Bogusławski Tadeusz Józefat Ścibor - Historia wersji

Rafal o 18:57, 10 maj 2017

2017-05-10T18:57:33Z

Rafal: /* Zobacz też */

2016-11-03T08:46:17Z

Zobacz też

Rafal o 08:41, 3 lis 2016

2016-11-03T08:41:56Z

Rafal o 08:40, 3 lis 2016

2016-11-03T08:40:53Z

Rafal o 21:10, 24 paź 2016

2016-10-24T21:10:15Z

Rafal o 21:09, 24 paź 2016

2016-10-24T21:09:42Z

Rafal o 21:09, 24 paź 2016

2016-10-24T21:09:05Z

Rafal o 21:00, 24 paź 2016

2016-10-24T21:00:47Z

Rafal o 20:48, 24 paź 2016

2016-10-24T20:48:24Z

Rafal o 20:41, 24 paź 2016

2016-10-24T20:41:26Z

@@ Linia 10: / Linia 10: @@
-* 1. '''Włodzimierz''' (ur. 1929), ożeniony z Marią Wójcik
+* 1. '''Włodzimierz''' (ur. 1929), ożeniony z Marią Wójcik.
-* 1.1. '''Wojciech''' (ur. 1954), ożeniony z Martą Bajor
+* 1.1. '''Wojciech''' (ur. 1954), ożeniony z Martą Bajor.
-* 1.1.1. '''Katarzyna''' zamężna za Michałem Kucybałą
+* 1.1.1. '''Katarzyna''' zamężna za Michałem Kucybałą.
-* 1.1.1.1. '''Alicja''' Kucybała
+* 1.1.1.1. '''Alicja''' Kucybała.
-* 1.1.1.2. '''Lilia''' Kucybała
+* 1.1.1.2. '''Lilia''' Kucybała.
 * 1.1.2. '''Maciej''' (dr prawa), ożeniony z Katarzyną Głogosz.
-* 1.1.2.1. '''Zuzanna'''
+* 1.1.2.1. '''Zuzanna'''.
-* 1.1.2.2. '''Stanisław'''
+* 1.1.2.2. '''Stanisław'''.
-* 1.1.3. '''Zofia'''
+* 1.1.3. '''Zofia'''.
-* 1.2. '''Jan Włodzimierz''' (ur. 1956), ożeniony z Anną Drabik
+* 1.2. '''Jan Włodzimierz''' (ur. 1956), ożeniony z Anną Drabik.
-* 1.2.1. '''Dorota'''
+* 1.2.1. '''Dorota'''.
-* 1.2.2. '''Marcin''', ożeniony z Moniką Szołdra
+* 1.2.2. '''Marcin''', ożeniony z Moniką Szołdra.
-* 2. '''Wiesław''' (ur. 1930) ożeniony z Longiną Szlachcic
+* 2. '''Wiesław''' (ur. 1930) ożeniony z Longiną Szlachcic.
-* 2.1. '''Małgorzata''' (ur. 1956), zamężna za Wojciechem Kasprzyckim
+* 2.1. '''Małgorzata''' (ur. 1956), zamężna za Wojciechem Kasprzyckim.
-* 2.1.1. '''Piotr''' Kasprzycki
+* 2.1.1. '''Piotr''' Kasprzycki.
-* 2.1.2. '''Maciej''' Kasprzycki
+* 2.1.2. '''Maciej''' Kasprzycki.
-* 2.2. '''Andrzej''' (ur. 1962), ożeniony z Elżbietą Bonek (Andrzej Bogusławski jest profesorem nauk technicznych Politechniki Częstochowskiej. Dnia 23 lutego 2016 roku Bogusławski odebrał nominację z rąk prezydenta RP Andrzeja Dudy)
+* 2.2. '''Andrzej''' (ur. 1962), ożeniony z Elżbietą Bonek (Andrzej Bogusławski jest profesorem nauk technicznych Politechniki Częstochowskiej. Dnia 23 lutego 2016 roku Bogusławski odebrał nominację z rąk prezydenta RP Andrzeja Dudy).
-* 2.2.1. '''Bartosz'''
+* 2.2.1. '''Bartosz'''.
-* 2.2.2. '''Jakub'''
+* 2.2.2. '''Jakub'''.
-* 2.2.3. '''Michał'''
+* 2.2.3. '''Michał'''.
-* 2.3. '''Anna''' (ur. 1968), zamężna za Krzysztofem Janosikiem
+* 2.3. '''Anna''' (ur. 1968), zamężna za Krzysztofem Janosikiem.
-* 2.3.1. '''Mateusz''' Janosik
+* 2.3.1. '''Mateusz''' Janosik.
-* 2.3.2. '''Wojciech''' Janosik
+* 2.3.2. '''Wojciech''' Janosik.

