Ostoya - Wkład użytkownika [pl]

Historia rodziny Chełmowskich

2018-09-30T08:02:45Z

AdamChe: Utworzył nową stronę „Chełmowscy to jedna z rodzin, które łączy się herbem Ostoja na Pomorzu. Swoje nazwisko wywodzi od miejscowości Chełmy k. Brus (pow. Chojnice). Rodzina o nazwi...”

Chełmowscy to jedna z rodzin, które łączy się herbem Ostoja na Pomorzu. Swoje nazwisko wywodzi od miejscowości Chełmy k. Brus (pow. Chojnice). Rodzina o nazwisku Chełmowski miała również swoich przedstawicieli w Wielkim Księstwie Litewskim oraz Wielkopolsce.

Seweryn Uruski w 1905 roku przedstawił w Herbarzu Szlachty Polskiej trzech reprezentantów linii wielkopolskiej - Daniela z województwa kaliskiego, Mikołaja z wojew. poznańskiego (1669 r.), Jana z wojew. sieradzkiego (1764 r.). Chociaż ten ostatni wymieniany jest w innych źródłach, jako poseł z Pomorza.

Emilian Żernicki-Szeliga w wydanej w 1905 roku Historii Polskiej Szlachty wymienił dwóch Ostojczyków z linii pomorskiej - Andrzeja Chełmowskiego z Czapiewic oraz Macieja Kiedrowskiego z sąsiedniej Wysokiej Zaborskiej (1772 r.).

W wydanym w 1908 r. Roczniku Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie „Elektorowie Królów Władysława IV, Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i Augusta III, autorzy wymieniają: Chełmowski Daniel i Mikołaj (Michał Korybut), Chełmowski Wojciech w wojew. malborskim (Stanisław Leszczyński), Kiedrowski Jan, Maciej, dwóch Marcinów z wojew. pomorskiego (Stanisław Leszczyński).

Nazwa miejscowości Chełmy pierwszy raz wymieniona jest w XIV wieku. W 1377 roku odnotowano tam rycerzy Lowischa (Lubisława?, Laurentiusa?) i Więcisława (Władysława), posiadali oni również majątki w Dąbrowie Człuchowskiej (bracia Jakub i Lowisch, Więcko wójt białoborski) i Szczytnie (Więcko). W 1409 r. wspomniany jest Filip z Małych Chełmów i jego brat Jenchen (Janek). Trzydzieści sześć lat później występuje Więcesław. Jego brat Andrzej sądzi się w tym okresie o łan ziemi, który został mu zabrany. W 1526 roku dokumenty przedstawiają: Andrzeja Bolesta, Bartłomieja, Jana Dawidi, Krystiana alias Krystek i Szymona, a w 1570 roku dwóch Jakubów (1591 r. Jakub Wołost Chełmowski), dwóch Stanisławów, Wawrzyńca (Laurentius) i Wojciecha.

W 1566 roku Krzysztof Chełmowski wymieniony jest jako świadek przywileju dla Feliksa Konarskiego, starosty białoborskiego, krewnego Biskupa [[http://pl.wikipedia.org/wiki/Stanis%C5%82aw_%C5%BBelis%C5%82awski |Stanisława Żelisławskiego]]. Rodzina Konarskich posiadała majątki w pobliżu Chełmów. Pod dokumentem podpisali się m.in. Maciej Leski h. Ostoja prefekt w Starogardzie Gdańskim oraz wspomniany Krzysztof – jako podkomorzy w [[http://pl.wikipedia.org/wiki/Diecezja_che%C5%82mi%C5%84ska |biskupstwie chełmińskim]].

Należy nadmienić, że Chełmowscy dzielili swoją gniazdową wieś z innymi rodzinami, które w 1570 roku pieczętowały się herbami Sas Pruski, Leliwa i Pobóg. Z czasem ich majątki przeszły w inne ręce. Na początku XVII stulecia odnotowano transakcję sprzedaży ziemi w Wielkich i Małych Chełmach, w której Wojciech Stanisławski (pomorski poborca podatkowy) i Anna de Werden jego małżonka odsprzedali majątek Michałowi Jezierskiemu h. Rogala, który w 1614 r. kupili od właścicieli Chełmów. W 1623 r. Jezierski dzierżawił ziemię w Chełmach od Pawła i Michała Knutów h. Lilia potomków starostów w Białym Borze i Czarnym. To z pewnością nie była jedyna umowa/testament w zakresie tych miejscowości. W sąsiednich Konarzynach i Dąbrowie Człuchowskiej, Jan syn Reinholda Heidenstein (1553-1620) sekretarza kancelarii królewskiej Stefana Batorego, po matce odziedziczył dużą część majątku rodziny Konarskich. Wśród rodzin, które dokonywały transakcji z [[http://pl.wikipedia.org/wiki/Reinhold_Heidenstein |Heidenstein’ami]] są również Chełmowscy i rodzina [[http://pl.wikipedia.org/wiki/Johann_von_Werden |Werden]].

