Historia rodziny Chodkowskich - Historia wersji

Rafal: /* Majątki ziemskie Chodkowskich */

2023-06-02T07:42:57Z

Majątki ziemskie Chodkowskich

Rafal: /* Historia rodziny */

2023-04-11T05:42:51Z

Historia rodziny

Rafal: /* Historia rodziny */

2023-04-11T05:41:43Z

Historia rodziny

Rafal: /* Źródła i literatura */

2023-04-11T05:06:19Z

Źródła i literatura

Rafal: /* Znani przedstawiciele rodziny Chodkowskich */

2023-04-07T17:41:25Z

Znani przedstawiciele rodziny Chodkowskich

Rafal: /* Znani przedstawiciele rodziny Chodkowskich */

2023-04-07T12:43:25Z

Znani przedstawiciele rodziny Chodkowskich

Rafal: /* Przypisy */

2023-04-07T12:40:00Z

Przypisy

Rafal: /* Znani przedstawiciele rodziny Chodkowskich */

2023-04-07T12:39:15Z

Znani przedstawiciele rodziny Chodkowskich

Rafal: /* Historia rodziny */

2023-04-07T12:33:03Z

Historia rodziny

Rafal: /* Znani przedstawiciele rodziny Chodkowskich */

2023-04-07T12:20:49Z

Znani przedstawiciele rodziny Chodkowskich

@@ Linia 49: / Linia 49: @@
 <gallery>
-Plik:TKKP Stoczek.jpg|Dobra Stoczek, Ostrów i Mściska na Topograficznej Karcie Królestwa Polskiego z II poł. XIX w. (fragment), zbiory Biblioteki Uniwersyteckiej im. Jerzego Giedroycia w Białymstoku.
+Plik:TKKP Stoczek.jpg|Dobra Stoczek, Ostrów i Mściska na ''Topograficznej Karcie Królestwa Polskiego'' z II poł. XIX w. (fragment), zbiory Biblioteki Uniwersyteckiej im. Jerzego Giedroycia w Białymstoku.
-Plik:TKKP Sobieszczany.jpg|Dobra Sobieszczany na Topograficznej Karcie Królestwa Polskiego z II poł. XIX w. (fragment), zbiory Biblioteki Uniwersyteckiej im. Jerzego Giedroycia w Białymstoku.
+Plik:TKKP Sobieszczany.jpg|Dobra Sobieszczany na ''Topograficznej Karcie Królestwa Polskiego'' z II poł. XIX w. (fragment), zbiory Biblioteki Uniwersyteckiej im. Jerzego Giedroycia w Białymstoku.
 </gallery>