@@ Linia 51: / Linia 51: @@
 ----
 * J. Sętowski, ''Cmentarz Kule w Częstochowie''. Przewodnik biograficzny, Częstochowa 2005, s. 37.
 * ''Nowy profesor belwederski z Politechniki Częstochowskiej'', Gazeta Wyborcza, 25.02.2016 [http://czestochowa.wyborcza.pl/czestochowa/1,48725,19681170,nowy-profesor-belwederski-z-politechniki-czestochowskiej.html#ixzz4O0Hzf8wp].

@@ Linia 28: / Linia 28: @@
 * 2.1.1. '''Piotr''' Kasprzycki
 * 2.1.2. '''Maciej''' Kasprzycki
-* 2.2. '''Andrzej''' (ur. 1962), ożeniony z Elżbietą Bonek (Andrzej Bogusławski od 23 lutego 2016 roku jest profesorem nauk technicznych Politechniki Częstochowskiej. Tego dnia Bogusławski odebrał nominację z rąk prezydenta RP Andrzeja Dudy)
+* 2.2. '''Andrzej''' (ur. 1962), ożeniony z Elżbietą Bonek (Andrzej Bogusławski jest profesorem nauk technicznych Politechniki Częstochowskiej. Dnia 23 lutego 2016 roku Bogusławski odebrał nominację z rąk prezydenta RP Andrzeja Dudy)
 * 2.2.1. '''Bartosz'''
 * 2.2.2. '''Jakub'''

@@ Linia 15: / Linia 15: @@
 * 1.1.1.1. '''Alicja''' Kucybała
 * 1.1.1.2. '''Lilia''' Kucybała
-* 1.1.2. '''Maciej''' (dra prawa), ożeniony z Katarzyną Głogosz.
+* 1.1.2. '''Maciej''' (dr prawa), ożeniony z Katarzyną Głogosz.
 * 1.1.2.1. '''Zuzanna'''
 * 1.1.2.2. '''Stanisław'''

