Bogusławscy na Bogusławicach - Historia wersji

Rafal o 08:43, 5 sie 2024

2024-08-05T08:43:46Z

Rafal o 08:43, 5 sie 2024

2024-08-05T08:43:10Z

Rafal o 08:41, 5 sie 2024

2024-08-05T08:41:30Z

Rafal o 07:11, 24 cze 2024

2024-06-24T07:11:18Z

Rafal: /* Literatura i źródła */

2022-11-28T06:05:50Z

Literatura i źródła

Rafal: poprawa linków

2020-03-23T11:07:41Z

poprawa linków

Rafal o 08:11, 8 cze 2017

2017-06-08T08:11:54Z

Rafal o 20:44, 11 maj 2017

2017-05-11T20:44:35Z

Rafal o 07:04, 25 kwi 2017

2017-04-25T07:04:40Z

Rafal o 06:55, 25 kwi 2017

2017-04-25T06:55:29Z

@@ Linia 58: / Linia 58: @@
 '''Maciej ''Ścibor'' z Bogusławic h. Ostoja'''. Syn Zuzanny z Koczańskich i Wojciecha ''Ścibora'' z Bogusławic. Miał synów: Jana, Wojciecha i Marcina. Przed rokiem '''''1552''''' ojciec przekazał mu część swoich dóbr w Bogusławicach, na które składały się: ''(...) zagroda z budynkami, ogrodami (...) rola zwana „Kuzaliowska” z łąkami, (...) oraz zagroda, grunty i łąki zwane „Serwińskie”, (...) ponadto i niwa „Kuzaliowska”, położona między drogą królewską lubo gościńcem publicznym, ciągnącym się do Prusicka, już wykarczowana, poza tym przyległe do wyżej wzmiankowanej niwy jedno staje gruntu na długość, do wykarczowania, w rozciągłości lub w sąsiedztwie, tejże szerokości, jak to wyżej wspomniana niwa w sobie jest zawarta, także i łan osiadły, na którym rezyduje pracowity Jan Jaszek, temuż Maciejowi z całym prawem i przyległościami do tegoż łanu, tymże działem przypadł''.
-'''Andrzej ''Ścibor'' z Bogusławic h. Ostoja'''. Syn Zuzanny z Koczańskich i Wojciecha ''Ścibora'' z Bogusławic. W roku '''''1556''''' dokonał wraz z braćmi Maciejem i Janem podziału majątku odziedziczonego po śmierci ojca w Bogusławicach. Na dział Andrzeja ''Ścibora'' składały się: ''(...) zagroda z budynkami, ogrodami, sadami i wszystkimi użytecznościami w nich istniejącymi, w której rezydował ich prawy ojciec oraz z sadzaweczką w niej zawartą, tak mianowicie, jak to taż zagroda w swoich granicach jest opisana, również i grunt folwarczny do tejże zagrody od dawna należący, poza tym, co Janowi, bratu młodszem z tegoż gruntu jest wydzielone, temuż Andrzejowi na jego dział przypadł. Ponadto i poddani, Wojciech Klimek rezydujący na łanie, z wszystkimi do tegoż łanu przyległościami, a także Mikołaj, rezydujący na ogrodzie oraz cała zagroda zwana „Skieczinska”''.
+'''Andrzej ''Ścibor'' z Bogusławic h. Ostoja'''. Syn Zuzanny z Koczańskich i Wojciecha ''Ścibora'' z Bogusławic. Miał syna Wojciecha. W roku '''''1556''''' dokonał wraz z braćmi Maciejem i Janem podziału majątku odziedziczonego po śmierci ojca w Bogusławicach. Na dział Andrzeja ''Ścibora'' składały się: ''(...) zagroda z budynkami, ogrodami, sadami i wszystkimi użytecznościami w nich istniejącymi, w której rezydował ich prawy ojciec oraz z sadzaweczką w niej zawartą, tak mianowicie, jak to taż zagroda w swoich granicach jest opisana, również i grunt folwarczny do tejże zagrody od dawna należący, poza tym, co Janowi, bratu młodszem z tegoż gruntu jest wydzielone, temuż Andrzejowi na jego dział przypadł. Ponadto i poddani, Wojciech Klimek rezydujący na łanie, z wszystkimi do tegoż łanu przyległościami, a także Mikołaj, rezydujący na ogrodzie oraz cała zagroda zwana „Skieczinska”''.
 '''Jan ''Ścibor'' z Bogusławic h. Ostoja'''. Syn Zuzanny z Koczańskich i Wojciecha ''Ścibora'' z Bogusławic. Jego małżonką była Helena Wolska, z którą miał syna Marcina. W roku '''''1556''''' dokonał wraz z braćmi Maciejem i Andrzejem podziału majątku w Bogusławicach spadłego po śmierci ojca. Na dział Jana ''Ścibora'' składały się: ''(...) zagroda z wszystkimi zabudowaniami i użytecznościami w niej będącymi, w której rezyduje pracowity Wojciech Szandch, z wszystkimi gruntami i łąkami do tejże zagrody od dawna należącymi. Do którego gruntu powinien mu Andrzej z własnych gruntów folwarcznych tyle gruntu i pól, ile z równego wymierzenia jemu, Janowi przypada i przypaść powinna będzie. Ponadto również temuż Janowi przypadł osiadły łan gruntu, na którym rezyduje pracowity Andrzej Cieszadło, z wszystkimi przyległościami do tegoż łanu, również i zagroda, która jemu, Janowi ma być wymierzona, w miejscu zwanym „od Brześcia”, długości i szerokości, jak to obszar zagrody wyżej wspomnianego Andrzeja zawiera''. Niezwłocznie po dokonaniu podziału dóbr w Bogusławicach Jan Ścibor Bogusławski zastawił Janowi ''Kicie'' z Bogusławic łan ziemi w Bogusławicach wraz z poddanym Andrzejem ''Cieszadło'' na jeden rok za 13 grzywien.