Z linii pomorskiej jako pierwszy w metrykach chrztu odnotowany jest Jan Chełmowski z Czapiewic syn Jana Simkowicza, który z małżonkami Zofią Pruszak-Czapiewską h. Leliwa (rodzina spokrewniona z Pruszakami Bieniewskimi z Wielkopolski) miał dzieci: Jakuba (ur. ok. 1663), Macieja, Annę później Żuroch-Czapiewską i Barbarę później Żabińską. Z drugiej małżonki Katarzyny Renoch-Czapiewskiej urodzili się: Zofia, Teresa, Zuzanna, Jan, Ewa, Justyna, Tomasz i Felicjana. Ziemię w Czapiewicach dziedziczył Jakub żonaty z Heleną Prądzyńską krewną "familos" Jana Piotra Tuchołki, starosty tucholskiego, pisarza ziemskiego pomorskiego, podkomorzego malborskiego oraz kasztelana gdańskiego, z drugiej zony Marianny Lipińskiej urodził się Andrzej Chełmowski.

Z pokolenia Jana i Jakuba grupa przedstawicieli okolicznej szlachty brała udział w odsieczy wiedeńskiej Jana III Sobieskiego. Źródła wymieniają m.in. Andrzeja Teodora Grabowskiego herbu Zbiświcz, Jana Franciszka Tuchołkę h. Korzbok, Łukasza Żuroch-Piechowskiego h. Monsztern (Leliwa). Jak opisuje Pan Przemysław Pragert „Z Prus Królewskich wyruszyły latem 1683 roku do Przemyśla, początkowego miejsca koncentracji dwa regimenty piesze: generała majora Eliasza Łąckiego, dowodzony przez Franciszka Lanckorońskiego, starostę stobnickiego, liczący około 200–250 ludzi i drugi liczący około 350 ludzi Władysława [[http://pl.wikipedia.org/wiki/D%C3%B6nhoff |Denhoffa]], wojewody pomorskiego. Ponadto oddział arkebuzerów, rodzaju jazdy, liczący 293 konie, dowodzony przez pułkownika Jana Gorzyńskiego starosty ze Starogardu Gdańskiego (szwagier Elżbiety Chełmowskiej z linii wielkopolskiej) i chorągiew husarska wojewody malborskiego Franciszka Jana Bielińskiego mająca 118 koni; ta ostatnia jednak spóźniła się na pole bitwy. Ponadto prawdopodobny był udział artylerii z arsenału puckiego”.

Dobrze udokumentowna jest rodzina Chełmowskich herbu Ostoja, która jako szlachta polska związała swój los z Wielkim Księstwem Litewskim. Przebieg historii tej rodziny można prześledzić na podstawie wypisów z ksiąg ziemskich. Władysław Chełmowski dostał w 1589 roku przywilej od Zygmunta III na dobra Jerzyczki w Ziemi Brasławskiej. Porucznik Husarii Rafał Chełmowski otrzymał przywilej od Władysława IV na dobra w Ziemi Smolew. Mikołaj Chełmowski Rotmistrz Roty Kozackiej Wojska Wielkiego Księstwa Litewskiego za zasługi w wojnach prowadzonych przez Jana Kazimierza nabył prawem lennym w 1664 roku majątek zwany Krasowszczyzna znajdujący się w ówczesnym Powiecie Starodubowskim. Jego synem był Paweł Mikołajewicz Chełmowski Porucznik JKMości Chorągwi Straży Wojska w Księstwie Litewskim. Rodzina ta wg ww dokumentów używała przydomka Ścibor, wylegitymowała się z herbu Ostoja w 1802 roku w Guberni Mińskiej.