@@ Linia 5: / Linia 5: @@
 Syn Anny z Lochmanów i [[Bogusławski Stanisław (ziemianin)|Stanisława Bogusławskich]]. Potomek w piątym pokoleniu [[Franciszek Ścibor-Bogusławski|Franciszka Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja]], rotmistrza w konfederacji barskiej. Urodził się w Wilkowicach. Przed 1918 r. był uczniem gimnazjum Mickiewicza w Warszawie, gdzie należał do POW. Mając 19 lat wstąpił na ochotnika do 4 Pułku Ułanów Zaniemeńskich. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Brał udział w zdobywaniu Wilna i ofensywie na wschód, aż nad Berezynę. Brał udział w bitwie zwanej „cudem nad Wisłą”. Walczył pod Mińskiem Litewskim w 1919 r. Odznaczony został Krzyżem Walecznych. Uczestniczył w zdobywaniu Wilna. Po wojnie ukończył Państwową Szkołę Gospodarstwa Wiejskiego w Cieszynie (1925 r.). Dwa lata później zawarł związek małżeński z Janiną z Ursyn Pruszyńskich h. Rawicz, z której zrodzili sie dwaj synowie - '''Włodzimierz''' i '''Wiesław'''. Do 1932 r. był instruktorem rolnym w Łęczycy. Po śmierci ojca Stanisława w 1936 r. Tadeusz Bogusławski zarządzał majątkiem Wilkowice do wybuchu II wojny światowej. Wiesław Bogusławski, syn Tadeusza opisał w swych wspomnieniach z dzieciństwa dworek w Wilkowicach. Warto tu przytoczyć kilka fragmentów tego opisu: „''...goście przyjeżdżali zawsze podjazdem przez bramę ogrodową przed ganek frontowy, który na okoliczność ważnych uroczystości rodzinnych był przystrajany girlandami, i na którym gospodarze oczekiwali gości. Podjechaliśmy więc przed dwór, (...) którego wyróżnikiem były dwa ganki (...) oraz trójkątne gzymsy nad drzwiami i oknami (...). Wnętrze budynku było też proste (...). Wejście główne od ogrodu wprowadzało do rozległego przedpokoju z którego drzwi prowadziły bezpośrednio do salonu i dalej do pokoju Babci, jedynych pomieszczeń wyposażonych w ładne posadzki dębowe. W salonie wielki fortepian (...) nieduży stół fornirowany z giętymi nogami, stoliki składane do kart, kanapa i fotele (...). Drugie drzwi z przedpokoju prowadziły do pokoju jadalnego z ciemnymi tapetami w duże granatowo fioletowe liście ze złoconymi ozdobami. Na ścianach nie było portretów rodzinnych, (...) tylko duży bijący zegar ścienny z wahadłem, jelenie rogi i wypchane bażanty. Po środku duży chyba 24 osobowy stół dębowy z nogami na mosiężnych kołach, a w rogu olbrzymi kredens pełen ładnej zastawy stołowej, wśród której w mojej pamięci wyróżniają się srebrne koziołki pod sztućce. Elementem charakterystycznym jadalni był piec z wkomponowanym podgrzewanym siedziskiem (...).. Z jadalni wchodziło się do pokoju naszych Rodziców, centrum ciepła, radości i miłości. (...). Z korytarza (...) było wejście do kuchni w piwnicy, oraz schody na górę do naszego pokoju dziecinnego, do pokoju gościnnego i na obszerne strychy (...). Przy wejściu z ganku podwórzowego po prawej stronie była kancelaria (...). Między kancelarią a przedpokojem był gabinet gospodarza domu, w którym załatwiane były majątkowe transakcje handlowe''”.
 Po wybuch II wojny światowej w 1939 r. Tadeusz Bogusławski brał udział w obronie Warszawy w szeregach 1 Pułku Szwoleżerów im. J. Piłsudskiego. Po klęsce wrześniowej został jeńcem oflagu II C w Woldenbergu (nr obozowy 591). Dnia 1 stycznia 1946 r. awansował do stopnia porucznika kawalerii na podstawie rozkazu gen. T. Bora-Komorowskiego w Londynie. Po powrocie do kraju w 1946 r. pracował w wielu Państwowych Gospodarstwach Rolnych na terenach odzyskanych m. in. : Krokowa, Łebunia, Małoszyce, Bałoszyce, Gajewo, Bałcyny, Gierzwałd. W 1970 r. wraz z rodziną przeprowadził się do Częstochowy gdzie po 22 latach zmarł i został pochowany na tamtejszym cmentarzu Kule.
 '''Potomkowie Janiny i Tadeusza Bogusławskich''':
 * 1. '''Włodzimierz''' (ur. 1929), ożeniony z Marią Wójcik
@@ Linia 20: / Linia 22: @@
 * 1.2.1. '''Dorota'''
 * 1.2.2. '''Marcin''', ożeniony z Moniką Szołdra
 * 2. '''Wiesław''' (ur. 1930) ożeniony z Longiną Szlachcic
@@ Linia 32: / Linia 35: @@
 * 2.3.1. '''Mateusz''' Janosik
 * 2.3.2. '''Wojciech''' Janosik