@@ Linia 56: / Linia 56: @@
 '''Wojciech ''Ścibor'' z Bogusławic h. Ostoja'''. Syn Katarzyny i być może Jana ''Ściborka'' z Bogusławic wzmiankowanego w 1503 roku lub Macieja z Bogusławic wzmiankowanego w 1492 roku. Ojciec Macieja, Andrzeja i Jana Bogusławskich. Ożeniony był z Zuzanną Koczańską, córką Jana z Koczania h. Jastrzębiec. W roku '''''1512''''' razem z matką Katarzyną procesował się w Piotrkowie przeciwko Wawrzyńcowi Myszkowskiemu. Wówczas jego ojciec prawdopodobnie już nie żył. Spośród właścicieli dóbr Bogusławice odnotowanych w latach '''''1552-1553''''' w „Źródłach dziejowych” Pawińskiego Wojciech ''Ścibor'' posiadał największą ilość kmieci (trzech), co oznacza, że dysponował największym areałem. Więcej informacji na ten temat przynosi dokument z księgi grodzkiej wieluńskiej ''inscriptionum'' nr 10 (k. 501-505) z lat 1557-1559, gdzie szczegółowo opisano dobra w Bogusławicach spadłe po śmierci Wojciecha ''Ścibora'', która nastąpiła przed '''''1556''''' rokiem. Według tego dokumentu Bogusławski dysponował rolami folwarcznymi, gruntami i łąkami zwanymi ''Serwińskie'', niwą i rolą ''Kuzaliowską'', zagrodą dworską z ogrodami, sadami i sadzawką oraz trzema łanami gruntów, na których rezydowali trzej kmiecie: Jan ''Jaszek'', Wojciech ''Klimek'' i Andrzej ''Cieszadło''. Ponadto dysponował zagrodami, na których gospodarowali dwaj zagrodnicy: Mikołaj na ogrodzie i Wojciech ''Szandch''. Po jego śmierci majątek odziedziczyła małżonka '''Zuzanna Koczańska''', która scedowała dobra w Bogusławicach na synów: ''(...) Szlachetna Zuzanna, córka niegdyś Jana Koczańskiego, wdowa zaś po niegdyś Wojciechu Bogusławskim z Bogusławic, pani posażna (...) całe swoje prawo oprawne i dożywotnie, które do niej należy i odnosi się, w (...) dobrach wsi Bogusławice umarza, unicestwia po wieczne czasy, owszem, to oto całe prawo swoje na osoby synów swoich, szlachetnych: Macieja, Andrzeja i Jana Bogusławskich odstępuje''. Po przejęciu majątku ojcowskiego bracia Bogusławscy dokonali jego podziału i zaopatrzyli matkę Zuzannę z Koczańskich Bogusławską: ''(...) mając wzgląd na dobrodziejstwa udzielone im przez matkę, szlachetną Zuzannę Koczańską, a to w ustąpieniu przez nią z dóbr oprawnych i dożywotnich, oni wszyscy zobowiązali się i każdy z swojej strony zobowiązał się płacić tejże Zuzannie każdego roku, po najdalszy kres jej życia, a najpierw po dwanaście groszy dobrych pieniędzy na każde święto świętego Marcina, na jej ręce po trzydzieści snopów pszenicy, po jednej kopie i pół żyta oraz tyle samo owsa, jęczmienia jedną kopę i czterdzieści pięć snopów. (...) Ponadto również każdy z tych synów będzie powinien w swoich własnych działach każdego roku dać jej po dwa zagony gruntu i obsiać je własnymi zasiewami, którymi poleci i dostatecznie oczyścić je własnymi parobkami, i zebrać je dla tejże matki bez jej parobków, dodając to, na co z drugiej strony ona, Zuzanna zgadza się, że jej, matce będzie wolno przebywać u tego syna i wyżej wspomnianych braci, u którego będzie jej podobało się i ten, u którego będzie pozostawać, do żadnych ciężarów powyższych, do uiszczenia zbóż oraz do przygotowania zagonów pod warzywa, poza płaceniem dwunastu groszy, nie będzie zobowiązany i nie będzie powinien. Z drugiej strony wyżej wspomniani bracia i synowie jej, Zuzanny zobowiązali się do wszystkich powyższych rzeczy pod zakładem stu grzywien dobrych pieniędzy, liczby i monety polskiej''.
-'''Maciej ''Ścibor'' z Bogusławic h. Ostoja'''. Syn Zuzanny z Koczańskich i Wojciecha ''Ścibora'' z Bogusławic. Przed rokiem '''''1552''''' ojciec przekazał mu część swoich dóbr w Bogusławicach, na które składały się: ''(...) zagroda z budynkami, ogrodami (...) rola zwana „Kuzaliowska” z łąkami, (...) oraz zagroda, grunty i łąki zwane „Serwińskie”, (...) ponadto i niwa „Kuzaliowska”, położona między drogą królewską lubo gościńcem publicznym, ciągnącym się do Prusicka, już wykarczowana, poza tym przyległe do wyżej wzmiankowanej niwy jedno staje gruntu na długość, do wykarczowania, w rozciągłości lub w sąsiedztwie, tejże szerokości, jak to wyżej wspomniana niwa w sobie jest zawarta, także i łan osiadły, na którym rezyduje pracowity Jan Jaszek, temuż Maciejowi z całym prawem i przyległościami do tegoż łanu, tymże działem przypadł''.
+'''Maciej ''Ścibor'' z Bogusławic h. Ostoja'''. Syn Zuzanny z Koczańskich i Wojciecha ''Ścibora'' z Bogusławic. Miał synów: Jana, Wojciecha i Marcina. Przed rokiem '''''1552''''' ojciec przekazał mu część swoich dóbr w Bogusławicach, na które składały się: ''(...) zagroda z budynkami, ogrodami (...) rola zwana „Kuzaliowska” z łąkami, (...) oraz zagroda, grunty i łąki zwane „Serwińskie”, (...) ponadto i niwa „Kuzaliowska”, położona między drogą królewską lubo gościńcem publicznym, ciągnącym się do Prusicka, już wykarczowana, poza tym przyległe do wyżej wzmiankowanej niwy jedno staje gruntu na długość, do wykarczowania, w rozciągłości lub w sąsiedztwie, tejże szerokości, jak to wyżej wspomniana niwa w sobie jest zawarta, także i łan osiadły, na którym rezyduje pracowity Jan Jaszek, temuż Maciejowi z całym prawem i przyległościami do tegoż łanu, tymże działem przypadł''.
 '''Andrzej ''Ścibor'' z Bogusławic h. Ostoja'''. Syn Zuzanny z Koczańskich i Wojciecha ''Ścibora'' z Bogusławic. W roku '''''1556''''' dokonał wraz z braćmi Maciejem i Janem podziału majątku odziedziczonego po śmierci ojca w Bogusławicach. Na dział Andrzeja ''Ścibora'' składały się: ''(...) zagroda z budynkami, ogrodami, sadami i wszystkimi użytecznościami w nich istniejącymi, w której rezydował ich prawy ojciec oraz z sadzaweczką w niej zawartą, tak mianowicie, jak to taż zagroda w swoich granicach jest opisana, również i grunt folwarczny do tejże zagrody od dawna należący, poza tym, co Janowi, bratu młodszem z tegoż gruntu jest wydzielone, temuż Andrzejowi na jego dział przypadł. Ponadto i poddani, Wojciech Klimek rezydujący na łanie, z wszystkimi do tegoż łanu przyległościami, a także Mikołaj, rezydujący na ogrodzie oraz cała zagroda zwana „Skieczinska”''.