Linia wielkopolska, opisana w regestach Dworzaczka, wywodzi się od Jakuba Chełmowskiego (ok. 1550-1620), jego synowie to Jerzy i Bartłomiej - zastępca pisarza ostrzeszowskiego. Córki Jerzego z Marianny Żabińskiej Elżbieta i Anna wyszły za urzędników wielkopolskich. Elżbieta była zamężna z Władysławem Gorzyńskim oraz Stanisławem Kołdowskim (syn podstarosty grodzkiego sieradzkiego), Anna była zamężna 3-o voto z Jakubem Milińskim (pisarz ziemski wschowski). Syn Bartłomieja – Daniel i jego wnuk Mikołaj podpisali elekcję Michała Korybuta. Z kolei wnuk Daniela i Anny Jezierskiej: Stanisław był skarbnikiem grodzkim wschowskim. W odpisach ziemskich ok. 1630 roku wymieniany jest też Marcjan Chełmowski, który zdaje się jest spokrewniony z rodziną Strzałkowskich. On też był ojcem chrzestnym Katarzyny Gajewskiej z Błociszewa.

Jest też wśród zachowanych źródeł wzmianka o Janie Chełmowskim uczestniku Konfederacji Barskiej. W Regeście konfederatów barskich pułkownika Thesby de Belcoura z 1774 r. wymieniony jest w grupie starszyzny wojskowej jako regimentarz (dowódca) konfederacji poznańskiej. Wykaz Belacoura obejmował zesłanych na Syberię, co było następstwem rozkazu Katarzyny II, ogłoszonego w dniu 29.05.1768 roku. Po pierwszym rozbiorze w 1773 r. uwolniono wielu konfederatów i odprowadzono ich do granic Rzeczypospolitej. Z kolei Jakub Chełmowski - chorąży w ósmym regimencie litewskim - był uczestnikiem Powstania Kościuszkowskiego.

Współcześnie cenionym przedstawicielem rodziny był Józef Chełmowski (1934-2013) – ludowy artysta, rzeźbiarz, malarz. Przywrócił i spopularyzował zanikającą na Pomorzu sztukę malowania na szkle. Jest twórcą kapliczek przydrożnych, trzech rzeźb, które znalazły się w Ołtarzu Papieskim w Sopocie. W 2006 roku otrzymał Srebrny Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Powrót na [[Chełmowski|stronę główną]].

Źródła:

1. [http://teki.bkpan.poznan.pl/ Teki Dworzaczka - Biblioteka Kórnicka PAN]

2. [http://www.najigoche.kaszuby.pl/artykul/artykul=955,czy-general-major-eliasz-lacki-byl-kaszubem/ Artykuł Przemysława Pragerta]

3. Visitatio archidiaconatus Camenensis Andrea de Leszno Leszczyński arch. (skan 153), [http://kpbc.umk.pl/dlibra/docmetadata?id=3262&from=publication Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa]

4. [http://www.szukajwarchiwach.pl/53/931/0/-/2373#tabJednostka Archiwum w Poznaniu]

5. [http://pl.wikipedia.org/wiki/J%C3%B3zef_Che%C5%82mowski Józef Chełmowski]

6. Przydomki Szlachty Pomorskiej, Dr Wojciech Kętrzyński, Lwów (1905)

7. Kneschke, E. H.: Deutsches Adelslexikon, Leipzig (1859)

8. Woelky Carl Peter, Urkundenbuch des Bisthums Culm. T. 2, Das Bisthum Culm unter Polen 1466-1774

9. Leopold von Ledebur, Adelslexikon der preussischen Monarchie, Tom 1, Berlin (1855)

10. Prywatne skany dokumentów

11. Kraushar, Aleksander, Konfederaci barscy na Syberyi (1774)

12. Historya Powstania Kościuszki 1794: poprzedzona poglądem historycznym na przyczyny upadku Polski: z dodaniem spisu osób, które brały udział w powstaniu opracował Twardowski Bolesław (1856-1932)

Historia rodziny Kawieczyński

2015-09-03T19:33:38Z

AdamChe: Utworzył nową stronę „Rodzina Kawieczyńskich lub Kawęczyńskich należy do grupy rodzin herbu Ostoja odnotowanych na Pomorzu już w XV wieku. Niewykluczone, że była tam dużo wcześni...”