@@ Linia 7: / Linia 7: @@
 '''Potomkowie Janiny i Tadeusza Bogusławskich''':
-* 1. '''Włodzimierz''' (ur. 1929) z żony Marii Wójcik ma synów – '''Wojciecha''' (ur. 1954), ożenionego z Martą Bajor i '''Jana Włodzimierza''' (ur. 1956), ożenionego z Anną Drabik. Marta i Wojciech Bogusławscy mają córki - '''Zofię''' i '''Katarzynę''' zamężną za Michałem Kucybałą oraz syna - '''Macieja''' (dra prawa), ożenionego z Katarzyną Głogosz. Katarzyna i Michał Kucybałowie mają dwie córki - Alicję i Lilię. Katarzyna i Maciej Bogusławscy mają córkę '''Zuzannę''' i syna '''Stanisława'''. Anna i Jan Włodzimierz Bogusławscy mają córkę '''Dorotę''' i syna '''Marcina''', ożenionego z Moniką Szołdra.
+* 1. '''Włodzimierz''' (ur. 1929) z żony Marii Wójcik ma synów – 1.1. '''Wojciecha''' (ur. 1954), ożenionego z Martą Bajor i 1.2. '''Jana Włodzimierza''' (ur. 1956), ożenionego z Anną Drabik. Marta i Wojciech Bogusławscy mają córki - 1.1.1. '''Katarzynę''' zamężną za Michałem Kucybałą i 1.1.2. '''Zofię''' oraz syna - 1.1.3. '''Macieja''' (dra prawa), ożenionego z Katarzyną Głogosz. Katarzyna i Michał Kucybałowie mają dwie córki - 1.1.1.1. Alicję i 1.1.1.2. Lilię. Katarzyna i Maciej Bogusławscy mają córkę 1.1.3.1. '''Zuzannę''' i syna 1.1.3.2. '''Stanisława'''. Anna i Jan Włodzimierz Bogusławscy mają córkę 1.2.1. '''Dorotę''' i syna 1.2.2. '''Marcina''', ożenionego z Moniką Szołdra.
 * 2. '''Wiesław''' (ur. 1930) z żony Longiny Szlachcic ma córki – '''Małgorzatę''' (ur. 1956), za Wojciechem Kasprzyckim i '''Annę''' (ur. 1968), za Krzysztofem Janosikiem oraz syna - prof. '''[[Bogusławski Andrzej prof.|Andrzeja]]''' Bogusławskiego (ur. 1962), ożenionego z Elżbietą Bonek. Małgorzata i Wojciech Kasprzyccy mają synów - Piotra i Macieja. Anna i Krzysztof Janosikowie mają synów - Mateusza i Wojciecha. Elżbieta i Andrzej Bogusławscy mają synów - '''Bartosza''', '''Jakuba''' i '''Michała'''. Andrzej Bogusławski od 23 lutego 2016 roku jest profesorem nauk technicznych Politechniki Częstochowskiej. Tego dnia Bogusławski odebrał nominację z rąk prezydenta RP Andrzeja Dudy.

