i ich właściciele w powiecie orłowskim w drugiej połowie XVIII wieku'', (w:) ''Przegląd Nauk Historycznych'', nr 2, 2017, s. 127, 130. | * M. Kobierecki, ''Dobra szlacheckie i ich właściciele w powiecie orłowskim w drugiej połowie XVIII wieku'', (w:) ''Przegląd Nauk Historycznych'', nr 2, 2017, s. 127, 130. | ||
* B. Dymek, ''Dionizy Gorgoniusz Mikorski (–1814)'', (w:) ''Rocznik Mazowiecki'', nr 25, 2013, s. 258-262. | * B. Dymek, ''Dionizy Gorgoniusz Mikorski (–1814)'', (w:) ''Rocznik Mazowiecki'', nr 25, 2013, s. 258-262. | ||
*M. Chudzyński, ''Słubice Mikorskich, Potockich i Grzybowskich'', (w:) ''Notatki Płockie. Kwartalnik Towarzystwa Naukowego Płockiego'', nr 3 (208), 2006, s. 16-21. | *M. Chudzyński, ''Słubice Mikorskich, Potockich i Grzybowskich'', (w:) ''Notatki Płockie. Kwartalnik Towarzystwa Naukowego Płockiego'', nr 3 (208), 2006, s. 16-21. | ||
| + | * ''Matricularum Regni Poloniae summaria'', oprac. T. Wierzbowski, t. V, vol. 1, Warszawa 1919, nr 2751. | ||
| + | * AGAD, ''Metryka Koronna'', nr 97, k. 20v.-23. | ||
| + | * AGAD, ''Rejestry poborowe województwa sieradzkiego'', sygn. 25, k. 136v. (1552 r.). | ||
* M. J. Minakowska, ''[https://wielcy.pl/ Wielka Genealogia Minakowskiej]'', nazwisko: ''Mikorski''. | * M. J. Minakowska, ''[https://wielcy.pl/ Wielka Genealogia Minakowskiej]'', nazwisko: ''Mikorski''. | ||
[[Kategoria:Index]] | [[Kategoria:Index]] | ||
[[Kategoria:Mikorski]] | [[Kategoria:Mikorski]] | ||
Aktualna wersja na dzień 18:23, 14 sie 2026
Mikorski – odwieczna szlachta, stara rycerska rodzina, zacna i dla Polski wielce zasłużona, pieczętująca się herbem Ostoja, należąca do heraldycznego rodu Ostojów (Mościców). Nazwisko wywodzą od wsi Mikorzyce pod Bełchatowem leżącej w przedrozbiorowym województwie sieradzkim, powiecie piotrkowskim.
Historia rodziny Mikorskich herbu Ostoja
- Mikorzyce, miejscowoś gniazdowa Mikorskich herbu Ostoja 1.
Znani przedstawiciele rodziny Mikorskich herbu Ostoja
- Jan Mikorski (zm. przed 1765) – podczaszy gostyniński. Syn Franciszka i Zofii Miaskowskiej. Dwukrotnie żonaty – z Dorotą Skarbek i Franciszką Pruszkowską.
- Feliks Antoni Mikorski (zm. 1779) – marszałek Trybunału Głównego Koronnego, sędzia ziemski gostyniński, pisarz ziemski gostyniński, regent grodzki gostyniński, właściciel Luszyna. Syn Jana i Doroty Skarbek. Jego żoną była Anna Stępowska.
- Józef Andrzej Mikorski (zm. 1793) – kasztelan rawski, starosta gostyniński, podkomorzy gostyniński, cześnik gostyniński, pisarz Komisji Skarbowej Koronnej, starosta gąbiński, kawaler Orderu Orła Białego. W roku 1789 król pruski Fryderyk Wilhelm nadał mu tytuł hrabiowski. Był synem Jana i Franciszki Pruszkowskiej. Jego małżonką była Krystyna Aniela Miaskowska.
- Paweł Mikorski (zm. po 1793) – podstarości i sędzia grodzki łęczycki, podsędek łęczycki, stolnik gostyniński, podczaszy gostyniński, cześnik gostyniński, poseł na sejm 1778 roku z województwa łęczyckiego.
- Dionizy Gorgoniusz Antoni Mikorski (1752-1813) – podpułkownik, poseł wyszogrodzki na sejm grodzieński (1793), paź Stanisława Augusta, kawaler Orderu Świętego Stanisława. Syn Feliksa Antoniego i Anny ze Stępowskich, właścicieli Luszyna.
- Jan Chryzostom Mikorski (1776-1849) – hrabia, właściciel Słubic. Uczestniczył w kampanii 1807 roku, był posłem na Sejm Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Syn Józefa Andrzeja Mikorskiego i Krystyny Anieli z Miaskowskich.
Majątki ziemskie Mikorskich herbu Ostoja
Przypisy
1. .
Bibliografia
- K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J. N. Bobrowicz, t. VI, Lipsk 1841, s. 407-409.
- S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. XI, Warszawa 1914, s. 52-54.
- J. S. Dunin-Borkowski, Rocznik Szlachty Polskiej, t. I, 1881, s. 514, 515.
- Teki Dworzaczka, Monografie, Mikorscy h. Ostoja (dostęp: 12.08.2026).
- T. Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, R. I, Poznań 1879, s. 205-209.
- E. Żernicki-Szeliga, Der polnische Adel und die demselben hinzugetretenen andersländischen Adelsfamilien. General-Verzeichniss. Bd. 1, Hamburg 1900, s. 86.
- E. Sęczys, Szlachta wylegitymowana w Królestwie Polskim w latach 1836-1861, Warszawa 2007, s. 440.
- Ziemianie polscy XX wieku. Słownik biograficzny, cz. 7, Warszawa 2004, s. 34.
- S. Kozierowski, Badania nazw topograficznych na obszarze dawnej wschodniej Wielkopolski, t. A–O, Poznań 1926, s. 269; t. P–Ż, Poznań 1928, s. 79.
- Kodeks Dyplomatyczny Wielkopolski, t.III, wyd. I. Zakrzewski, Poznań 1879, nr 1620.
- Polski Słownik Biograficzny, t. XXI, Wrocław 1964–1965, s. 159-164.
- Urzędnicy województw łęczyckiego i sieradzkiego XVI-XVIII wieku. Spisy, oprac. E. Opaliński, H. Żerek-Kleszcz, Kórnik 1993, s. 275.
- Źródła Dziejowe, t. XIII, Warszawa 1883, s. 255.
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VI, Warszawa 1885, s. 407.
- Rocznik Polskiego Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie, t. IX, 1928-1929, s. 137.
- M. Kobierecki, Dobra szlacheckie i ich właściciele w powiecie orłowskim w drugiej połowie XVIII wieku, (w:) Przegląd Nauk Historycznych, nr 2, 2017, s. 127, 130.
- B. Dymek, Dionizy Gorgoniusz Mikorski (–1814), (w:) Rocznik Mazowiecki, nr 25, 2013, s. 258-262.
- M. Chudzyński, Słubice Mikorskich, Potockich i Grzybowskich, (w:) Notatki Płockie. Kwartalnik Towarzystwa Naukowego Płockiego, nr 3 (208), 2006, s. 16-21.
- Matricularum Regni Poloniae summaria, oprac. T. Wierzbowski, t. V, vol. 1, Warszawa 1919, nr 2751.
- AGAD, Metryka Koronna, nr 97, k. 20v.-23.
- AGAD, Rejestry poborowe województwa sieradzkiego, sygn. 25, k. 136v. (1552 r.).
- M. J. Minakowska, Wielka Genealogia Minakowskiej, nazwisko: Mikorski.