Raczko Waldemar - Historia wersji

Waldemar o 15:15, 22 sty 2018

2018-01-22T15:15:57Z

Waldemar o 15:14, 22 sty 2018

2018-01-22T15:14:49Z

Waldemar o 09:40, 9 maj 2016

2016-05-09T09:40:02Z

Waldemar o 21:36, 1 lis 2015

2015-11-01T21:36:12Z

Waldemar o 21:32, 1 lis 2015

2015-11-01T21:32:21Z

Waldemar o 21:22, 1 lis 2015

2015-11-01T21:22:47Z

Waldemar o 08:40, 15 wrz 2015

2015-09-15T08:40:08Z

Waldemar o 16:00, 21 paź 2014

2014-10-21T16:00:08Z

Camdan o 23:41, 20 maj 2012

2012-05-20T23:41:09Z

Camdan o 23:40, 20 maj 2012

2012-05-20T23:40:36Z

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 '''Waldemar Piotr Adam [[Raczko]]''' - urodził się 29.04.1938 r. w Warszawie. Ojciec Zygmunt (1908-1959), matka Aniela Katarzyna (1913-1997) zd. Tusiewicz. Dwóch synów: Robert Sławomir (1961-2011) i Dariusz Piotr (1966), z żoną Marią Józefą zd. Derda. Czworo wnuków: Agnieszka (1966), Ambroży (1966), Stanisław (1966) i Maurycy (2000). Jest wnukiem Wincentego (1875-1959) i prawnukiem Stanisława (1842-1891) z Popowa w pow. węgrowskim na Mazowszu, prawnuka rotmistrza JKM Jakuba, szlachcica z Kibortyszek w pow. rossieńskim na Żmudzi, który razem z ojcem Antonim był posłem na sejm konwokacyjny w 1764 r., zmarłego w 1797 r. w Liwie w pow. węgrowskim. Wg przekazu rodzinnego po przeniesieniu się do Liwa Jakub i jego potomkowie nie ujawniali szlachectwa przodków.
-Ukończył studia na Politechnice Warszawskiej w 1960 r. na Wydziale Sprzętu Mechanicznego o specjalności technika uzbrojenia (http://wsmpw.vot.pl/index.php?title=Strona_g%C5%82%C3%B3wna), promotor pracy magisterskiej - prof. Piotr Wilniewczyc, znakomity konstruktor broni. W roku 1984 uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych nadany uchwałą Rady Wydziału Technologii Żywności SGGW-AR w Warszawie (rozprawa nt. charakterystyki technik membranowych), promotor rozprawy doktorskiej - prof. Piotr Lewicki.
+Waldemar P. Raczko ukończył studia na Politechnice Warszawskiej w 1960 r. na Wydziale Sprzętu Mechanicznego o specjalności technika uzbrojenia (http://wsmpw.vot.pl/index.php?title=Strona_g%C5%82%C3%B3wna), promotor pracy magisterskiej - prof. Piotr Wilniewczyc, znakomity konstruktor broni. W roku 1984 uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych nadany uchwałą Rady Wydziału Technologii Żywności SGGW-AR w Warszawie (rozprawa nt. charakterystyki technik membranowych), promotor rozprawy doktorskiej - prof. Piotr Lewicki.
 Prawie całe życie zawodowe Waldemar P. Raczko był związany z rozwojem maszyn i urządzeń dla przetwórstwa spożywczego. Od 1963 r. pracował jako konstruktor i k-k działu w CBK Przemysłu Spożywczego w Warszawie oraz jako generalny konstruktor w OBR Maszyn dla Przetwórstwa Spożywczego (utworzonym z CBKPS). Po kolejnym przekształceniu jednostki w [http://www.facebook.com/pages/Institute-for-food-processing-machinery-IMS/169686486446289 Instytut Maszyn Spożywczych], od 1974 r. był z-cą dyrektora, a w latach 1983-91 i 1993-99, dyrektorem Instytutu. W Instytucie w latach 1987-2001 był równocześnie docentem kontraktowym.
 Jest współautorem monografii "Opakowania żywności", autorem lub współautorem około 30 patentów oraz 100 artykułów, referatów, doniesień naukowych, recenzji i ocen projektów. Dwukrotnie był laureatem Konkursu "Mistrz Techniki Warszawa", w latach: 1985 (za suszarnię osłonek białkowych) i 2004 (za instalację membranową do kompleksowego przetwarzania serwatki serowarskiej). Jest wieloletnim działaczem [http://sitspoz.pl/ Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Spożywczego Naczelnej Organizacji Technicznej], odznaczony: Odznaką Honorową SITSpoż. (1984 r.), Złotą Odznaką NOT (1986 r.), tytułem Członka Honorowego SITSpoż. (2004 r.). Pełnił m.in. funkcje: wiceprezesa Zrzeszenia Producentów Maszyn Spożywczych "SPOMASZ" (1982-89), przewodniczącego Sekcji Maszyn i Urządzeń Spożywczych przy OW SITSpoż. w Warszawie (1989-1995), prezesa Polskiego Towarzystwa Inżynierii i Techniki Przetwórstwa Spożywczego [http://www.ptit-spomasz.com.pl/ "SPOMASZ"] (1989-2003), członka Rady Głównej Jednostek Badawczo-Rozwojowych (1995-2001), wiceprezesa Izby Przemysłowo-Handlowej Branż Maszyn Rolniczych i Spożywczych (1998-2001), prezesa zarządu [http://spoma.w.interia.pl/ramki.htm SPOMA Sp. z o.o.](od 2001).