@@ Linia 12: / Linia 12: @@
 Podobnie Adam Boniecki w „Herbarzu polskim” pisał, że pochodzą z województwa sieradzkiego i sugerował, że mogą stanowić jedną rodzinę z Chotkowskimi, których z kolei łączył z Kotkowskimi herbu Ostoja wywodzącymi się z [https://pl.wikipedia.org/wiki/Kotk%C3%B3w_(powiat_piotrkowski) Kotkowa] w dawnym powiecie piotrkowskim, w województwie sieradzkim.
+:
-Seweryn hr. Uruski w „Rodzinie. Herbarzu szlachty polskiej” wspomniał, że Chodkowscy i Chotkowscy są jedną rodziną pochodzącą z województwa sieradzkiego. W rozdziale o Kotkowskich herbu Ostoja napisał, że jedna z linii tej rodziny przybrała nazwisko Chotkowski. Uruski odnotował także Nazariusza, urzędnika w Moskwie oraz Benona, urzędnika w biurze namiestnika, braci Chotkowskich (synów Wojciecha i Katarzyny z Dziewanowskich), którzy wylegitymowali się przed Heroldią Królestwa Polskiego w 1835 roku z herbem Ostoja. Bracia ci mieli pochodzić od Wojciecha, dziedzica dóbr Chotkowo-Załogi w ziemi różańskiej (dziś [https://pl.wikipedia.org/wiki/Chodkowo-Za%C5%82ogi Chodkowo-Załogi]). Według [https://pl.wikipedia.org/wiki/Adam_Pszcz%C3%B3%C5%82kowski Adama A. Pszczółkowskiego], badacza dziejów szlachty północnego Mazowsza, Benon i Nazariusz Chotkowscy dowodzili nieprawdę jakoby byli potomkami Wojciecha Chotkowskiego z Chotkowa-Załóg<sup>1</sup>. Ponadto Uruski wymienił Aleksandera Klemensa i Fieliksa Tytusa Chotkowskich, synów Wiktora i Antoniny Żebrackiej, którzy wylegitymowali się ze szlachectwa przed Heroldią Królestwa Polskiego z herbem Ostoja w 1854 roku. Mieli oni pochodzić od Michała Chotkowskiego, dziedzica dóbr [https://pl.wikipedia.org/wiki/Stara_Bordzi%C5%82%C3%B3wka Bordziłówka] (dawniej Borzyłówka) i Koszelówka w 1754 roku. Według Bonieckiego Michał Chotkowski, właściciel Bordziłówki należał do rodu heraldycznego Kościeszów. Adam A. Pszczółkowski badając historię tej rodziny dowiódł, że pochodziła z [https://pl.wikipedia.org/wiki/Chodkowo_Wielkie Chodkowa Wielkiego] i pieczętowała się herbem Kościesza (w roku 1628 części Bordziłówki kupił Maciej Chodkowski z Chodkowa Wielkiego)<sup>2</sup>.
+Seweryn hr. Uruski w „Rodzinie. Herbarzu szlachty polskiej” wspomniał, że Chodkowscy i Chotkowscy są jedną rodziną pochodzącą z województwa sieradzkiego. W rozdziale o Kotkowskich herbu Ostoja napisał, że jedna z linii tej rodziny przybrała nazwisko Chotkowski. Uruski odnotował także Nazariusza, urzędnika w Moskwie oraz Benona, urzędnika w biurze namiestnika, braci Chotkowskich (synów Wojciecha i Katarzyny z Dziewanowskich), którzy wylegitymowali się przed Heroldią Królestwa Polskiego w 1835 roku z herbem Ostoja. Bracia ci mieli pochodzić od Wojciecha, dziedzica dóbr Chotkowo-Załogi w ziemi różańskiej (dziś [https://pl.wikipedia.org/wiki/Chodkowo-Za%C5%82ogi Chodkowo-Załogi]). Według [https://pl.wikipedia.org/wiki/Adam_Pszcz%C3%B3%C5%82kowski Adama A. Pszczółkowskiego], badacza dziejów szlachty północnego Mazowsza, Benon i Nazariusz Chotkowscy dowodzili nieprawdę jakoby byli potomkami Wojciecha Chotkowskiego z Chotkowa-Załóg<sup>1</sup>. Ponadto Uruski wymienił Aleksandera Klemensa i Fieliksa Tytusa Chotkowskich, synów Wiktora i Antoniny Żebrackiej, którzy wylegitymowali się ze szlachectwa przed Heroldią Królestwa Polskiego z herbem Ostoja w 1854 roku. Mieli oni pochodzić od Michała Chotkowskiego, dziedzica dóbr [https://pl.wikipedia.org/wiki/Stara_Bordzi%C5%82%C3%B3wka Bordziłówka] (dawniej Borzyłówka) i Koszelówka w 1754 roku. Według Bonieckiego Michał Chotkowski, właściciel Bordziłówki należał do rodu heraldycznego Kościeszów. Adam A. Pszczółkowski badając historię tej rodziny dowiódł, że pochodziła z [https://pl.wikipedia.org/wiki/Chodkowo_Wielkie Chodkowa Wielkiego] i pieczętowała się herbem Kościesza (w roku 1628 części Bordziłówki kupił Maciej Chodkowski herbu Kościesza z Chodkowa Wielkiego)<sup>2</sup>.
 <gallery>