@@ Linia 60: / Linia 60: @@
 '''Andrzej ''Ścibor'' z Bogusławic h. Ostoja'''. Syn Zuzanny z Koczańskich i Wojciecha ''Ścibora'' z Bogusławic. W roku '''''1556''''' dokonał wraz z braćmi Maciejem i Janem podziału majątku odziedziczonego po śmierci ojca w Bogusławicach. Na dział Andrzeja ''Ścibora'' składały się: ''(...) zagroda z budynkami, ogrodami, sadami i wszystkimi użytecznościami w nich istniejącymi, w której rezydował ich prawy ojciec oraz z sadzaweczką w niej zawartą, tak mianowicie, jak to taż zagroda w swoich granicach jest opisana, również i grunt folwarczny do tejże zagrody od dawna należący, poza tym, co Janowi, bratu młodszem z tegoż gruntu jest wydzielone, temuż Andrzejowi na jego dział przypadł. Ponadto i poddani, Wojciech Klimek rezydujący na łanie, z wszystkimi do tegoż łanu przyległościami, a także Mikołaj, rezydujący na ogrodzie oraz cała zagroda zwana „Skieczinska”''.
-'''Jan ''Ścibor'' z Bogusławic h. Ostoja'''. Syn Zuzanny z Koczańskich i Wojciecha ''Ścibora'' z Bogusławic. W roku '''''1556''''' dokonał wraz z braćmi Maciejem i Andrzejem podziału majątku w Bogusławicach spadłego po śmierci ojca. Na dział Jana ''Ścibora'' składały się: ''(...) zagroda z wszystkimi zabudowaniami i użytecznościami w niej będącymi, w której rezyduje pracowity Wojciech Szandch, z wszystkimi gruntami i łąkami do tejże zagrody od dawna należącymi. Do którego gruntu powinien mu Andrzej z własnych gruntów folwarcznych tyle gruntu i pól, ile z równego wymierzenia jemu, Janowi przypada i przypaść powinna będzie. Ponadto również temuż Janowi przypadł osiadły łan gruntu, na którym rezyduje pracowity Andrzej Cieszadło, z wszystkimi przyległościami do tegoż łanu, również i zagroda, która jemu, Janowi ma być wymierzona, w miejscu zwanym „od Brześcia”, długości i szerokości, jak to obszar zagrody wyżej wspomnianego Andrzeja zawiera''. Niezwłocznie po dokonaniu podziału dóbr w Bogusławicach Jan Ścibor Bogusławski zastawił Janowi ''Kicie'' z Bogusławic łan ziemi w Bogusławicach wraz z poddanym Andrzejem ''Cieszadło'' na jeden rok za 13 grzywien.
+'''Jan ''Ścibor'' z Bogusławic h. Ostoja'''. Syn Zuzanny z Koczańskich i Wojciecha ''Ścibora'' z Bogusławic. Jego małżonką była Helena Wolska, z którą miał syna Marcina. W roku '''''1556''''' dokonał wraz z braćmi Maciejem i Andrzejem podziału majątku w Bogusławicach spadłego po śmierci ojca. Na dział Jana ''Ścibora'' składały się: ''(...) zagroda z wszystkimi zabudowaniami i użytecznościami w niej będącymi, w której rezyduje pracowity Wojciech Szandch, z wszystkimi gruntami i łąkami do tejże zagrody od dawna należącymi. Do którego gruntu powinien mu Andrzej z własnych gruntów folwarcznych tyle gruntu i pól, ile z równego wymierzenia jemu, Janowi przypada i przypaść powinna będzie. Ponadto również temuż Janowi przypadł osiadły łan gruntu, na którym rezyduje pracowity Andrzej Cieszadło, z wszystkimi przyległościami do tegoż łanu, również i zagroda, która jemu, Janowi ma być wymierzona, w miejscu zwanym „od Brześcia”, długości i szerokości, jak to obszar zagrody wyżej wspomnianego Andrzeja zawiera''. Niezwłocznie po dokonaniu podziału dóbr w Bogusławicach Jan Ścibor Bogusławski zastawił Janowi ''Kicie'' z Bogusławic łan ziemi w Bogusławicach wraz z poddanym Andrzejem ''Cieszadło'' na jeden rok za 13 grzywien.
 Z powyższego zestawienia widać, że w Bogusławicach, na przestrzeni omawianego czasokresu dziedziczyli przedstawiciele różnych rodów herbowych – Ostojów, Okszów, Jastrzębców, Gozdawitów i innych. Najliczniejszą grupę stanowiła szlachta pieczętująca się herbem Ostoja. Oprócz dóbr w Bogusławicach członkowie tego rodu posiadali działy także w sąsiednich wsiach – w Jackowie (gdzie siedzieli liczni Jackowscy herbu Ostoja), w Borownie (gdzie dziedziczyli Ostojowie Borowieńscy spowinowaceni z Długoszami) i w Bartkowicach (skąd wywodzą się Bartkowscy herbu Ostoja).

@@ Linia 60: / Linia 60: @@
 '''Andrzej ''Ścibor'' z Bogusławic h. Ostoja'''. Syn Zuzanny z Koczańskich i Wojciecha ''Ścibora'' z Bogusławic. W roku '''''1556''''' dokonał wraz z braćmi Maciejem i Janem podziału majątku odziedziczonego po śmierci ojca w Bogusławicach. Na dział Andrzeja ''Ścibora'' składały się: ''(...) zagroda z budynkami, ogrodami, sadami i wszystkimi użytecznościami w nich istniejącymi, w której rezydował ich prawy ojciec oraz z sadzaweczką w niej zawartą, tak mianowicie, jak to taż zagroda w swoich granicach jest opisana, również i grunt folwarczny do tejże zagrody od dawna należący, poza tym, co Janowi, bratu młodszem z tegoż gruntu jest wydzielone, temuż Andrzejowi na jego dział przypadł. Ponadto i poddani, Wojciech Klimek rezydujący na łanie, z wszystkimi do tegoż łanu przyległościami, a także Mikołaj, rezydujący na ogrodzie oraz cała zagroda zwana „Skieczinska”''.
-'''Jan ''Ścibor'' z Bogusławic h. Ostoja'''. Syn Zuzanny z Koczańskich i Wojciecha ''Ścibora'' z Bogusławic. W roku '''''1556''''' dokonał wraz z braćmi Maciejem i Janem podziału majątku w Bogusławicach spadłego po śmierci ojca. Na dział Jana ''Ścibora'' składały się: ''(...) zagroda z wszystkimi zabudowaniami i użytecznościami w niej będącymi, w której rezyduje pracowity Wojciech Szandch, z wszystkimi gruntami i łąkami do tejże zagrody od dawna należącymi. Do którego gruntu powinien mu Andrzej z własnych gruntów folwarcznych tyle gruntu i pól, ile z równego wymierzenia jemu, Janowi przypada i przypaść powinna będzie. Ponadto również temuż Janowi przypadł osiadły łan gruntu, na którym rezyduje pracowity Andrzej Cieszadło, z wszystkimi przyległościami do tegoż łanu, również i zagroda, która jemu, Janowi ma być wymierzona, w miejscu zwanym „od Brześcia”, długości i szerokości, jak to obszar zagrody wyżej wspomnianego Andrzeja zawiera''. Niezwłocznie po dokonaniu podziału dóbr w Bogusławicach Jan Ścibor Bogusławski zastawił Janowi ''Kicie'' z Bogusławic łan ziemi w Bogusławicach wraz z poddanym Andrzejem ''Cieszadło'' na jeden rok za 13 grzywien.
+'''Jan ''Ścibor'' z Bogusławic h. Ostoja'''. Syn Zuzanny z Koczańskich i Wojciecha ''Ścibora'' z Bogusławic. W roku '''''1556''''' dokonał wraz z braćmi Maciejem i Andrzejem podziału majątku w Bogusławicach spadłego po śmierci ojca. Na dział Jana ''Ścibora'' składały się: ''(...) zagroda z wszystkimi zabudowaniami i użytecznościami w niej będącymi, w której rezyduje pracowity Wojciech Szandch, z wszystkimi gruntami i łąkami do tejże zagrody od dawna należącymi. Do którego gruntu powinien mu Andrzej z własnych gruntów folwarcznych tyle gruntu i pól, ile z równego wymierzenia jemu, Janowi przypada i przypaść powinna będzie. Ponadto również temuż Janowi przypadł osiadły łan gruntu, na którym rezyduje pracowity Andrzej Cieszadło, z wszystkimi przyległościami do tegoż łanu, również i zagroda, która jemu, Janowi ma być wymierzona, w miejscu zwanym „od Brześcia”, długości i szerokości, jak to obszar zagrody wyżej wspomnianego Andrzeja zawiera''. Niezwłocznie po dokonaniu podziału dóbr w Bogusławicach Jan Ścibor Bogusławski zastawił Janowi ''Kicie'' z Bogusławic łan ziemi w Bogusławicach wraz z poddanym Andrzejem ''Cieszadło'' na jeden rok za 13 grzywien.
 Z powyższego zestawienia widać, że w Bogusławicach, na przestrzeni omawianego czasokresu dziedziczyli przedstawiciele różnych rodów herbowych – Ostojów, Okszów, Jastrzębców, Gozdawitów i innych. Najliczniejszą grupę stanowiła szlachta pieczętująca się herbem Ostoja. Oprócz dóbr w Bogusławicach członkowie tego rodu posiadali działy także w sąsiednich wsiach – w Jackowie (gdzie siedzieli liczni Jackowscy herbu Ostoja), w Borownie (gdzie dziedziczyli Ostojowie Borowieńscy spowinowaceni z Długoszami) i w Bartkowicach (skąd wywodzą się Bartkowscy herbu Ostoja).