← poprzednia wersja		Wersja z 15:14, 22 sty 2018
Linia 1:		Linia 1:
−	'''Waldemar Piotr Adam [[Raczko]]''' - urodził się 29.04.1938 r. w Warszawie. Ojciec Zygmunt (1908-1959), matka Aniela Katarzyna (1913-1997) zd. Tusiewicz. Dwóch synów: Robert Sławomir (1961-2011) i Dariusz Piotr (1966), z żoną Marią Józefą zd. Derda. Czworo wnuków: Agnieszka (1966), Ambroży (1966), Stanisław (1966) i Maurycy (2000). Jest wnukiem Wincentego (1875-1959) i prawnukiem Stanisława (1842-1891) z Popowa w pow. węgrowskim na Mazowszu, prawnuka rotmistrza JKM Jakuba ~~herbu Ostoja~~ z Kibortyszek w pow. rossieńskim na Żmudzi, zmarłego ~~prawdopodobnie~~ w 1797 r. w Liwie w pow. węgrowskim.	+	'''Waldemar Piotr Adam [[Raczko]]''' - urodził się 29.04.1938 r. w Warszawie. Ojciec Zygmunt (1908-1959), matka Aniela Katarzyna (1913-1997) zd. Tusiewicz. Dwóch synów: Robert Sławomir (1961-2011) i Dariusz Piotr (1966), z żoną Marią Józefą zd. Derda. Czworo wnuków: Agnieszka (1966), Ambroży (1966), Stanisław (1966) i Maurycy (2000). Jest wnukiem Wincentego (1875-1959) i prawnukiem Stanisława (1842-1891) z Popowa w pow. węgrowskim na Mazowszu, prawnuka rotmistrza JKM Jakuba, szlachcica z Kibortyszek w pow. rossieńskim na Żmudzi, który razem z ojcem Antonim był posłem na sejm konwokacyjny w 1764 r., zmarłego w 1797 r. w Liwie w pow. węgrowskim. Wg przekazu rodzinnego po przeniesieniu się do Liwa Jakub i jego potomkowie nie ujawniali szlachectwa przodków.