Rodzina Kawieczyńskich lub Kawęczyńskich należy do grupy rodzin herbu Ostoja odnotowanych na Pomorzu już w XV wieku. Niewykluczone, że była tam dużo wcześniej. Wspomina o tej rodzinie Bartosz Paprocki w Herbach Rycerstwa Polskiego, pisząc o nich Kawęczyńscy z Prus. Obecność Ostojczyków na ziemi kujawsko-pomorskiej może być konsekwencją bliskiej współpracy ostatniego z książąt pomorskich Mściwoja II z księciem wielkopolskim Przemysławem II, później królem Polski. W wyniku czego kilka znanych rodów staropolskich pełniło funkcje urzędnicze w Księstwie Pomorskim pod koniec XIII wieku, a mianowicie ród Zarembów oraz Łodziów. Jest też w tym czasie na Pomorzu możnowładca Ścibor, zaufany urzędnik Mściwoja II i Łokietka, kasztelan w Pucku i Tczewie. Pojawia się on w dokumentach już 1266 roku, wtedy otrzymał od Mściwoja wieś Gacki pod Świeciem (1). Miejscowość ta graniczy z Kawęcinem. Przynależność rodowa owego rycerza historykom nie jest znana. Wiemy natomiast, że jego potomkowie byli powiązani z rodem Łodziów, świadczy o tym wizyta Trzebibora i Mikołaja synów Ścibora w Gostynie, siedzibie tej wielkopolskiej rodziny. Wizyta dotyczyła posiadłości w Pszczółkach k. Tczewa, o którą starali się Krzyżacy, a jej utrzymanie zależało od zrzeczenia się praw tego rodu do innych posiadłości na Pomorzu (2).

W latach 1266-1269 Świecie stanowiło siedzibę księcia zwierzchniego Pomorza Gdańskiego, zatem pełniło funkcję stolicy regionu. Odbywały się tam zjazdy międzydzielnicowe, czy też międzypaństwowe (3). Dzielnica sąsiadująca z Kujawami i Wielkopolską, stanowiła niejako bramę, którą przedostawały się wpływy wielkopolskie i kujawskie. Dobre relacje zaowocowały m.in. kilkoma nadaniami dla arcybiskupa Jakuba Świnki, bardzo blisko związanego z Przemysławem II. Wzrostowi wpływów kujawskich w dzielnicy sprzyjało przyłączenie do niej w 1271 r. kasztelani wyszogrodzkiej oraz rządy Władysława Łokietka. Niewykluczone, że wraz grupą możnych przybyli na Pomorze też Ostojczycy.

Okres wpływów polskich zostaje zahamowany najazdem Krzyżaków. Po zdobyciu Gdańska i innych zamków, latem 1309 roku, rycerze w białych płaszczach przystąpił do oblężenia Świecia. Załoga grodu składała się z Pomorzan, Kujawian i Łęczycan. Obroną grodu kierował ówczesny kasztelan Bogusław z rodu Leszczyców. Po dwumiesięcznej bohaterskiej obronie załoga poddała się z końcem września. Pomorze Gdańskie przeszło na okres ponad stu pięćdziesięciu lat pod panowanie zakonu niemieckiego.