@@ Linia 85: / Linia 85: @@
 * W. Wittyg, ''Neznana szlachta polska i jej herby'', Kraków 1912.
 * A. Pawiński ''Źródła dziejowe. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym'', Warszawa 1883.
 ==Zobacz też==

@@ Linia 31: / Linia 31: @@
 '''Sieciech z Bogusławic i Raczkowa h. Oksza'''. W roku '''''1417''''' posiadł części wsi Bogusławice. Dziedziczył także w Raczkowie (obecnie Raczkowice) i Rzekach, które  to dobra sprzedał w lutym 1417 roku za 200 grzywien Stanisławowi z Rędzin, mężowi swej córki Anny. Tego roku Mszczuj z Brudzewa h. Pobóg ręczył wobec Sieciecha z Bogusławic za Stanisława z Rędzin, że dokona on zapisu oprawy żonie Annie, gdy ta tylko otrzyma posag od swego ojca.
-'''Maciej z Bogusławic h. Ostoja'''. Zapewne ojciec '''Leonarda z Bogusławic h. Ostoja'''. W roku '''''1405''''', w dniu 27 lipca poświadczył przed sędzią generalnym ziemi wieluńskiej Wieruszem z Kątów i podsędkiem wieluńskim Stańczykiem z Rudy za Jana z Łyskorni naganionego przez Macieja z Raczyna. Obok Macieja z Bogusławic szlachectwo Jana z Łyskorni potwierdzili wówczas: Świętosław z Wierzchlasu h. Ostoja, Lutold z Cieszęcina i Bernard z Olewina h. Wierusz oraz Mikołaj z Raczyna i Piotr ''Cichosz'' z Kraszkowic h. Nałęcz . W roku '''''1408''''' wraz z '''Katarzyną z Bogusławic''' procesował się przeciwko Janowi z Bogusławic o trzynaście grzywien . Kilka lat później, w '''''1412''''' roku naganił w szlachectwie Jakuba z Jankowic przed sądem w Radomsku. Maciej z Bogusławic w '''''1420''''' roku świadczył wraz Leonardem z Bogusławic h. Ostoja w sprawie Stefana z Ulesia w ziemi sieradzkiej, naganionego przez Jana, zwanego ''Kolano'' z Ulesia. Poniżej fragment dokumentu wydanego w tej sprawie: ''(...) Stefan, jako mąż znakomity i cieszący się dobrą sławą, chcąc wykapać swą niewinność i wytłumaczyć pogłoski dotyczące jego osoby i szlachectwa, przyprowadził sześciu znakomitych mężów mających trojaki herb, pochodzących z jego rodu, przeciw Janowi zwanemu Kolano, pochodzącemu z Ulesia, który go skarżył, mianowicie Mikołaja z Kalamic i Świętosława (...) swoich umiłowanych stryjów, którzy jako swój herb mają na tarczy dwa rogi, jeden turzy, a drugi jeleni, zawołanie zaś ich Rogala, dalej dwóch innych, mianowicie Macieja z Bogusławic, Leonarda również stamtąd, którzy na tarczy mają dwa księżyce z krzyżykiem pośrodku, a ich zawołanie Ostoja, i po trzecie dwóch, to jest Mikołaja i Floriana z Barkowa, mających na tarczy pół lwa, a zawalanie ich Prawda, umiłowanych wujów swoich. Oni razem dotknąwszy Krzyża złożyli osobiście przysięgę w ten sposób: „Tak niech nam Bóg dopomoże i święty Krzyż, że ten Stefan, którego wspomniany Jan znieważył, co się tyczy pochodzenia szlacheckiego, po dziadku, ojcu, matce i po ich przodkach jest szlachcicem, jako chlubnie wywodzący się z rodu i domu ojcowskiego i matczynego jest naszym pasierbem i bratem i krewnym, potomkiem wspomnianej szlachty, która, jak wspomniano, ma na tarczy dwa rogi i od jej zawołania zwie się Rogala”''.
+'''[[Maciej z Bogusławic]] h. Ostoja'''. Zapewne ojciec '''Leonarda z Bogusławic h. Ostoja'''. W roku '''''1405''''', w dniu 27 lipca poświadczył przed sędzią generalnym ziemi wieluńskiej Wieruszem z Kątów i podsędkiem wieluńskim Stańczykiem z Rudy za Jana z Łyskorni naganionego przez Macieja z Raczyna. Obok Macieja z Bogusławic szlachectwo Jana z Łyskorni potwierdzili wówczas: Świętosław z Wierzchlasu h. Ostoja, Lutold z Cieszęcina i Bernard z Olewina h. Wierusz oraz Mikołaj z Raczyna i Piotr ''Cichosz'' z Kraszkowic h. Nałęcz . W roku '''''1408''''' wraz z '''Katarzyną z Bogusławic''' procesował się przeciwko Janowi z Bogusławic o trzynaście grzywien . Kilka lat później, w '''''1412''''' roku naganił w szlachectwie Jakuba z Jankowic przed sądem w Radomsku. Maciej z Bogusławic w '''''1420''''' roku świadczył wraz Leonardem z Bogusławic h. Ostoja w sprawie Stefana z Ulesia w ziemi sieradzkiej, naganionego przez Jana, zwanego ''Kolano'' z Ulesia. Poniżej fragment dokumentu wydanego w tej sprawie: ''(...) Stefan, jako mąż znakomity i cieszący się dobrą sławą, chcąc wykapać swą niewinność i wytłumaczyć pogłoski dotyczące jego osoby i szlachectwa, przyprowadził sześciu znakomitych mężów mających trojaki herb, pochodzących z jego rodu, przeciw Janowi zwanemu Kolano, pochodzącemu z Ulesia, który go skarżył, mianowicie Mikołaja z Kalamic i Świętosława (...) swoich umiłowanych stryjów, którzy jako swój herb mają na tarczy dwa rogi, jeden turzy, a drugi jeleni, zawołanie zaś ich Rogala, dalej dwóch innych, mianowicie Macieja z Bogusławic, Leonarda również stamtąd, którzy na tarczy mają dwa księżyce z krzyżykiem pośrodku, a ich zawołanie Ostoja, i po trzecie dwóch, to jest Mikołaja i Floriana z Barkowa, mających na tarczy pół lwa, a zawalanie ich Prawda, umiłowanych wujów swoich. Oni razem dotknąwszy Krzyża złożyli osobiście przysięgę w ten sposób: „Tak niech nam Bóg dopomoże i święty Krzyż, że ten Stefan, którego wspomniany Jan znieważył, co się tyczy pochodzenia szlacheckiego, po dziadku, ojcu, matce i po ich przodkach jest szlachcicem, jako chlubnie wywodzący się z rodu i domu ojcowskiego i matczynego jest naszym pasierbem i bratem i krewnym, potomkiem wspomnianej szlachty, która, jak wspomniano, ma na tarczy dwa rogi i od jej zawołania zwie się Rogala”''.
 Maciej z Bogusławic świadczył także w lutym '''''1424''''' roku przed sędzią ziemskim wieluńskim Wieruszem z Kątów i podsędkiem Stańczykiem z Rudy w sprawie Stanisława ''Cichosza'' z Kraszkowic naganionego przez Piotra z Olewina. Obok Bogusławskiego w tej sprawie składali oświadczenie: Jan z Jackowa h. Ostoja, Bartłomiej z Sierakowic i Mirosław ze Słuchowa h. Nałęcz oraz Grzegorz z Biernacic i Piotr z Błaszek h. Korab. W roku '''''1426''''', w Radomsku, Maciej z Bogusławic wraz z Janem ''Gsekiem'' z Jackowa h. Ostoja (zapewne krewnym) poświadczyli szlachectwo Piotra z Biestrzykowa h. Amadej naganionego przez Brzykcego ze Skąpej. Obok Ostojczyków świadczyli w tej sprawie: Jakub ze Stradzewa i Jan ''Grad'' z Miłakowa h. Amadej oraz Jasiek i Jan z Mysłowic h. Pilawa. W tym miejscu warto zaznaczyć, że jest wielce prawdopodobne, iż Maciej i Leonard z Bogusławic h. Ostoja są tożsami z Maciejem i Leonardem z Jackowa także h. Ostoja, którzy, jako ojciec z synem, w roku '''''1413''''' procesowali się w Radomsku z sąsiadami Mikołajem i Wojciechem z Jackowa. Należy też przyjąć, że Maciej z Bogusławic jest tą samą osobą co Maciej z Borowna h. Ostoja, który w roku 1423 dowiódł szlachectwa przed sądem w Krakowie dzięki oświadczeniom braci herbowych - Piotra Chełmskiego (burgrabiego krakowskiego) i Stanisława z Poddębia (Stanisław z Poddębia w latach późniejszych był starostą lubelskim, podstarościm krakowskim, burgrabią krakowskim i wielkorządcą krakowskim).

