Rylski Feliks syn Katarzyny z Gębskich - Historia wersji

Magdalena o 10:10, 23 kwi 2014

2014-04-23T10:10:17Z

Magdalena o 09:57, 21 kwi 2014

2014-04-21T09:57:09Z

Magdalena: Utworzył nową stronę „20px ''' Rylski Feliks '''”

2014-04-21T09:54:54Z

Utworzył nową stronę „link=Historia rodziny Rylski |20px ''' Rylski Feliks '''”

Nowa strona

[[Plik:Button-flaga-polski.jpg|link=Historia rodziny Rylski |20px]]

''' [[Rylski|Rylski Feliks ]]'''

@@ Linia 3: / Linia 3: @@
 ''' [[Rylski|Rylski Feliks ]]''' - (ur. 14 stycznia 1770 w Turowicach, zm. 16 sierpnia 1823 w Warszawie) – major Wojsk Polskich.
-Był synem Wojciecha h. Ostoja i Katarzyny z Gębskich. W Wojsku Polskim od 18 grudnia 1783, w 16 Regimencie Piechoty Koronnej. Uczestnik insurekcji kościuszkowskiej, walczył pod Maciejowicami (10 października 1794) i na Pradze (4 listopada 1794), następnie w niewoli rosyjskiej. Zwolniony.
+Był synem Wojciecha h. Ostoja i '''[[Katarzyna Gębska matka Rylskiego Feliksa|Katarzyny z Gębskich]]'''. W Wojsku Polskim od 18 grudnia 1783, w 16 Regimencie Piechoty Koronnej. Uczestnik insurekcji kościuszkowskiej, walczył pod Maciejowicami (10 października 1794) i na Pradze (4 listopada 1794), następnie w niewoli rosyjskiej. Zwolniony.
 Wiosną 1798 przedostał się do Włoch, do Legionów, na etacie porucznika. Walczył pod Trebbią, Novi, bronił linii Varu, brał udział w oblężeniu Peschiery, Portoferrajo na Elbie i bitwie pod Castel Franco. Wrócił do kraju. Po kampanii 1807 odznaczony orderem Virtuti Militari.
 Kapitan wojsk Księstwa Warszawskiego, szef batalionu w Pułku 4 Piechoty, autor pamiętników. Walczył na wojnie w Hiszpanii w latach 1808-1811 (Almaraz, Talavera de la Reina, Ocana, dowodził szturmem na Monbella), uczestniczył w kampanii rosyjskiej 1812 - pod Czaśnikami, Krasnem i nad Berezyną (ranny). Odznaczony orderem Legii Honorowej. W kampanii 1813 ranny w bitwie narodów pod Lipskiem, odnaleziony na pobojowisku, wrócił do zdrowia.
 W Wojsku Polskim Królestwa Polskiego służył w Kompanii 1 Inwalidów w Warszawie, wchodzącej w skład Korpusu Inwalidów i Weteranów.

← poprzednia wersja		Wersja z 09:57, 21 kwi 2014
Linia 1:		Linia 1:
	[[Plik:Button-flaga-polski.jpg\|link=Historia rodziny Rylski \|20px]]		[[Plik:Button-flaga-polski.jpg\|link=Historia rodziny Rylski \|20px]]

−	''' [[Rylski\|Rylski Feliks ]]'''	+	''' [[Rylski\|Rylski Feliks ]]''' - (ur. 14 stycznia 1770 w Turowicach, zm. 16 sierpnia 1823 w Warszawie) – major Wojsk Polskich.
		+
		+	Był synem Wojciecha h. Ostoja i Katarzyny z Gębskich. W Wojsku Polskim od 18 grudnia 1783, w 16 Regimencie Piechoty Koronnej. Uczestnik insurekcji kościuszkowskiej, walczył pod Maciejowicami (10 października 1794) i na Pradze (4 listopada 1794), następnie w niewoli rosyjskiej. Zwolniony.
		+	Wiosną 1798 przedostał się do Włoch, do Legionów, na etacie porucznika. Walczył pod Trebbią, Novi, bronił linii Varu, brał udział w oblężeniu Peschiery, Portoferrajo na Elbie i bitwie pod Castel Franco. Wrócił do kraju. Po kampanii 1807 odznaczony orderem Virtuti Militari.
		+	Kapitan wojsk Księstwa Warszawskiego, szef batalionu w Pułku 4 Piechoty, autor pamiętników. Walczył na wojnie w Hiszpanii w latach 1808-1811 (Almaraz, Talavera de la Reina, Ocana, dowodził szturmem na Monbella), uczestniczył w kampanii rosyjskiej 1812 - pod Czaśnikami, Krasnem i nad Berezyną (ranny). Odznaczony orderem Legii Honorowej. W kampanii 1813 ranny w bitwie narodów pod Lipskiem, odnaleziony na pobojowisku, wrócił do zdrowia.
		+	W Wojsku Polskim Królestwa Polskiego służył w Kompanii 1 Inwalidów w Warszawie, wchodzącej w skład Korpusu Inwalidów i Weteranów.