@@ Linia 3: / Linia 3: @@
 '''Tadeusz Józefat Ścibor-[[Bogusławski]] herbu Ostoja''' (ur. 4 lipca 1899 , zm. 18 listopada 1992) – porucznik Wojska Polskiego, odznaczony Krzyżem Walecznych. Dziedzic Wilkowic.
-Syn Anny z Lochmanów i [[Bogusławski Stanisław (ziemianin)|Stanisława Bogusławskich]]. Potomek w piątym pokoleniu [[Franciszek Ścibor-Bogusławski|Franciszka Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja]], rotmistrza w konfederacji barskiej. Urodził się w Wilkowicach. Przed 1918 r. był uczniem gimnazjum Mickiewicza w Warszawie, gdzie należał do POW. Mając 19 lat wstąpił na ochotnika do 4 Pułku Ułanów Zaniemeńskich. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Brał udział w zdobywaniu Wilna i ofensywie na wschód, aż nad Berezynę. Brał udział w bitwie zwanej „cudem nad Wisłą”. Walczył pod Mińskiem Litewskim w 1919 r. Odznaczony został Krzyżem Walecznych. Uczestniczył w zdobywaniu Wilna. Po wojnie ukończył Państwową Szkołę Gospodarstwa Wiejskiego w Cieszynie (1925 r.). Dwa lata później zawarł związek małżeński z Janiną z Ursyn Pruszyńskich h. Rawicz. Do 1932 r. był instruktorem rolnym w Łęczycy. Po śmierci ojca Stanisława w 1936 r. Tadeusz Bogusławski zarządzał majątkiem Wilkowice do wybuchu II wojny światowej. Wiesław Bogusławski, syn Tadeusza opisał w swych wspomnieniach z dzieciństwa dworek w Wilkowicach. Warto tu przytoczyć kilka fragmentów tego opisu: „''...goście przyjeżdżali zawsze podjazdem przez bramę ogrodową przed ganek frontowy, który na okoliczność ważnych uroczystości rodzinnych był przystrajany girlandami, i na którym gospodarze oczekiwali gości. Podjechaliśmy więc przed dwór, (...) którego wyróżnikiem były dwa ganki (...) oraz trójkątne gzymsy nad drzwiami i oknami (...). Wnętrze budynku było też proste (...). Wejście główne od ogrodu wprowadzało do rozległego przedpokoju z którego drzwi prowadziły bezpośrednio do salonu i dalej do pokoju Babci, jedynych pomieszczeń wyposażonych w ładne posadzki dębowe. W salonie wielki fortepian (...) nieduży stół fornirowany z giętymi nogami, stoliki składane do kart, kanapa i fotele (...). Drugie drzwi z przedpokoju prowadziły do pokoju jadalnego z ciemnymi tapetami w duże granatowo fioletowe liście ze złoconymi ozdobami. Na ścianach nie było portretów rodzinnych, (...) tylko duży bijący zegar ścienny z wahadłem, jelenie rogi i wypchane bażanty. Po środku duży chyba 24 osobowy stół dębowy z nogami na mosiężnych kołach, a w rogu olbrzymi kredens pełen ładnej zastawy stołowej, wśród której w mojej pamięci wyróżniają się srebrne koziołki pod sztućce. Elementem charakterystycznym jadalni był piec z wkomponowanym podgrzewanym siedziskiem (...).. Z jadalni wchodziło się do pokoju naszych Rodziców, centrum ciepła, radości i miłości. (...). Z korytarza (...) było wejście do kuchni w piwnicy, oraz schody na górę do naszego pokoju dziecinnego, do pokoju gościnnego i na obszerne strychy (...). Przy wejściu z ganku podwórzowego po prawej stronie była kancelaria (...). Między kancelarią a przedpokojem był gabinet gospodarza domu, w którym załatwiane były majątkowe transakcje handlowe''”.