@@ Linia 54: / Linia 54: @@
 '''Leonard ''Zila'' z Bogusławic'''. Zapewne syn Mikołaja ''Zili'' wzmiankowanego w 1503 roku. W roku '''''1552''''' posiadał 1/4 łanu w Bogusławicach.
-'''Wojciech ''Ścibor'' z Bogusławic h. Ostoja'''. Syn Katarzyny i być może Jana ''Ściborka'' z Bogusławic wzmiankowanego w 1503 roku lub Macieja z Bogusławic wzmiankowanego w 1492 roku. Ojciec Macieja, Andrzeja i Jana Bogusławskich. Ożeniony był z Zuzanną Koczańską, córką Jana z Koczania h. Jastrzębiec. W roku '''''1512''''' razem z matką Katarzyną procesował się w Piotrkowie przeciwko Wawrzyńcowi Myszkowskiemu. Wówczas jego ojciec prawdopodobnie już nie żył. Spośród właścicieli dóbr Bogusławice odnotowanych w latach '''''1552-1553''''' w „Źródłach dziejowych” Pawińskiego Wojciech ''Ścibor'' posiadał największą ilość kmieci (trzech), co oznacza, że dysponował największym areałem. Więcej informacji na ten temat przynosi dokument z księgi grodzkiej wieluńskiej ''inscriptionum'' nr 10 (k. 501-505) z lat 1557-1559, gdzie szczegółowo opisano dobra w Bogusławicach spadłe po śmierci Wojciecha ''Ścibora'', która nastąpiła przed '''''1559''''' rokiem. Według tego dokumentu Bogusławski dysponował rolami folwarcznymi, gruntami i łąkami zwanymi ''Serwińskie'', niwą i rolą ''Kuzaliowską'', zagrodą dworską z ogrodami, sadami i sadzawką oraz trzema łanami gruntów, na których rezydowali trzej kmiecie: Jan ''Jaszek'', Wojciech ''Klimek'' i Andrzej ''Cieszadło''. Ponadto dysponował zagrodami, na których gospodarowali dwaj zagrodnicy: Mikołaj na ogrodzie i Wojciech ''Szandch''. Po jego śmierci majątek odziedziczyła małżonka '''Zuzanna Koczańska''', która scedowała dobra w Bogusławicach na synów: ''(...) Szlachetna Zuzanna, córka niegdyś Jana Koczańskiego, wdowa zaś po niegdyś Wojciechu Bogusławskim z Bogusławic, pani posażna (...) całe swoje prawo oprawne i dożywotnie, które do niej należy i odnosi się, w (...) dobrach wsi Bogusławice umarza, unicestwia po wieczne czasy, owszem, to oto całe prawo swoje na osoby synów swoich, szlachetnych: Macieja, Andrzeja i Jana Bogusławskich odstępuje''. Po przejęciu majątku ojcowskiego bracia Bogusławscy dokonali jego podziału i zaopatrzyli matkę Zuzannę z Koczańskich Bogusławską: ''(...) mając wzgląd na dobrodziejstwa udzielone im przez matkę, szlachetną Zuzannę Koczańską, a to w ustąpieniu przez nią z dóbr oprawnych i dożywotnich, oni wszyscy zobowiązali się i każdy z swojej strony zobowiązał się płacić tejże Zuzannie każdego roku, po najdalszy kres jej życia, a najpierw po dwanaście groszy dobrych pieniędzy na każde święto świętego Marcina, na jej ręce po trzydzieści snopów pszenicy, po jednej kopie i pół żyta oraz tyle samo owsa, jęczmienia jedną kopę i czterdzieści pięć snopów. (...) Ponadto również każdy z tych synów będzie powinien w swoich własnych działach każdego roku dać jej po dwa zagony gruntu i obsiać je własnymi zasiewami, którymi poleci i dostatecznie oczyścić je własnymi parobkami, i zebrać je dla tejże matki bez jej parobków, dodając to, na co z drugiej strony ona, Zuzanna zgadza się, że jej, matce będzie wolno przebywać u tego syna i wyżej wspomnianych braci, u którego będzie jej podobało się i ten, u którego będzie pozostawać, do żadnych ciężarów powyższych, do uiszczenia zbóż oraz do przygotowania zagonów pod warzywa, poza płaceniem dwunastu groszy, nie będzie zobowiązany i nie będzie powinien. Z drugiej strony wyżej wspomniani bracia i synowie jej, Zuzanny zobowiązali się do wszystkich powyższych rzeczy pod zakładem stu grzywien dobrych pieniędzy, liczby i monety polskiej''.
+'''Wojciech ''Ścibor'' z Bogusławic h. Ostoja'''. Syn Katarzyny i być może Jana ''Ściborka'' z Bogusławic wzmiankowanego w 1503 roku lub Macieja z Bogusławic wzmiankowanego w 1492 roku. Ojciec Macieja, Andrzeja i Jana Bogusławskich. Ożeniony był z Zuzanną Koczańską, córką Jana z Koczania h. Jastrzębiec. W roku '''''1512''''' razem z matką Katarzyną procesował się w Piotrkowie przeciwko Wawrzyńcowi Myszkowskiemu. Wówczas jego ojciec prawdopodobnie już nie żył. Spośród właścicieli dóbr Bogusławice odnotowanych w latach '''''1552-1553''''' w „Źródłach dziejowych” Pawińskiego Wojciech ''Ścibor'' posiadał największą ilość kmieci (trzech), co oznacza, że dysponował największym areałem. Więcej informacji na ten temat przynosi dokument z księgi grodzkiej wieluńskiej ''inscriptionum'' nr 10 (k. 501-505) z lat 1557-1559, gdzie szczegółowo opisano dobra w Bogusławicach spadłe po śmierci Wojciecha ''Ścibora'', która nastąpiła przed '''''1556''''' rokiem. Według tego dokumentu Bogusławski dysponował rolami folwarcznymi, gruntami i łąkami zwanymi ''Serwińskie'', niwą i rolą ''Kuzaliowską'', zagrodą dworską z ogrodami, sadami i sadzawką oraz trzema łanami gruntów, na których rezydowali trzej kmiecie: Jan ''Jaszek'', Wojciech ''Klimek'' i Andrzej ''Cieszadło''. Ponadto dysponował zagrodami, na których gospodarowali dwaj zagrodnicy: Mikołaj na ogrodzie i Wojciech ''Szandch''. Po jego śmierci majątek odziedziczyła małżonka '''Zuzanna Koczańska''', która scedowała dobra w Bogusławicach na synów: ''(...) Szlachetna Zuzanna, córka niegdyś Jana Koczańskiego, wdowa zaś po niegdyś Wojciechu Bogusławskim z Bogusławic, pani posażna (...) całe swoje prawo oprawne i dożywotnie, które do niej należy i odnosi się, w (...) dobrach wsi Bogusławice umarza, unicestwia po wieczne czasy, owszem, to oto całe prawo swoje na osoby synów swoich, szlachetnych: Macieja, Andrzeja i Jana Bogusławskich odstępuje''. Po przejęciu majątku ojcowskiego bracia Bogusławscy dokonali jego podziału i zaopatrzyli matkę Zuzannę z Koczańskich Bogusławską: ''(...) mając wzgląd na dobrodziejstwa udzielone im przez matkę, szlachetną Zuzannę Koczańską, a to w ustąpieniu przez nią z dóbr oprawnych i dożywotnich, oni wszyscy zobowiązali się i każdy z swojej strony zobowiązał się płacić tejże Zuzannie każdego roku, po najdalszy kres jej życia, a najpierw po dwanaście groszy dobrych pieniędzy na każde święto świętego Marcina, na jej ręce po trzydzieści snopów pszenicy, po jednej kopie i pół żyta oraz tyle samo owsa, jęczmienia jedną kopę i czterdzieści pięć snopów. (...) Ponadto również każdy z tych synów będzie powinien w swoich własnych działach każdego roku dać jej po dwa zagony gruntu i obsiać je własnymi zasiewami, którymi poleci i dostatecznie oczyścić je własnymi parobkami, i zebrać je dla tejże matki bez jej parobków, dodając to, na co z drugiej strony ona, Zuzanna zgadza się, że jej, matce będzie wolno przebywać u tego syna i wyżej wspomnianych braci, u którego będzie jej podobało się i ten, u którego będzie pozostawać, do żadnych ciężarów powyższych, do uiszczenia zbóż oraz do przygotowania zagonów pod warzywa, poza płaceniem dwunastu groszy, nie będzie zobowiązany i nie będzie powinien. Z drugiej strony wyżej wspomniani bracia i synowie jej, Zuzanny zobowiązali się do wszystkich powyższych rzeczy pod zakładem stu grzywien dobrych pieniędzy, liczby i monety polskiej''.
 '''Maciej ''Ścibor'' z Bogusławic h. Ostoja'''. Syn Zuzanny z Koczańskich i Wojciecha ''Ścibora'' z Bogusławic. Przed rokiem '''''1552''''' ojciec przekazał mu część swoich dóbr w Bogusławicach, na które składały się: ''(...) zagroda z budynkami, ogrodami (...) rola zwana „Kuzaliowska” z łąkami, (...) oraz zagroda, grunty i łąki zwane „Serwińskie”, (...) ponadto i niwa „Kuzaliowska”, położona między drogą królewską lubo gościńcem publicznym, ciągnącym się do Prusicka, już wykarczowana, poza tym przyległe do wyżej wzmiankowanej niwy jedno staje gruntu na długość, do wykarczowania, w rozciągłości lub w sąsiedztwie, tejże szerokości, jak to wyżej wspomniana niwa w sobie jest zawarta, także i łan osiadły, na którym rezyduje pracowity Jan Jaszek, temuż Maciejowi z całym prawem i przyległościami do tegoż łanu, tymże działem przypadł''.