	Ukończył studia na Politechnice Warszawskiej w 1960 r. na Wydziale Sprzętu Mechanicznego o specjalności technika uzbrojenia (http://wsmpw.vot.pl/index.php?title=Strona_g%C5%82%C3%B3wna), promotor pracy magisterskiej - prof. Piotr Wilniewczyc, znakomity konstruktor broni. W roku 1984 uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych nadany uchwałą Rady Wydziału Technologii Żywności SGGW-AR w Warszawie (rozprawa nt. charakterystyki technik membranowych), promotor rozprawy doktorskiej - prof. Piotr Lewicki.		Ukończył studia na Politechnice Warszawskiej w 1960 r. na Wydziale Sprzętu Mechanicznego o specjalności technika uzbrojenia (http://wsmpw.vot.pl/index.php?title=Strona_g%C5%82%C3%B3wna), promotor pracy magisterskiej - prof. Piotr Wilniewczyc, znakomity konstruktor broni. W roku 1984 uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych nadany uchwałą Rady Wydziału Technologii Żywności SGGW-AR w Warszawie (rozprawa nt. charakterystyki technik membranowych), promotor rozprawy doktorskiej - prof. Piotr Lewicki.

← poprzednia wersja		Wersja z 09:40, 9 maj 2016
Linia 1:		Linia 1:
−	'''Waldemar Piotr Adam [[Raczko]]''' - urodził się 29.04.1938 r. w Warszawie. Ojciec Zygmunt (1908-1959), matka Aniela Katarzyna (1913-1997) zd. Tusiewicz. Dwóch synów: Robert Sławomir (1961-2011) i Dariusz Piotr (1966), z żoną Marią Józefą zd. Derda. Czworo wnuków: Agnieszka (1966), Ambroży (1966), Stanisław (1966) i Maurycy (2000). Jest wnukiem Wincentego (1875-1959) i prawnukiem Stanisława (1842-1891) z Popowa w pow. węgrowskim na Mazowszu, prawnuka rotmistrza JKM Jakuba herbu Ostoja z Kibortyszek w pow. rossieńskim na Żmudzi, zmarłego w 1797 r. w Liwie w pow. węgrowskim.	+	'''Waldemar Piotr Adam [[Raczko]]''' - urodził się 29.04.1938 r. w Warszawie. Ojciec Zygmunt (1908-1959), matka Aniela Katarzyna (1913-1997) zd. Tusiewicz. Dwóch synów: Robert Sławomir (1961-2011) i Dariusz Piotr (1966), z żoną Marią Józefą zd. Derda. Czworo wnuków: Agnieszka (1966), Ambroży (1966), Stanisław (1966) i Maurycy (2000). Jest wnukiem Wincentego (1875-1959) i prawnukiem Stanisława (1842-1891) z Popowa w pow. węgrowskim na Mazowszu, prawnuka rotmistrza JKM Jakuba herbu Ostoja z Kibortyszek w pow. rossieńskim na Żmudzi, zmarłego prawdopodobnie w 1797 r. w Liwie w pow. węgrowskim.

	Ukończył studia na Politechnice Warszawskiej w 1960 r. na Wydziale Sprzętu Mechanicznego o specjalności technika uzbrojenia (http://wsmpw.vot.pl/index.php?title=Strona_g%C5%82%C3%B3wna), promotor pracy magisterskiej - prof. Piotr Wilniewczyc, znakomity konstruktor broni. W roku 1984 uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych nadany uchwałą Rady Wydziału Technologii Żywności SGGW-AR w Warszawie (rozprawa nt. charakterystyki technik membranowych), promotor rozprawy doktorskiej - prof. Piotr Lewicki.		Ukończył studia na Politechnice Warszawskiej w 1960 r. na Wydziale Sprzętu Mechanicznego o specjalności technika uzbrojenia (http://wsmpw.vot.pl/index.php?title=Strona_g%C5%82%C3%B3wna), promotor pracy magisterskiej - prof. Piotr Wilniewczyc, znakomity konstruktor broni. W roku 1984 uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych nadany uchwałą Rady Wydziału Technologii Żywności SGGW-AR w Warszawie (rozprawa nt. charakterystyki technik membranowych), promotor rozprawy doktorskiej - prof. Piotr Lewicki.