@@ Linia 12: / Linia 12: @@
 Podobnie Adam Boniecki w „Herbarzu polskim” pisał, że pochodzą z województwa sieradzkiego i sugerował, że mogą stanowić jedną rodzinę z Chotkowskimi, których z kolei łączył z Kotkowskimi herbu Ostoja wywodzącymi się z [https://pl.wikipedia.org/wiki/Kotk%C3%B3w_(powiat_piotrkowski) Kotkowa] w dawnym powiecie piotrkowskim, w województwie sieradzkim.
+:
-Seweryn hr. Uruski w „Rodzinie. Herbarzu szlachty polskiej” wspomniał, że Chodkowscy i Chotkowscy są jedną rodziną pochodzącą z województwa sieradzkiego. W rozdziale o Kotkowskich herbu Ostoja napisał, że jedna z linii tej rodziny przybrała nazwisko Chotkowski. Uruski odnotował także Nazariusza, urzędnika w Moskwie oraz Benona, urzędnika w biurze namiestnika, braci Chotkowskich (synów Wojciecha i Katarzyny z Dziewanowskich), którzy wylegitymowali się przed Heroldią Królestwa Polskiego w 1835 roku z herbem Ostoja. Bracia ci mieli pochodzić od Wojciecha, dziedzica dóbr Chotkowo-Załogi w ziemi różańskiej (dziś [https://pl.wikipedia.org/wiki/Chodkowo-Za%C5%82ogi Chodkowo-Załogi]). Według [https://pl.wikipedia.org/wiki/Adam_Pszcz%C3%B3%C5%82kowski Adama A. Pszczółkowskiego], badacza dziejów szlachty północnego Mazowsza, Benon i Nazariusz Chotkowscy dowodzili nieprawdę jakoby byli potomkami Wojciecha Chotkowskiego z Chotkowa-Załóg<sup>1</sup>. Ponadto Uruski wymienił Aleksandera Klemensa i Fieliksa Tytusa Chotkowskich, synów Wiktora i Antoniny Żebrackiej, którzy wylegitymowali się ze szlachectwa przed Heroldią Królestwa Polskiego z herbem Ostoja w 1854 roku. Mieli oni pochodzić od Michała Chotkowskiego, dziedzica dóbr Bordziłówka (dawniej Borzyłówka) i Koszelówka w 1754 roku. Według Bonieckiego Michał Chotkowski, właściciel Bordziłówki należał do rodu heraldycznego Kościeszów. Adam A. Pszczółkowski badając historię tej rodziny dowiódł, że pochodziła z [https://pl.wikipedia.org/wiki/Chodkowo_Wielkie Chodkowa Wielkiego] i pieczętowała się herbem Kościesza (w roku 1628 części Bordziłówki kupił Maciej Chodkowski z Chodkowa Wielkiego)<sup>2</sup>.
+Seweryn hr. Uruski w „Rodzinie. Herbarzu szlachty polskiej” wspomniał, że Chodkowscy i Chotkowscy są jedną rodziną pochodzącą z województwa sieradzkiego. W rozdziale o Kotkowskich herbu Ostoja napisał, że jedna z linii tej rodziny przybrała nazwisko Chotkowski. Uruski odnotował także Nazariusza, urzędnika w Moskwie oraz Benona, urzędnika w biurze namiestnika, braci Chotkowskich (synów Wojciecha i Katarzyny z Dziewanowskich), którzy wylegitymowali się przed Heroldią Królestwa Polskiego w 1835 roku z herbem Ostoja. Bracia ci mieli pochodzić od Wojciecha, dziedzica dóbr Chotkowo-Załogi w ziemi różańskiej (dziś [https://pl.wikipedia.org/wiki/Chodkowo-Za%C5%82ogi Chodkowo-Załogi]). Według [https://pl.wikipedia.org/wiki/Adam_Pszcz%C3%B3%C5%82kowski Adama A. Pszczółkowskiego], badacza dziejów szlachty północnego Mazowsza, Benon i Nazariusz Chotkowscy dowodzili nieprawdę jakoby byli potomkami Wojciecha Chotkowskiego z Chotkowa-Załóg<sup>1</sup>. Ponadto Uruski wymienił Aleksandera Klemensa i Fieliksa Tytusa Chotkowskich, synów Wiktora i Antoniny Żebrackiej, którzy wylegitymowali się ze szlachectwa przed Heroldią Królestwa Polskiego z herbem Ostoja w 1854 roku. Mieli oni pochodzić od Michała Chotkowskiego, dziedzica dóbr [https://pl.wikipedia.org/wiki/Stara_Bordzi%C5%82%C3%B3wka Bordziłówka] (dawniej Borzyłówka) i Koszelówka w 1754 roku. Według Bonieckiego Michał Chotkowski, właściciel Bordziłówki należał do rodu heraldycznego Kościeszów. Adam A. Pszczółkowski badając historię tej rodziny dowiódł, że pochodziła z [https://pl.wikipedia.org/wiki/Chodkowo_Wielkie Chodkowa Wielkiego] i pieczętowała się herbem Kościesza (w roku 1628 części Bordziłówki kupił Maciej Chodkowski z Chodkowa Wielkiego)<sup>2</sup>.
 <gallery>

← poprzednia wersja		Wersja z 05:06, 11 kwi 2023
Linia 79:		Linia 79:
	* A. Pszczółkowski, ''Gniazdo i krze. Rodowody Chodkowskich'', Chodkowo Wielkie 2005.		* A. Pszczółkowski, ''Gniazdo i krze. Rodowody Chodkowskich'', Chodkowo Wielkie 2005.
	* A. Pszczółkowski, ''Powrót do korzeni – Rodowody Chodkowskich'', Chodkowo Wielkie 2013.		* A. Pszczółkowski, ''Powrót do korzeni – Rodowody Chodkowskich'', Chodkowo Wielkie 2013.
		+	* Akta metrykalne parafii w Niedrzwicy Kościelnej i św. Jana w Lublinie.