@@ Linia 34: / Linia 34: @@
 Maciej z Bogusławic świadczył także w lutym '''''1424''''' roku przed sędzią ziemskim wieluńskim Wieruszem z Kątów i podsędkiem Stańczykiem z Rudy w sprawie Stanisława ''Cichosza'' z Kraszkowic naganionego przez Piotra z Olewina. Obok Bogusławskiego w tej sprawie składali oświadczenie: Jan z Jackowa h. Ostoja, Bartłomiej z Sierakowic i Mirosław ze Słuchowa h. Nałęcz oraz Grzegorz z Biernacic i Piotr z Błaszek h. Korab. W roku '''''1426''''', w Radomsku, Maciej z Bogusławic wraz z Janem ''Gsekiem'' z Jackowa h. Ostoja (zapewne krewnym) poświadczyli szlachectwo Piotra z Biestrzykowa h. Amadej naganionego przez Brzykcego ze Skąpej. Obok Ostojczyków świadczyli w tej sprawie: Jakub ze Stradzewa i Jan ''Grad'' z Miłakowa h. Amadej oraz Jasiek i Jan z Mysłowic h. Pilawa. W tym miejscu warto zaznaczyć, że jest wielce prawdopodobne, iż Maciej i Leonard z Bogusławic h. Ostoja są tożsami z Maciejem i Leonardem z Jackowa także h. Ostoja, którzy, jako ojciec z synem, w roku '''''1413''''' procesowali się w Radomsku z sąsiadami Mikołajem i Wojciechem z Jackowa. Należy też przyjąć, że Maciej z Bogusławic jest tą samą osobą co Maciej z Borowna h. Ostoja, który w roku 1423 dowiódł szlachectwa przed sądem w Krakowie dzięki oświadczeniom braci herbowych - Piotra Chełmskiego (burgrabiego krakowskiego) i Stanisława z Poddębia (Stanisław z Poddębia w latach późniejszych był starostą lubelskim, podstarościm krakowskim, burgrabią krakowskim i wielkorządcą krakowskim).
-'''Ścibor z Bogusławic h. Ostoja'''. Ojciec Katarzyny i Macieja, prawdopodobnie również Jana ''Ściborka'' z Bogusławic. W roku '''''1445''''', w Radomsku, zanegował szlachectwo Stanisława z Brzeźnicy i Jajek h. Ostoja, o którego przynależności do stanu rycerskiego świadczyli wówczas: Jan z Białej i Janek z Wierzchowiska, obaj h. Ostoja oraz Stanisław ze Strzelec i Mikołaj z Więcków h. Osmoróg a także Michał i Brzykcy ze Skąpej h. Radwan. Córka Ścibora z Bogusławic - '''Katarzyna''' była żoną Mikołaja ze Sromutki i Grębocin (zapewne syna Jana ze Sromutki). W dniu 30 kwietnia 1486 roku sąd przyznał jej prawo do pozostania po śmierci męża w dobrach oprawnych w Sromutce i Grębocinach, z których chciał ją usunąć szwagier Andrzej ze Sromutki. Dnia 27 lutego 1492 roku Andrzej ze Sromutki uregulował wszystkie roszczenia Katarzyny, która w asystencji brata Macieja z Bogusławic odebrała 60 grzywien posagu i ustąpiła z dóbr w Sromutce i Grębocinach.
+'''Ścibor z Bogusławic h. Ostoja'''. Ojciec Katarzyny i Macieja oraz prawdopodobnie Jana ''Ściborka'' z Bogusławic. W roku '''''1445''''', w Radomsku, zanegował szlachectwo Stanisława z Brzeźnicy i Jajek h. Ostoja, o którego przynależności do stanu rycerskiego świadczyli wówczas: Jan z Białej i Janek z Wierzchowiska, obaj h. Ostoja oraz Stanisław ze Strzelec i Mikołaj z Więcków h. Osmoróg a także Michał i Brzykcy ze Skąpej h. Radwan. Córka Ścibora z Bogusławic - '''Katarzyna''' była żoną Mikołaja ze Sromutki i Grębocin (zapewne syna Jana ze Sromutki). W dniu 30 kwietnia 1486 roku sąd przyznał jej prawo do pozostania po śmierci męża w dobrach oprawnych w Sromutce i Grębocinach, z których chciał ją usunąć szwagier Andrzej ze Sromutki. Dnia 27 lutego 1492 roku Andrzej ze Sromutki uregulował wszystkie roszczenia Katarzyny, która w asystencji brata Macieja z Bogusławic odebrała 60 grzywien posagu i ustąpiła z dóbr w Sromutce i Grębocinach.
 '''Piotr z Bogusławic'''. W roku '''''1464''''' trzymał tytułem zastawu część wsi Grabowej (koło Bogusławic) będącą własnością Zawiszy Bużeńskiego h. Poraj.

