<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="pl">
	<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=Bronis%C5%82aw_He%C5%82czy%C5%84ski</id>
	<title>Bronisław Hełczyński - Historia wersji</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=Bronis%C5%82aw_He%C5%82czy%C5%84ski"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bronis%C5%82aw_He%C5%82czy%C5%84ski&amp;action=history"/>
	<updated>2026-04-26T00:05:14Z</updated>
	<subtitle>Historia wersji tej strony wiki</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.35.8</generator>
	<entry>
		<id>https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bronis%C5%82aw_He%C5%82czy%C5%84ski&amp;diff=12595&amp;oldid=prev</id>
		<title>Camdan: Utworzył nową stronę „Bronisław Marian Tadeusz Józef Hełczyński herbu Ostoja urodził się 22 października 1890 r. w Bortatyczach koło Zamościa jako syn Aleksandra Hełczyńskiego ...”</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ostoya.org/wiki/index.php?title=Bronis%C5%82aw_He%C5%82czy%C5%84ski&amp;diff=12595&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2018-06-09T11:24:04Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Utworzył nową stronę „Bronisław Marian Tadeusz Józef Hełczyński herbu Ostoja urodził się 22 października 1890 r. w Bortatyczach koło Zamościa jako syn Aleksandra Hełczyńskiego ...”&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;Nowa strona&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;Bronisław Marian Tadeusz Józef Hełczyński herbu Ostoja urodził się 22 października 1890 r. w Bortatyczach koło Zamościa jako syn Aleksandra Hełczyńskiego i Bronisławy z domu Zakrzewskiej. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Uczeń I Szkoły Realnej w Warszawie (1900-1903), a następnie V Gimnazjum Rządowego w Warszawie (1903-1905). W 1905 r. uczestnik bojkotu szkół rosyjskich podjętego przez młodzież polską. W związku z udziałem w strajku szkolnym naukę kontynuował w krakowskim Gimnazjum Świętej Anny (1905-1909). Od 1909 r. związany z Uniwersytetem Jagiellońskim, na którym podjął studia najpierw na Wydziale Filozofii, później na Wydziale Prawa. Na wydziale tym uzyskał kolejne stopnie i tytuły naukowe: doktora (1917), docenta (1928), profesora tytularnego (1932).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
W okresie gimnazjalnym i studenckim zaangażowany w działalność organizacji niepodległościowych: „Pet&amp;quot;, „Zet&amp;quot;, „Zarzewie&amp;quot; i Polskich Drużyn Strzeleckich. Pod koniec 1910 r. aresztowany przy próbie przejścia z „bibułą&amp;quot; granicy Królestwa Polskiego. Skazany za ten czyn spędził w carskich więzieniach łącznie 9 miesięcy. W sierpniu 1914 r. wstąpił do Legionów Polskich (I Brygada). Uczestnik bojów pod Krzywopłotami, Łowczówkiem oraz nad Nidą (1914-1915). W następstwie ran odniesionych w czasie bitwy pod Konarami (16-23 maja 1915 r.) stracił oko. Po wyleczeniu ran podjął służbę w Polskiej Organizacji Wojskowej.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
W kwietniu 1918 r. rozpoczął pracę w Prezydium Rady Ministrów utworzonym przez Radę Regencyjną. Służbę państwową przy Radzie Ministrów kontynuował z krótkimi przerwami po odzyskaniu niepodległości, przechodząc kolejne szczeble kariery urzędniczej. W okresie wojny polsko-bolszewickiej służył w Korpusie Sądowym. Po jej zakończeniu z inicjatywy macierzystej krakowskiej uczelni odbył staż naukowy w Berlinie (1922-1923). W 1931 r. został Szefem Kancelarii Cywilnej Prezydenta RP Ignacego Mościckiego. Funkcję tę sprawował do czasu powołania go z dniem 1 lutego 1934 r. na urząd Pierwszego Prezesa Najwyższego Trybunału Administracyjnego.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dorobek naukowy, doświadczenie zawodowe i talent organizatorski Profesora były wykorzystywane także w innych obszarach funkcjonowania odradzającego się Państwa Polskiego, a następnie, po wrześniu 1939 r., na emigracji. W latach 1926-1939 Bronisław Hełczyński był członkiem unifikującej prawo pozaborowe Komisji Kodyfikacyjnej, od 1932 r. wiceprezesem Światowego Związku Polaków za Granicą „Światpol&amp;quot;. Po wyborze Władysława Raczkiewicza na Prezydenta RP pełnił funkcję p.o. prezesa, a w latach 1949-1954 prezesa „Światpolu&amp;quot;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
We wrześniu 1939 r. ewakuowany z polskim władzami do Rumunii, nie objęty jednak w odróżnieniu od nich internowaniem, przez Francję ostatecznie trafił do Londynu. Także tu pozostawał aktywny naukowo, społecznie i politycznie. Przewodniczył Sekcji Prawa Handlowego i Morskiego Komisji Prac Ustawodawczych Rządu RP na Uchodźstwie. W latach 1944-1947 był profesorem polskiego Wydziału Prawa na Uniwersytecie w Oxfordzie. Znalazł się w gronie założycieli Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie (PUNO) i profesorów tej uczelni. Tamże w 1971 r. otrzymał tytuł Doktora Honoris Causa. Jednocześnie w Szkole Nauk Politycznych i Społecznych kierował Studium Polski Współczesnej (1950-1970). W 1955 r. został powołany w skład Prezydium Rady Głównej Polskiej YMCA w Wielkiej Brytanii, od 1966 r. uczestniczy w pracach Światowego Związku YMCA w Genewie. W latach 1961-1965 i 1966-1978 pełnił funkcję prezesa Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie (PTNO). Działał w Lidze Niepodległości Polski. Był członkiem Rady Instytutu Piłsudskiego w Londynie oraz Instytutu Wschodniego „Reduta&amp;quot;. W latach 1974-1976 sprawował funkcję Ministra Spraw Zagranicznych Rządu RP na Uchodźstwie. W latach 1954-1972 zasiadał w Tymczasowej Rady Jedności Narodowej i Rady Jedności Narodowej, a w latach 1973 1976 w Rady Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej. Współpracował z sekcją polską „Radia Wolna Europa&amp;quot;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Uhonorowany wieloma odznaczeniami polskimi oraz zagranicznymi. Ostatni Pierwszy Prezes Najwyższego Trybunału Administracyjnego zmarł 25 listopada 1978 r. w Londynie i tam został pochowany.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Camdan</name></author>
	</entry>
</feed>