@@ Linia 22: / Linia 22: @@
 * '''Jan Chodkowski''' v. '''Chotkowski''' v. '''Kotkowski''' (zm. po 1569) - podczaszy sieradzki. Wspomniał go Bartosz Paprocki w „Herbach rycerstwa polskiego” jako męża Gołuchowskiej herbu Leliwa.
+:
-* '''Stanisław Chodkowski''' (zm. 1808) - komornik ziemski stężycki. Był właścicielem dóbr w Stoczku, Ostrowie i Mściskach koło Kocka oraz części dóbr ziemskich w Sobieszczanach koło Lublina. Jego małżonką była Krystyna z Leszczyńskich. Według Adama A. Pszczłkowskiego mógł być synem Antoniego Chodkowskiego, łowczego bracławskiego<sup>3</sup>.
+* '''Stanisław Chodkowski''' (zm. 1808) - komornik ziemski stężycki. Był właścicielem dóbr w Stoczku, Ostrowie i Mściskach koło Kocka oraz części dóbr ziemskich w Sobieszczanach koło Lublina. Jego małżonką była Krystyna z Leszczyńskich. Według Adama A. Pszczłkowskiego Stanisław Chodkowski mógł być synem Antoniego, łowczego bracławskiego<sup>3</sup>.
+:
 * '''Wojciech Chodkowski'''  (1729-1787) - ksiądz katolicki, pleban w Niedrzwicy Kościelnej.