@@ Linia 11: / Linia 11: @@
 Taki był początek prac Waldemara P. Raczko nad genealogią rodziny, w którym istotny wkład miał także jego syn Robert Sławomir, który jako informatyk pomógł w latach 2006-2007 opracować pierwszą elektroniczną wersję drzewa genealogicznego i opracował wersję drzewa na płytce CD na ww. spotkanie rodzinne w Liwie. W kolejnych latach duży wkład miało jeszcze wiele osób z rodziny, w tym zwłaszcza: Eliza W. Wrocławska, Krystyna Raczko i Rafał Raczko z Warszawy oraz Larisa Raczko-Jankuviene z Wilna i Ludmiła Rabczenko z Moskwy, które przeprowadziły kwerendę w archiwach litewskich i rosyjskich.
-W wyniku analizy zebranych dokumentów okazało się, że protoplasta rodziny Waldemara P. Raczko, Rafał vel Raczko Saczkowicz z Puczyc, był herbu Gozdawa, a nie Ostoja, jak podawali w swoich herbarzach Niesiecki, Uruski i inni. Ostatecznym potwierdzeniem jest dokument znajdujący się w AGAD w Warszwie z pieczęcią z herbem Gozdawa Jerzego Saczkowicza Raczko z Puczyc, syna ww. Rafała vel Raczko. Tym niemniej rodziny Raczko były także herbów: Łabędź, Ostoja i Zaręba.
+W wyniku analizy zebranych dokumentów okazało się, że protoplasta rodziny Waldemara P. Raczko, Rafał vel Raczko Saczkowicz z Puczyc, był szlachcicem herbu Gozdawa, a nie Ostoja, jak podawali w swoich herbarzach Niesiecki, Uruski i inni. Ostatecznym potwierdzeniem jest dokument Jerzego Saczkowicza Raczko z Puczyc, syna ww. Rafała vel Raczko, znajdujący się w AGAD w Warszawie z pieczęcią z herbem Gozdawa. Tym niemniej szlacheckie rodziny Raczko były także herbów: Łabędź, Ostoja i Zaręba.
-Waldemar P. Raczko jest członkiem honorowym rady (zarządu) Stowarzyszenia Rodu Ostoja.
+Waldemar P. Raczko jest członkiem honorowym rady (zarządu) Stowarzyszenia Rodu Ostoja. Jest także administratorem rodziny Raczko w niniejszej stronie rodu Ostoya oraz założycielem i administratorem strony rodzin Raczko, szczegółowo wyjaśniającej pochodzenie rodzin o nazwisku Raczko (http://raczko.com.pl/index.php?title=Rodziny_Raczko_-_strona_g%C5%82%C3%B3wna).

@@ Linia 11: / Linia 11: @@
 Taki był początek prac Waldemara P. Raczko nad genealogią rodziny, w którym istotny wkład miał także jego syn Robert Sławomir, który jako informatyk pomógł w latach 2006-2007 opracować pierwszą elektroniczną wersję drzewa genealogicznego i opracował wersję drzewa na płytce CD na ww. spotkanie rodzinne w Liwie. W kolejnych latach duży wkład miało jeszcze wiele osób z rodziny, w tym zwłaszcza: Eliza W. Wrocławska, Krystyna Raczko i Rafał Raczko z Warszawy oraz Larisa Raczko-Jankuviene z Wilna i Ludmiła Rabczenko z Moskwy, które przeprowadziły kwerendę w archiwach litewskich i rosyjskich.
-W wyniku analizy zebranych dokumentów okazało się, że protoplasta rodziny Waldemara Raczko, Rafał vel Raczko Saczkowicz z Puczyc, był herbu Gozdawa, a nie Ostoja, jak podawali w swoich herbarzach Niesiecki, Uruski i inni. Ostatecznym potwierdzeniem jest dokument znajdujący się w AGAD w Warszwie z pieczęcią z herbem Gozdawa Jerzego Saczkowicza Raczko z puczyc, syna ww. Rafała vel Raczko.
+W wyniku analizy zebranych dokumentów okazało się, że protoplasta rodziny Waldemara P. Raczko, Rafał vel Raczko Saczkowicz z Puczyc, był herbu Gozdawa, a nie Ostoja, jak podawali w swoich herbarzach Niesiecki, Uruski i inni. Ostatecznym potwierdzeniem jest dokument znajdujący się w AGAD w Warszwie z pieczęcią z herbem Gozdawa Jerzego Saczkowicza Raczko z Puczyc, syna ww. Rafała vel Raczko. Tym niemniej rodziny Raczko były także herbów: Łabędź, Ostoja i Zaręba.
-Tym niemniej Waldemar Raczko pozostał członkiem honorowym rodu Ostoja.
+Waldemar P. Raczko jest członkiem honorowym rady (zarządu) Stowarzyszenia Rodu Ostoja.
-Waldemar P. Raczko jest administratorem rodziny Raczko w niniejszej stronie rodu Ostoya oraz załozycielem i administratorem strony rodzin Raczko, szczegółowo wyjaśniającej pochodzenie kilku rodzin herbów: Gozdawa, Łabędź, Ostoja i Zaręba (http://raczko.com.pl/index.php?title=Rodziny_Raczko_-_strona_g%C5%82%C3%B3wna).
+Jest także administratorem rodziny Raczko w niniejszej stronie rodu Ostoya oraz założycielem i administratorem strony rodzin Raczko, szczegółowo wyjaśniającej pochodzenie rodzin o nazwisku Raczko (http://raczko.com.pl/index.php?title=Rodziny_Raczko_-_strona_g%C5%82%C3%B3wna).