Jeszcze w XIV wieku nie ma bezspornych dowodów na obecność Ostojczyków na Pomorzu. Dlatego trudno jest ustalić dokładną datę ich osiedlenia. Najbardziej zbliżona terytorialnie była linia ze Ściborzyc. W 1362 roku wzmiankowany jest Ścibor jako właściciel wsi Wieszczyce koło Tucholi. Miejscowość ta leżała na granicy polsko-krzyżackiej, a później należała w części do Kawieczyńskich (1570 r. Andrzej Kawieczyński). Pewność co do zakorzenienia się Ostojczyków w Prusach Królewskich przynosi nam dobrze udokumentowany okres wojny trzynastoletniej Związku Pruskiego, a później Polski, z Krzyżakami. W źródłach pojawiają się Mikołaj z Kawęczyna, Mikołaj Skrzeszewski oraz Jan z Jani z rodziną. Do najaktywniejszych związkowców należał ten ostatni, który wielokrotnie uczestniczył w rokowaniach z Zakonem. Prowadził też rozmowy zachęcające Polskę do interwencji, m.in. z ciotecznym bratem Mikołajem Szarlejskim h. Ostoja, starostą bydgoskim i wojewodą inowrocławskim. Jan z Jani i Mikołaj z Kawęcina mieli swoje gniazda rodowe w okolicach Świecia, gdzie uwidocznił się najsilniejszy ruch powstańczy, taki sam jak na ziemi chełmińskiej. Na wezwanie Jana szlachta niemal z całego Pomorza przybyła w maju 1454 roku pod Chojnice, aby zatrzymać odsiecz, która szła z Niemiec pod Malbork. Na obrzeżach Chojnic, pod wodzą Mikołaja Szarlejskiego zebrały się siły polskie, pospolite ruszenie z Pomorza oraz zaciężni z Gdańska. Niestety strona powstańcza poniosła klęskę, która na kilka lat osłabiła ruch, a Jan dostał się do niewoli. Dopiero aktywność miasta Gdańska i zabiegi dyplomatyczne, odwróciły szalę zwycięstwa. Po wielu wyczerpujących latach wojny strony podpisały pokój w Toruniu. Działania wojenne zakończyły się w 1466 roku. Polska odzyskała Pomorze, co należy podkreślić, przy znaczącym wkładzie Ostojczyków.

Zaangażowanie i postawa uczestników działań wojennych po stronie Polski ma swoje odzwierciedlenie w beneficjach jakie spłynęły na rycerzy. W wyniku wojny trzynastoletniej w 1467/68 r. Mikołaj z Kawęczyna, według Jana Długosza właśnie za zasługi, otrzymał urząd sędziego w Świeciu. Jan z Jani w dowód uznania, już w trakcie działań wojennych, został mianowany przez króla Kazimierza IV Jagiellończyka 10 maja 1454 r. pierwszym wojewodą pomorskim. Pełnił tę funkcję aż do swojej śmierci 1461 r. Główni aktorzy działań z Rodu Ostoja spoza Pomorza, otrzymali w dzierżawę zamki, mianowicie Mikołaj Szarlejski (Mikołaj ze Ściborza) otrzymał urząd starosty w Tucholi, a Ścibor z Ponieca w Malborku. Poniecki zasłużył się szczególnie jako polityk i dyplomata, przy walnym udziale Jana z Jani udało mu się zebrać fundusze, które pomogły zdobyć zamek w Malborku. O tym fakcie szerzej można przeczytać w innych publikacjach (4).

Wracając do Kawieczyńskich, od momentu zakończenia wojny niemal przez dwieście pięćdziesiąt lat rodzina ta odgrywa ważną rolę w powiecie świeckim, a jedna z jej linii również na Litwie. Kawieczyńscy posiadali swoje gniazdo rodowe z dworem w Kawęcinie. W 1470 roku źródła wymieniają tam Marcina, Jana, Zygmunta, Mikołaja (sędzia w Świeciu) i Warsza. W 1490 r. Wojciecha (sędzia w Świeciu). W 1526 r. Feliksa, Andrzeja. W 1570 r. Stanisława, Jana, Wacława, Andrzeja. Rodzina w tym okresie posiadała majątki w takich miejscowościach jak: Kawęcin, Budyń, Dąbrówka, Lubodzież (miejscowość wcześniej zwana Małym Kawęcinem), Kosowo (k. Świecia), Wieszczyce, Zamarte (k. Tucholi), Ściski k. Tczewa.

Linia Stanisława i Katarzyny Kos pozostała w Kawęcinie. Z niej Jan syn Feliksa piastował w 1633-1659 roku urząd sędziego w Świeciu. Kaper Niesiecki w Herbarzu Polskim wymienia z tej linii Fabiana - „Fabian pamiętny odwagą swoją rycerz, kiedy z Franciszkiem Czapskim w czterdziestu tylko koni Szwedów napadłszy wielu, jednych pobił, drugich pojmał, innych pogromił.” Wojciech (Albrecht) syn Fabiana i Katarzyny z domu Konarskiej doszedł do godności wicewojewody pomorskiego (1692-1701), podkomorzego chełmińskiego (1703-14) oraz starosty brodnickiego (1703-14). Wg źródeł miał być on osobą kontrowersyjną, ale ponad to, posiadał zdolności dyplomatyczne oraz silną osobowość. Był dworzaninem Augusta II oraz Stanisława Leszczyńskiego. Uczestniczył w zjeździe senatorów pruskich w Starogardzie Gdańskim (1703), którego celem było znalezienie sposobu obrony kraju przed Szwedami. Następnie przystąpił do konfederacji, mającej za zadanie wygnanie okupanta. Do 1714 roku aktywnie uczestniczył w życiu politycznym Prus Królewskich.