@@ Linia 28: / Linia 28: @@
 * '''Tekla z Chodkowskich Batowska''' (1793-1654) - małżonka Jana Batowskiego, kapitana Wojsk Polskich, posesora dóbr Białka koło Krasnegostawu. Była córką Stanisława Chodkowskiego i Krystyny Leszczyńskiej.
+:
-* '''Leon Józef Adam Kajetan Jan Nepomucen Chodkowski''' (1785-1851) -  woźny Sądu Pokoju Okręgu Lubelskiego. Był synem Stanisława i Krystyny Leszczyńskiej. Jego małżonką była Aniela Wiernek. Wylegitymował się przed Heroldię Królestwa Polskiego ze szlachectwa z herbem Ostoja w 1843 roku. Dziedziczył po rodzicach w Sobieszczanach. O jego krewnym (zapewne ojcu Stanisławie Ściborze Chodkowskim z Sobieszczan) wspomniał w swych pamiętnikach [https://pl.wikipedia.org/wiki/Kajetan_Ko%C5%BAmian Kajetan Koźmian] pisząc: ''Dalszy ciąg wspomnień z roku 1787 i następnych. [...] Na [...] sejmiku w porę letnią przypadłym, w której jako na długich dniach dawano szlachcie kolacie, przeciągające się aż do świec, przyszło do głowy kucharzowi mego ojca uraczyć gości kompotem z czarnych wiśni. Z początku panowie bracia jedli, gdy im się sprzykrzyło wybierać pestki, zaczęli się mazać i farbować, następnie rzucać wiśniami na siebie, i wkrótce cała gromada wydawała się jak zakrwawiona. Przybywający nowi tego rodzaju goście myśląc że to skutek jakiej bójki, zaczęli się brać do szabel. Gronu temu z uproszenia mego ojca prezydował szlachcic z Sobieszczan niejaki Chodkowski rębacz i odważny. A że zawsze między wioskami szlacheckiemi Tarnawką, Starąwsią i Sobieszczanami była jakaś emulacya o preminencyą, nie podobała się ta prezydencja ile szlachcica z mniejszej wioski Tarnawianom i Starowsianom. Chodkowski patrząc na tę walkę wiśniami, ozwał się do nich: „panowie bracia przestańcie szaleństwa, będą o nas myśleć żeśmy się porąbali”. „A to waść nas wyzywasz”, wrzasła Tarnawka i Starawieś, „nie nauczaj nas waść my waści nauczemy”, i zgasiwszy świece porwali się do szabel, tłumem lecąc na niego. Chodkowski przytomny i silny, w ciemności odpycha napastników, dobywa pałasza i oparłszy plecy o okno, macha nim, obcina palce, rani głowy i twarze, już nie sok wiśniowy bryzga. Wołają ojca mojego przyboczni przyjaciele, Rzeczycki, Sobieszczański, Dobek, Wscieklica. „Bracia szlachta nie rozlewajcie krwi!” spieszą ze światłem ledwie zdołają rozbroić zajadłych; jedni grożą, drudzy wyrzekają, ranieni płaczą. Scibor z Sobieszczan postradał palce, a kilku nabawiło się kresów po czołach i twarzach. Musiano Chodkowskiego zamknąć w stancyi ojca mego, bo szlachta rozsiekać go chciała''<sup>4</sup>.
+* '''Leon Józef Adam Kajetan Jan Nepomucen Chodkowski''' (1785-1851) -  woźny Sądu Pokoju Okręgu Lubelskiego. Był synem Stanisława i Krystyny Leszczyńskiej. Jego małżonką była Aniela Wiernek. Wylegitymował się przed Heroldię Królestwa Polskiego ze szlachectwa z herbem Ostoja w 1843 roku. Dziedziczył po rodzicach w Sobieszczanach. O jego ojcu Stanisławie Ściborze Chodkowskim z Sobieszczan wspomniał w swych pamiętnikach [https://pl.wikipedia.org/wiki/Kajetan_Ko%C5%BAmian Kajetan Koźmian] pisząc: ''Dalszy ciąg wspomnień z roku 1787 i następnych. [...] Na [...] sejmiku w porę letnią przypadłym, w której jako na długich dniach dawano szlachcie kolacie, przeciągające się aż do świec, przyszło do głowy kucharzowi mego ojca uraczyć gości kompotem z czarnych wiśni. Z początku panowie bracia jedli, gdy im się sprzykrzyło wybierać pestki, zaczęli się mazać i farbować, następnie rzucać wiśniami na siebie, i wkrótce cała gromada wydawała się jak zakrwawiona. Przybywający nowi tego rodzaju goście myśląc że to skutek jakiej bójki, zaczęli się brać do szabel. Gronu temu z uproszenia mego ojca prezydował szlachcic z Sobieszczan niejaki Chodkowski rębacz i odważny. A że zawsze między wioskami szlacheckiemi Tarnawką, Starąwsią i Sobieszczanami była jakaś emulacya o preminencyą, nie podobała się ta prezydencja ile szlachcica z mniejszej wioski Tarnawianom i Starowsianom. Chodkowski patrząc na tę walkę wiśniami, ozwał się do nich: „panowie bracia przestańcie szaleństwa, będą o nas myśleć żeśmy się porąbali”. „A to waść nas wyzywasz”, wrzasła Tarnawka i Starawieś, „nie nauczaj nas waść my waści nauczemy”, i zgasiwszy świece porwali się do szabel, tłumem lecąc na niego. Chodkowski przytomny i silny, w ciemności odpycha napastników, dobywa pałasza i oparłszy plecy o okno, macha nim, obcina palce, rani głowy i twarze, już nie sok wiśniowy bryzga. Wołają ojca mojego przyboczni przyjaciele, Rzeczycki, Sobieszczański, Dobek, Wscieklica. „Bracia szlachta nie rozlewajcie krwi!” spieszą ze światłem ledwie zdołają rozbroić zajadłych; jedni grożą, drudzy wyrzekają, ranieni płaczą. Scibor z Sobieszczan postradał palce, a kilku nabawiło się kresów po czołach i twarzach. Musiano Chodkowskiego zamknąć w stancyi ojca mego, bo szlachta rozsiekać go chciała''<sup>4</sup>.
+:
 * '''Adam Chodkowski''' (1832-1886) - urzędnik Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego. Był synem Leona i Anieli z Wiernków. Jego małżonką była Teodora Fusko.

@@ Linia 62: / Linia 62: @@
 <br><small>1. A. Pszczółkowski, ''Gniazdo i krze. Rodowody Chodkowskich'', Chodkowo Wielkie 2005, s. 520.</small>
 <br><small>2. A. Pszczółkowski, ''Powrót do korzeni – Rodowody Chodkowskich'', Chodkowo Wielkie 2013, s. 201-208.</small>
-<br><small>3. K. Koźmian, ''Pamiętniki Kajetana Koźmiana obejmujące wspomnienia od roku 1780 do roku 1815'', Poznań 1858, s. 95-96.</small>
+<br><small>3. A. Pszczółkowski, ''Powrót do korzeni – Rodowody Chodkowskich'', Chodkowo Wielkie 2013, s. 209-214.</small>
 ==Źródła i literatura==