@@ Linia 7: / Linia 7: @@
 Po przejściu na emeryturę Waldemar P. Raczko zajął się badaniem historii rodziny Raczko. W 2007 roku opracował pierwszą wersję drzewa genealogicznego rodziny, a także broszurę dla członków rodziny pt. "Historia rodu Raczko" na spotkanie w Muzem Zbrojownia na Zamku w Liwie, z której warto zacytować wspomnienie o początkach jego prac nad genealogią rodziny:
-"Do podjęcia się opracowania drzewa genealogicznego najbliższej nam linii Jana Rafałowicza z Kibortyszek, wywodzącej się z gałęzi „żmudzko-litewskiej” rodu Raczko (której członkowie, tak jak i z innych linii, pieczętowali się herbem Ostoja od XV do początku XX w.), zainspirował mnie Jan Tadeusz Raczko, syn Wacława, który od wielu lat zbierał informacje dotyczące jego najbliższej rodziny w części tej linii, zaczynającej się od jego pradziadka Aleksandra Tomasza (1844-1921), jednego z dwóch synów Wincentego Raczko (1814-1888), który z kolei był wnukiem rotmistrza JKM Jakuba Raczko herbu Ostoja z Kibortyszek, przodka wszystkich rodzin wywodzących się z parafii liwskiej i kałuszyńskiej. Informacje te zostały dodatkowo potwierdzone i uzupełnione dzięki materiałom opracowanym prawie dwadzieścia lat wcześniej przez nieżyjącego już Wacława Raczko, syna Aleksandra, wnuka Jana Raczko (1810-po1857), kolejnego wnuka ww. Jakuba.
+"Do podjęcia się opracowania drzewa genealogicznego najbliższej nam linii Jana Rafałowicza z Kibortyszek, wywodzącej się z gałęzi „żmudzko-litewskiej” rodu Raczko (której członkowie, tak jak i z innych linii, pieczętowali się herbem Ostoja od XV do początku XX w.), zainspirował mnie Jan Tadeusz Raczko, syn Wacława, który od wielu lat zbierał informacje dotyczące jego najbliższej rodziny w części tej linii, zaczynającej się od jego pradziadka Aleksandra Tomasza (1844-1921), jednego z dwóch synów Wincentego Raczko (1814-1888), który z kolei był wnukiem rotmistrza JKM Jakuba Raczko herbu Ostoja z Kibortyszek, przodka wszystkich rodzin wywodzących się z parafii liwskiej i kałuszyńskiej. Informacje te zostały dodatkowo potwierdzone i uzupełnione dzięki materiałom opracowanym prawie dwadzieścia lat wcześniej przez nieżyjącego już Wacława Raczko, syna Aleksandra, wnuka Jana Raczko (1810-po1857), kolejnego wnuka ww. Jakuba. W opracowaniu początków drzewa rodziny od XV do końca XVIII w., nie tylko dotyczących potomków Jana Rafałowicza, bardzo pomocne były informacje literaturowe zebrane przez Juliana Henryka Raczko, innego syna Wacława, prawnuka Aleksandra Tomasza. Wśród ww. informacji kluczowe znaczenia miała publikacja "Stanisław Mleczko: Mleczko, Raczko, Saczko i Łyczko. Przyczynek do kwestyi ustalania się nazwisk szlacheckich w XV wieku. [http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=83758&from=publication Lwów. 1912]."
-W opracowaniu początków drzewa rodziny od XV do końca XVIII w., nie tylko dotyczących potomków Jana Rafałowicza, bardzo pomocne były informacje literaturowe zebrane przez Juliana Henryka Raczko, innego syna Wacława, prawnuka Aleksandra Tomasza. Wśród ww. informacji kluczowe znaczenia miała publikacja "Stanisław Mleczko: Mleczko, Raczko, Saczko i Łyczko. Przyczynek do kwestyi ustalania się nazwisk szlacheckich w XV wieku. [http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=83758&from=publication Lwów. 1912]."
+Taki był początek prac Waldemara P. Raczko nad genealogią rodziny, w którym istotny wkład miał także jego syn Robert Sławomir, który jako informatyk pomógł w latach 2006-2007 opracować pierwszą elektroniczną wersję drzewa genealogicznego i opracował wersję drzewa na płytce CD na ww. spotkanie rodzinne w Liwie. W kolejnych latach duży wkład miało jeszcze wiele osób z rodziny, w tym zwłaszcza: Eliza W. Wrocławska, Krystyna Raczko i Rafał Raczko z Warszawy oraz Larisa Raczko-Jankuviene z Wilna i Ludmiła Rabczenko z Moskwy, które przeprowadziły kwerendę w archiwach litewskich i rosyjskich.
-Taki był początek prac Waldemara P. Raczko nad genealogią rodziny, w którym istotny wkład miał także jego syn Robert Sławomir, który jako informatyk pomógł w latach 2006-2007 opracować pierwszą elektroniczną wersję drzewa genealogicznego i opracował wersję drzewa na płytce CD na ww. spotkanie rodzinne w Liwie. W kolejnych latach duży wkład miało jeszcze wiele osób z rodziny, w tym zwłaszcza: Eliza W. Wrocławska, Krystyna Raczko i Rafał Raczko z Warszawy oraz Larisa Raczko-Jankuviene z Wilna i Ludmiła Rabczenko z Moskwy, które przeprowadziły kwerendę w archiwach litewskich i rosyjskich.
+W wyniku analizy zebranych dokumentów okazało się, że protoplasta rodziny Waldemara Raczko, Rafał vel Raczko Saczkowicz z Puczyc, był herbu Gozdawa, a nie Ostoja, jak podawali w swoich herbarzach Niesiecki, Uruski i inni. Ostatecznym potwierdzeniem jest dokument znajdujący się w AGAD w Warszwie z pieczęcią z herbem Gozdawa Jerzego Saczkowicza Raczko z puczyc, syna ww. Rafała vel Raczko.
-Waldemar P. Raczko jest administratorem rodziny Raczko w niniejszej stronie rodu Ostoya oraz załozycielem i administratorem strony rodzin Raczko http://raczko.com.pl/index.php?title=Rodziny_Raczko_-_strona_g%C5%82%C3%B3wna.
+Waldemar P. Raczko jest administratorem rodziny Raczko w niniejszej stronie rodu Ostoya oraz załozycielem i administratorem strony rodzin Raczko, szczegółowo wyjaśniającej pochodzenie kilku rodzin herbów: Gozdawa, Łabędź, Ostoja i Zaręba (http://raczko.com.pl/index.php?title=Rodziny_Raczko_-_strona_g%C5%82%C3%B3wna).