Linia Wacława i Maruszy Zebołskiej, (płacili podatek w 1570 roku we wsi Ściski - parafia Godziszewo, powiat Tczewski) osiedliła się na Litwie w majątku Kuchczyce i Uzda. Maciej ich syn, uznawany jest za założyciela pierwszej drukarni na obszarze północno-wschodnich terenów Rzeczypospolitej. Ukończył studia na luterańskim uniwersytecie w Wittenberdze. Był protektorem kalwinizmu na Litwie. Książę Mikołaj Radziwiłł zwany Czarny mianował go namiestnikiem swojego majątku w Nieświeżu. Więcej na jego temat można przeczytać w źródłach (5). Później Kawieczyńscy na Litwie piastowali wiele urzędów: Enoch Kawieczyński (Podkomorzy miński 1609 r.), Aleksander Kawieczyński (Podkomorzy wiłkomierski, Marszałek Trybunału litewskiego w 1633 r.), Jan-Krzysztof (Deputat na Trybunał litewski w 1620 r., następnie Podkomorzy miński, fundował kościół i szkoły w mieście Uździe).

Od drugiej połowy XVIII wieku Kawieczyńscy już nie pełnią znaczącej roli w życiu politycznym Rzeczypospolitej. Ostatnim urzędnikiem wysokiej rangi był Adam syn Wojciecha i Anny Czapskiej herbu Leliwa, który jednak nie zdążył z powodu nagłej śmierci pełnić funkcji starosty Brodnicy, scedowanej na niego przez ojca. Rodzeństwem Adama byli Jan, Piotr, Stanisław, Franciszka i Anna. Prawdopodobnie gniazdo rodzinne było w rękach ich potomków, aż do końca XIX wieku. Rodzina rozrodziła się w południowej części Pomorza. Można znaleźć od XVIII w. metryki urodzenia w wielu parafiach tego regionu tj. w Gniewie, Leśnie k. Brus, Płochocinie, Jeżewie, Nowym, Byszewie, Świeciu i Wudzynie.

1. Kujot, Stanisław, Dzieje Prus Królewskich Cz. 2, Pomorze i Ziemia Chełmińska : 1309-1380, http://www.kpbc.ukw.edu.pl/dlibra/plain-content?id=22292 , skan 22

2. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Nauki Humanistyczno-Społeczne. Historia, z. 5 (35), 1969, http://www.kpbc.ukw.edu.pl/dlibra/plain-content?id=21205 , skan 11

3. Jasiński Kazimierz, Dzieje ziem świeckiej i nowskiej od schyłku XII w. do 1309 r. http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/plain-content?id=164292 , skan 19

4. http://pl.wikipedia.org/wiki/Piotr_%C5%9Acibor_Poniecki

5. http://pl.wikipedia.org/wiki/Maciej_Kaw%C4%99czy%C5%84ski

Kaweczyński

2015-09-03T19:25:31Z

AdamChe:

[[Plik:Ostoja zlocona.jpg|140px|right|]]

== [[Ostoja - strona główna|STRONA GŁÓWNA OSTOI]] ==

Przejście na [[Ostoja - strona główna|stronę główną]]

== [[Historia rodziny Chełmowski|Historia rodziny]] ==

'''Rodzina Kawieczyńskich lub Kawęczyńskich''' należy do grupy rodzin herbu Ostoja odnotowanych na Pomorzu już w XV wieku. Niewykluczone, że była tam dużo wcześniej. Wspomina o tej rodzinie Bartosz Paprocki w Herbach Rycerstwa Polskiego, pisząc o nich Kawęczyńscy z Prus. '''[[Historia rodziny Kawieczyński|Czytaj więcej]]'''

== [[Dokumenty i wywody Kawieczyńskich|Dokumenty]] ==

Dokumenty, rodowód i skany.