@@ Linia 44: / Linia 44: @@
 '''Andrzej z Bogusławic'''. W roku '''''1502''''' kupił za 60 grzywien części wsi Grabowa od Jana z Grabowej.
-'''Jan Ściborek z Bogusławic h. Ostoja'''. Prawdopodobnie syn Ścibora z Bogusławic. W roku '''''1503''''' procesował się z plebanem z Borowna Stanisławem Łowieńskim (od 1507 roku dziekanem kolegiaty wieluńskiej) o dziesięcinę pobieraną z pól kmiecych i folwarcznych dla kościoła parafialnego w Borownie. Oficjał wieluński nie podjął decyzji ostatecznej w tej sprawie i odesłał ją do sądu sejmowego w Piotrkowie, gdzie postanowiono, że dziesięciny nie będą wybierane poddanym bez wiedzy plebana borowieńskiego. Wraz z Janem ''Ściborkiem'' w procesie uczestniczyli też inni dziedzice Bogusławic: '''Mikołaj ''Kita''''', '''Andrzej ''Kita''''', '''Stanisław Piotr''', '''Jakub ''Piewca''''', '''Jan ''Kowal''''', '''Jan ''Lisek''''' oraz '''Mikołaj ''Zila''''' (wg Bonieckiego ci Bogusławscy też należeli do Rodu '''Ostoja'''). Obok dziedziców Bogusławic występowali przeciw plebanowi Stanisławowi Łowieńskiemu w tej samej sprawie także szlachcice z sąsiednich wsi: Mikołaj ''Maczuda'', Stanisław i Tomasz ''Marcinkowicze'' oraz Mikołaj ''Piotrkowicz'', wszyscy z Jackowa oraz Stanisław ''Szymek'', Stanisław ''Koziełkowicz'', Paweł ''Bartuszek'', Marcin ''Bartuszek'' i Jakub ''Kiełbasa'', dziedzice Witkowic, a także Marcin ''Wilk'' z Lubojni.
+'''Jan ''Ściborek'' z Bogusławic h. Ostoja'''. Prawdopodobnie syn Ścibora z Bogusławic na co wskazuje jego imionisko ''"Ściborek"''. W roku '''''1503''''' procesował się z plebanem z Borowna Stanisławem Łowieńskim (od 1507 roku dziekanem kolegiaty wieluńskiej) o dziesięcinę pobieraną z pól kmiecych i folwarcznych dla kościoła parafialnego w Borownie. Oficjał wieluński nie podjął decyzji ostatecznej w tej sprawie i odesłał ją do sądu sejmowego w Piotrkowie, gdzie postanowiono, że dziesięciny nie będą wybierane poddanym bez wiedzy plebana borowieńskiego. Wraz z Janem ''Ściborkiem'' w procesie uczestniczyli też inni dziedzice Bogusławic: '''Mikołaj ''Kita''''', '''Andrzej ''Kita''''', '''Stanisław Piotr''', '''Jakub ''Piewca''''', '''Jan ''Kowal''''', '''Jan ''Lisek''''' oraz '''Mikołaj ''Zila''''' (wg Bonieckiego ci Bogusławscy też należeli do Rodu '''Ostoja'''). Obok dziedziców Bogusławic występowali przeciw plebanowi Stanisławowi Łowieńskiemu w tej samej sprawie także szlachcice z sąsiednich wsi: Mikołaj ''Maczuda'', Stanisław i Tomasz ''Marcinkowicze'' oraz Mikołaj ''Piotrkowicz'', wszyscy z Jackowa oraz Stanisław ''Szymek'', Stanisław ''Koziełkowicz'', Paweł ''Bartuszek'', Marcin ''Bartuszek'' i Jakub ''Kiełbasa'', dziedzice Witkowic, a także Marcin ''Wilk'' z Lubojni.
 '''Piotr Ostrołęcki z Bogusławic h. Gozdawa'''. Pochodził z Ostrołęki koło Pajęczna. Ożeniony był z Elżbietą Rzuchowską, córką Mikołaja, dziedzica dóbr w Borownie i Nieznanicach. W roku '''''1545''''' Ostrołęcki wraz z '''Janem z Bogusławic''' (być może tożsamym z Janem ''Kitą'' z Bogusławic) wzięli do spółki tytułem zastawu od Mikołaja Rzuchowskiego pole uprawne w Borownie za 14 grzywien. W roku '''''1551''''' opłacał pobór ze wsi Bogusławice. Był właścicielem niewielkiego kawałka Bogusławic - w roku '''''1552''''' posiadał zaledwie 1/8 łanu.
@@ Linia 54: / Linia 54: @@
 '''Leonard ''Zila'' z Bogusławic'''. Zapewne syn Mikołaja ''Zili'' wzmiankowanego w 1503 roku. W roku '''''1552''''' posiadał 1/4 łanu w Bogusławicach.
-'''Wojciech ''Ścibor'' z Bogusławic h. Ostoja'''. Syn Katarzyny i zapewne Jana ''Ściborka'' z Bogusławic wzmiankowanego w 1503 roku. Ojciec Macieja, Andrzeja i Jana Bogusławskich. Ożeniony był z Zuzanną Koczańską, córką Jana z Koczania h. Jastrzębiec. W roku '''''1512''''' razem z matką Katarzyną procesował się w Piotrkowie przeciwko Wawrzyńcowi Myszkowskiemu. Wówczas jego ojciec prawdopodobnie już nie żył. Spośród właścicieli dóbr Bogusławice odnotowanych w latach '''''1552-1553''''' w „Źródłach dziejowych” Pawińskiego Wojciech ''Ścibor'' posiadał największą ilość kmieci (trzech), co oznacza, że dysponował największym areałem. Więcej informacji na ten temat przynosi dokument z księgi grodzkiej wieluńskiej ''inscriptionum'' nr 10 (k. 501-505) z lat 1557-1559, gdzie szczegółowo opisano dobra w Bogusławicach spadłe po śmierci Wojciecha ''Ścibora'', która nastąpiła przed '''''1559''''' rokiem. Według tego dokumentu Bogusławski dysponował rolami folwarcznymi, gruntami i łąkami zwanymi ''Serwińskie'', niwą i rolą ''Kuzaliowską'', zagrodą dworską z ogrodami, sadami i sadzawką oraz trzema łanami gruntów, na których rezydowali trzej kmiecie: Jan ''Jaszek'', Wojciech ''Klimek'' i Andrzej ''Cieszadło''. Ponadto dysponował zagrodami, na których gospodarowali dwaj zagrodnicy: Mikołaj na ogrodzie i Wojciech ''Szandch''. Po jego śmierci majątek odziedziczyła małżonka '''Zuzanna Koczańska''', która scedowała dobra w Bogusławicach na synów: ''(...) Szlachetna Zuzanna, córka niegdyś Jana Koczańskiego, wdowa zaś po niegdyś Wojciechu Bogusławskim z Bogusławic, pani posażna (...) całe swoje prawo oprawne i dożywotnie, które do niej należy i odnosi się, w (...) dobrach wsi Bogusławice umarza, unicestwia po wieczne czasy, owszem, to oto całe prawo swoje na osoby synów swoich, szlachetnych: Macieja, Andrzeja i Jana Bogusławskich odstępuje''. Po przejęciu majątku ojcowskiego bracia Bogusławscy dokonali jego podziału i zaopatrzyli matkę Zuzannę z Koczańskich Bogusławską: ''(...) mając wzgląd na dobrodziejstwa udzielone im przez matkę, szlachetną Zuzannę