@@ Linia 13: / Linia 13: @@
 Taki był początek prac Waldemara P. Raczko nad genealogią rodziny, w którym istotny wkład miał także jego syn Robert Sławomir, który jako informatyk pomógł w latach 2006-2007 opracować pierwszą elektroniczną wersję drzewa genealogicznego i opracował wersję drzewa na płytce CD na ww. spotkanie rodzinne w Liwie. W kolejnych latach duży wkład miało jeszcze wiele osób z rodziny, w tym zwłaszcza: Eliza W. Wrocławska, Krystyna Raczko i Rafał Raczko z Warszawy oraz Larisa Raczko-Jankuviene z Wilna i Ludmiła Rabczenko z Moskwy, które przeprowadziły kwerendę w archiwach litewskich i rosyjskich.
-Waldemar P. Raczko jest administratorem rodziny Raczko w niniejszej stronie rodu Ostoya.
+Waldemar P. Raczko jest administratorem rodziny Raczko w niniejszej stronie rodu Ostoya oraz załozycielem i administratorem strony rodzin Raczko http://raczko.com.pl/index.php?title=Rodziny_Raczko_-_strona_g%C5%82%C3%B3wna.
 [[Kategoria:Index]]
 [[Kategoria:Raczko]]
 [[Kategoria:Doctor]]