== [[Zdjęcia i skany Kawieczyńskich |Zdjęcia i skany]] ==

Archiwum zdjęć rodzinnych

== [[Członkowie rodziny Kawieczyńskich]] ==

Członkowie rodziny, poszczególne linie dzisiejsze i wygasłe po mieczu.

== [[Related Ostoja families of Kawieczyński|Spokrewnione linie Ostoi]] ==

Spokrewnione rodziny tej samej linii Ostoi które przybrały inne nazwiska

== [[DNA Kawieczyńskich]] ==

Wyniki DNA i pokrewieństwo, analiza.

[[Kategoria:Pomorze]]
[[Kategoria:Member]]
[[Kategoria:DNA]]
[[Kategoria:Index]]
[[Kategoria:Kawieczyński]]
[[Kategoria:Medieval Knights]]
[[Kategoria:Comes]]

Kaweczyński

2015-09-03T19:18:30Z

Chełmowski

2015-08-14T13:08:44Z

AdamChe:

[[Plik:Ostoja zlocona.jpg|140px|right|]]

== [[Ostoja - strona główna|STRONA GŁÓWNA OSTOI]] ==

Przejście na [[Ostoja - strona główna|stronę główną]]

== [[Historia rodziny Chełmowski|Historia rodziny]] ==

'''Chełmowscy''' to jedna z rodzin, które pieczętowały się herbem Ostoja na Pomorzu. Swoje nazwisko wywodzi od miejscowości Chełmy k. Brus (pow. Chojnice). Rodzina o nazwisku Chełmowski miała również swoich przedstawicieli w Wielkim Księstwie Litewskim oraz Wielkopolsce. '''[[Historia rodziny Chełmowski|Czytaj więcej]]'''

== [[Dokumenty i wywody Chełmowskich|Dokumenty]] ==

Dokumenty, rodowód i skany.

== [[Zdjęcia i skany Chełmowskich |Zdjęcia i skany]] ==

Archiwum zdjęć rodzinnych

== [[Członkowie rodziny Chełmowskich]] ==

Członkowie rodziny, poszczególne linie dzisiejsze i wygasłe po mieczu.

== [[Related Ostoja families of Chełmowski|Spokrewnione linie Ostoi]] ==

Spokrewnione rodziny tej samej linii Ostoi które przybrały inne nazwiska

== [[DNA Chełmowskich]] ==

Wyniki DNA i pokrewieństwo, analiza.

[[Kategoria:Wielkopolska]]
[[Kategoria:Member]]
[[Kategoria:DNA]]
[[Kategoria:Index]]
[[Kategoria:Chełmowski]]
[[Kategoria:Medieval Knights]]
[[Kategoria:Comes]]

Chełmowski

2014-06-10T16:30:17Z

AdamChe: /* Zdjęcia i skany */

[[Plik:Ostoja zlocona.jpg|140px|right|]]

== [[Ostoja - strona główna|STRONA GŁÓWNA OSTOI]] ==

Przejście na [[Ostoja - strona główna|stronę główną]]

== [[Historia rodziny Chełmowski|Historia rodziny]] ==

'''Chełmowscy''' to jedna z rodzin, które pieczętowały się herbem Ostoja na Pomorzu. Swoje nazwisko wywodzi od miejscowości Chełmy k. Brus (pow. Chojnice). Rodzina w XVII wieku miała również swoich przedstawicieli w Wielkopolsce. '''[[Historia rodziny Chełmowski|Czytaj więcej]]'''

== [[Dokumenty i wywody Chełmowskich|Dokumenty]] ==

Dokumenty, rodowód i skany.

== [[Zdjęcia i skany Chełmowskich |Zdjęcia i skany]] ==

Archiwum zdjęć rodzinnych

== [[Członkowie rodziny Chełmowskich]] ==

Członkowie rodziny, poszczególne linie dzisiejsze i wygasłe po mieczu.

== [[Related Ostoja families of Chełmowski|Spokrewnione linie Ostoi]] ==

Spokrewnione rodziny tej samej linii Ostoi które przybrały inne nazwiska

== [[DNA Chełmowskich]] ==

Wyniki DNA i pokrewieństwo, analiza.