Koczańską, a to w ustąpieniu przez nią z dóbr oprawnych i dożywotnich, oni wszyscy zobowiązali się i każdy z swojej strony zobowiązał się płacić tejże Zuzannie każdego roku, po najdalszy kres jej życia, a najpierw po dwanaście groszy dobrych pieniędzy na każde święto świętego Marcina, na jej ręce po trzydzieści snopów pszenicy, po jednej kopie i pół żyta oraz tyle samo owsa, jęczmienia jedną kopę i czterdzieści pięć snopów. (...) Ponadto również każdy z tych synów będzie powinien w swoich własnych działach każdego roku dać jej po dwa zagony gruntu i obsiać je własnymi zasiewami, którymi poleci i dostatecznie oczyścić je własnymi parobkami, i zebrać je dla tejże matki bez jej parobków, dodając to, na co z drugiej strony ona, Zuzanna zgadza się, że jej, matce będzie wolno przebywać u tego syna i wyżej wspomnianych braci, u którego będzie jej podobało się i ten, u którego będzie pozostawać, do żadnych ciężarów powyższych, do uiszczenia zbóż oraz do przygotowania zagonów pod warzywa, poza płaceniem dwunastu groszy, nie będzie zobowiązany i nie będzie powinien. Z drugiej strony wyżej wspomniani bracia i synowie jej, Zuzanny zobowiązali się do wszystkich powyższych rzeczy pod zakładem stu grzywien dobrych pieniędzy, liczby i monety polskiej''.
+'''Wojciech ''Ścibor'' z Bogusławic h. Ostoja'''. Syn Katarzyny i być może Jana ''Ściborka'' z Bogusławic wzmiankowanego w 1503 roku lub Macieja z Bogusławic wzmiankowanego w 1492 roku. Ojciec Macieja, Andrzeja i Jana Bogusławskich. Ożeniony był z Zuzanną Koczańską, córką Jana z Koczania h. Jastrzębiec. W roku '''''1512''''' razem z matką Katarzyną procesował się w Piotrkowie przeciwko Wawrzyńcowi Myszkowskiemu. Wówczas jego ojciec prawdopodobnie już nie żył. Spośród właścicieli dóbr Bogusławice odnotowanych w latach '''''1552-1553''''' w „Źródłach dziejowych” Pawińskiego Wojciech ''Ścibor'' posiadał największą ilość kmieci (trzech), co oznacza, że dysponował największym areałem. Więcej informacji na ten temat przynosi dokument z księgi grodzkiej wieluńskiej ''inscriptionum'' nr 10 (k. 501-505) z lat 1557-1559, gdzie szczegółowo opisano dobra w Bogusławicach spadłe po śmierci Wojciecha ''Ścibora'', która nastąpiła przed '''''1559''''' rokiem. Według tego dokumentu Bogusławski dysponował rolami folwarcznymi, gruntami i łąkami zwanymi ''Serwińskie'', niwą i rolą ''Kuzaliowską'', zagrodą dworską z ogrodami, sadami i sadzawką oraz trzema łanami gruntów, na których rezydowali trzej kmiecie: Jan ''Jaszek'', Wojciech ''Klimek'' i Andrzej ''Cieszadło''. Ponadto dysponował zagrodami, na których gospodarowali dwaj zagrodnicy: Mikołaj na ogrodzie i Wojciech ''Szandch''. Po jego śmierci majątek odziedziczyła małżonka '''Zuzanna Koczańska''', która scedowała dobra w Bogusławicach na synów: ''(...) Szlachetna Zuzanna, córka niegdyś Jana Koczańskiego, wdowa zaś po niegdyś Wojciechu Bogusławskim z Bogusławic, pani posażna (...) całe swoje prawo oprawne i dożywotnie, które do niej należy i odnosi się, w (...) dobrach wsi Bogusławice umarza, unicestwia po wieczne czasy, owszem, to oto całe prawo swoje na osoby synów swoich, szlachetnych: Macieja, Andrzeja i Jana Bogusławskich odstępuje''. Po przejęciu majątku ojcowskiego bracia Bogusławscy dokonali jego podziału i zaopatrzyli matkę Zuzannę z Koczańskich Bogusławską: ''(...) mając wzgląd na dobrodziejstwa udzielone im przez matkę, szlachetną Zuzannę Koczańską, a to w ustąpieniu przez nią z dóbr oprawnych i dożywotnich, oni wszyscy zobowiązali się i każdy z swojej strony zobowiązał się płacić tejże Zuzannie każdego roku, po najdalszy kres jej życia, a najpierw po dwanaście groszy dobrych pieniędzy na każde święto świętego Marcina, na jej ręce po trzydzieści snopów pszenicy, po jednej kopie i pół żyta oraz tyle samo owsa, jęczmienia jedną kopę i czterdzieści pięć snopów. (...) Ponadto również każdy z tych synów będzie powinien w swoich własnych działach każdego roku dać jej po dwa zagony gruntu i obsiać je własnymi zasiewami, którymi poleci i dostatecznie oczyścić je własnymi parobkami, i zebrać je dla tejże matki bez jej parobków, dodając to, na co z drugiej strony ona, Zuzanna zgadza się, że jej, matce będzie wolno przebywać u tego syna i wyżej wspomnianych braci, u którego będzie jej podobało się i ten, u którego będzie pozostawać, do żadnych ciężarów powyższych, do uiszczenia zbóż oraz do przygotowania zagonów pod warzywa, poza płaceniem dwunastu groszy, nie będzie zobowiązany i nie będzie powinien. Z drugiej strony wyżej wspomniani bracia i synowie jej, Zuzanny zobowiązali się do wszystkich powyższych rzeczy pod zakładem stu grzywien dobrych pieniędzy, liczby i monety polskiej''.
 '''Maciej ''Ścibor'' z Bogusławic h. Ostoja'''. Syn Zuzanny z Koczańskich i Wojciecha ''Ścibora'' z Bogusławic. Przed rokiem '''''1552''''' ojciec przekazał mu część swoich dóbr w Bogusławicach, na które składały się: ''(...) zagroda z budynkami, ogrodami (...) rola zwana „Kuzaliowska” z łąkami, (...) oraz zagroda, grunty i łąki zwane „Serwińskie”, (...) ponadto i niwa „Kuzaliowska”, położona między drogą królewską lubo gościńcem publicznym, ciągnącym się do Prusicka, już wykarczowana, poza tym przyległe do wyżej wzmiankowanej niwy jedno staje gruntu na długość, do wykarczowania, w rozciągłości lub w sąsiedztwie, tejże szerokości, jak to wyżej wspomniana niwa w sobie jest zawarta, także i łan osiadły, na którym rezyduje pracowity Jan Jaszek, temuż Maciejowi z całym prawem i przyległościami do tegoż łanu, tymże działem przypadł''.