← poprzednia wersja		Wersja z 23:41, 20 maj 2012
Linia 1:		Linia 1:
−	Waldemar Piotr Adam Raczko urodził się 29.04.1938 r. w Warszawie. Ojciec Zygmunt (1908-1959), matka Aniela Katarzyna (1913-1997) zd. Tusiewicz. Dwóch synów: Robert Sławomir (1961-2011) i Dariusz Piotr (1966), z żoną Marią Józefą zd. Derda. Czworo wnuków: Agnieszka (1966), Ambroży (1966), Stanisław (1966) i Maurycy (2000). Jest wnukiem Wincentego (1875-1959) i prawnukiem Stanisława (1842-1891) z Popowa w pow. węgrowskim na Mazowszu, prawnuka rotmistrza JKM Jakuba herbu Ostoja z Kibortyszek w pow. rossieńskim na Żmudzi, zmarłego w 1797 r. w Liwie w pow. węgrowskim.	+	'''Waldemar Piotr Adam [[Raczko]]''' - urodził się 29.04.1938 r. w Warszawie. Ojciec Zygmunt (1908-1959), matka Aniela Katarzyna (1913-1997) zd. Tusiewicz. Dwóch synów: Robert Sławomir (1961-2011) i Dariusz Piotr (1966), z żoną Marią Józefą zd. Derda. Czworo wnuków: Agnieszka (1966), Ambroży (1966), Stanisław (1966) i Maurycy (2000). Jest wnukiem Wincentego (1875-1959) i prawnukiem Stanisława (1842-1891) z Popowa w pow. węgrowskim na Mazowszu, prawnuka rotmistrza JKM Jakuba herbu Ostoja z Kibortyszek w pow. rossieńskim na Żmudzi, zmarłego w 1797 r. w Liwie w pow. węgrowskim.

	Ukończył studia na Politechnice Warszawskiej w 1960 r. na Wydziale Sprzętu Mechanicznego (specjalność technika uzbrojenia), promotor pracy magisterskiej - prof. Piotr Wilniewczyc, znakomity konstruktor broni. W roku 1984 uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych nadany uchwałą Rady Wydziału Technologii Żywności SGGW-AR w Warszawie (rozprawa nt. charakterystyki technik membranowych), promotor rozprawy doktorskiej - prof. Piotr Lewicki.		Ukończył studia na Politechnice Warszawskiej w 1960 r. na Wydziale Sprzętu Mechanicznego (specjalność technika uzbrojenia), promotor pracy magisterskiej - prof. Piotr Wilniewczyc, znakomity konstruktor broni. W roku 1984 uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych nadany uchwałą Rady Wydziału Technologii Żywności SGGW-AR w Warszawie (rozprawa nt. charakterystyki technik membranowych), promotor rozprawy doktorskiej - prof. Piotr Lewicki.