+Syn Anny z Lochmanów i [[Bogusławski Stanisław (ziemianin)|Stanisława Bogusławskich]]. Potomek w piątym pokoleniu [[Franciszek Ścibor-Bogusławski|Franciszka Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja]], rotmistrza w konfederacji barskiej. Urodził się w Wilkowicach. Przed 1918 r. był uczniem gimnazjum Mickiewicza w Warszawie, gdzie należał do POW. Mając 19 lat wstąpił na ochotnika do 4 Pułku Ułanów Zaniemeńskich. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Brał udział w zdobywaniu Wilna i ofensywie na wschód, aż nad Berezynę. Brał udział w bitwie zwanej „cudem nad Wisłą”. Walczył pod Mińskiem Litewskim w 1919 r. Odznaczony został Krzyżem Walecznych. Uczestniczył w zdobywaniu Wilna. Po wojnie ukończył Państwową Szkołę Gospodarstwa Wiejskiego w Cieszynie (1925 r.). Dwa lata później zawarł związek małżeński z Janiną z Ursyn Pruszyńskich h. Rawicz, z której zrodzili sie dwaj synowie - '''Włodzimierz''' i '''Wiesław'''. Do 1932 r. był instruktorem rolnym w Łęczycy. Po śmierci ojca Stanisława w 1936 r. Tadeusz Bogusławski zarządzał majątkiem Wilkowice do wybuchu II wojny światowej. Wiesław Bogusławski, syn Tadeusza opisał w swych wspomnieniach z dzieciństwa dworek w Wilkowicach. Warto tu przytoczyć kilka fragmentów tego opisu: „''...goście przyjeżdżali zawsze podjazdem przez bramę ogrodową przed ganek frontowy, który na okoliczność ważnych uroczystości rodzinnych był przystrajany girlandami, i na którym gospodarze oczekiwali gości. Podjechaliśmy więc przed dwór, (...) którego wyróżnikiem były dwa ganki (...) oraz trójkątne gzymsy nad drzwiami i oknami (...). Wnętrze budynku było też proste (...). Wejście główne od ogrodu wprowadzało do rozległego przedpokoju z którego drzwi prowadziły bezpośrednio do salonu i dalej do pokoju Babci, jedynych pomieszczeń wyposażonych w ładne posadzki dębowe. W salonie wielki fortepian (...) nieduży stół fornirowany z giętymi nogami, stoliki składane do kart, kanapa i fotele (...). Drugie drzwi z przedpokoju prowadziły do pokoju jadalnego z ciemnymi tapetami w duże granatowo fioletowe liście ze złoconymi ozdobami. Na ścianach nie było portretów rodzinnych, (...) tylko duży bijący zegar ścienny z wahadłem, jelenie rogi i wypchane bażanty. Po środku duży chyba 24 osobowy stół dębowy z nogami na mosiężnych kołach, a w rogu olbrzymi kredens pełen ładnej zastawy stołowej, wśród której w mojej pamięci wyróżniają się srebrne koziołki pod sztućce. Elementem charakterystycznym jadalni był piec z wkomponowanym podgrzewanym siedziskiem (...).. Z jadalni wchodziło się do pokoju naszych Rodziców, centrum ciepła, radości i miłości. (...). Z korytarza (...) było wejście do kuchni w piwnicy, oraz schody na górę do naszego pokoju dziecinnego, do pokoju gościnnego i na obszerne strychy (...). Przy wejściu z ganku podwórzowego po prawej stronie była kancelaria (...). Między kancelarią a przedpokojem był gabinet gospodarza domu, w którym załatwiane były majątkowe transakcje handlowe''”.
 Po wybuch II wojny światowej w 1939 r. Tadeusz Bogusławski brał udział w obronie Warszawy w szeregach 1 Pułku Szwoleżerów im. J. Piłsudskiego. Po klęsce wrześniowej został jeńcem oflagu II C w Woldenbergu (nr obozowy 591). Dnia 1 stycznia 1946 r. awansował do stopnia porucznika kawalerii na podstawie rozkazu gen. T. Bora-Komorowskiego w Londynie. Po powrocie do kraju w 1946 r. pracował w wielu Państwowych Gospodarstwach Rolnych na terenach odzyskanych m. in. : Krokowa, Łebunia, Małoszyce, Bałoszyce, Gajewo, Bałcyny, Gierzwałd. W 1970 r. wraz z rodziną przeprowadził się do Częstochowy gdzie po 22 latach zmarł i został pochowany na tamtejszym cmentarzu Kule.