[[Kategoria:Wielkopolska]]
[[Kategoria:Member]]
[[Kategoria:DNA]]
[[Kategoria:Index]]
[[Kategoria:Chełmowski]]
[[Kategoria:Medieval Knights]]
[[Kategoria:Comes]]

Chełmowski

2014-06-10T15:51:44Z

AdamChe: /* Historia rodziny */

[[Plik:Ostoja zlocona.jpg|140px|right|]]

== [[Ostoja - strona główna|STRONA GŁÓWNA OSTOI]] ==

Przejście na [[Ostoja - strona główna|stronę główną]]

== [[Historia rodziny Chełmowski|Historia rodziny]] ==

'''Chełmowscy''' to jedna z rodzin, które pieczętowały się herbem Ostoja na Pomorzu. Swoje nazwisko wywodzi od miejscowości Chełmy k. Brus (pow. Chojnice). Rodzina w XVII wieku miała również swoich przedstawicieli w Wielkopolsce. '''[[Historia rodziny Chełmowski|Czytaj więcej]]'''

== [[Dokumenty i wywody Chełmowskich|Dokumenty]] ==

Dokumenty, rodowód i skany.

== [[Zdjęcia i skany Chełmowskich |Zdjęcia i skany]] ==

Archiwum zdjeć rodzinnych

== [[Członkowie rodziny Chełmowskich]] ==

Członkowie rodziny, poszczególne linie dzisiejsze i wygasłe po mieczu.

== [[Related Ostoja families of Chełmowski|Spokrewnione linie Ostoi]] ==

Spokrewnione rodziny tej samej linii Ostoi które przybrały inne nazwiska

== [[DNA Chełmowskich]] ==

Wyniki DNA i pokrewieństwo, analiza.

[[Kategoria:Wielkopolska]]
[[Kategoria:Member]]
[[Kategoria:DNA]]
[[Kategoria:Index]]
[[Kategoria:Chełmowski]]
[[Kategoria:Medieval Knights]]
[[Kategoria:Comes]]

Chełmowski

2014-06-10T08:51:13Z

AdamChe:

[[Plik:Ostoja zlocona.jpg|140px|right|]]

== [[Ostoja - strona główna|STRONA GŁÓWNA OSTOI]] ==

Przejście na [[Ostoja - strona główna|stronę główną]]

== [[Historia rodziny Chełmowski|Historia rodziny]] ==

'''Chełmowscy''' herbu Ostoja to jedna z kilku rodzin na Pomorzu, które nawiązują do tradycji tego zacnego Rodu. Swoje nazwisko wywodzi od miejscowości Chełmy k. Brus (pow. Chojnice). Rodzina w XVII wieku miała również swoich przedstawicieli w Wielkopolsce. '''[[Historia rodziny Chełmowski|Czytaj więcej]]'''

== [[Dokumenty i wywody Chełmowskich|Dokumenty]] ==

Dokumenty, rodowód i skany.

== [[Zdjęcia i skany Chełmowskich |Zdjęcia i skany]] ==

Archiwum zdjeć rodzinnych

== [[Członkowie rodziny Chełmowskich]] ==

Członkowie rodziny, poszczególne linie dzisiejsze i wygasłe po mieczu.

== [[Related Ostoja families of Chełmowski|Spokrewnione linie Ostoi]] ==

Spokrewnione rodziny tej samej linii Ostoi które przybrały inne nazwiska

== [[DNA Chełmowskich]] ==

Wyniki DNA i pokrewieństwo, analiza.

[[Kategoria:Wielkopolska]]
[[Kategoria:Member]]
[[Kategoria:DNA]]
[[Kategoria:Index]]
[[Kategoria:Chełmowski]]
[[Kategoria:Medieval Knights]]
[[Kategoria:Comes]]

Użytkownik:AdamChe

2014-06-10T08:34:06Z

AdamChe: UWAGA! Zastąpienie treści hasła bardzo krótkim tekstem: „Adam Chełmowski”

Adam Chełmowski

Chełmowski

2014-06-10T08:33:31Z

AdamChe: Utworzył nową stronę „Chełmowscy herbu Ostoja to jedna z kilku rodzin na Pomorzu, które nawiązują do tradycji tego zacnego Rodu. Swoje nazwisko wywodzi od miejscowości Chełmy k. Br...”

Chełmowscy herbu Ostoja to jedna z kilku rodzin na Pomorzu, które nawiązują do tradycji tego zacnego Rodu. Swoje nazwisko wywodzi od miejscowości Chełmy k. Brus (pow. Chojnice). Rodzina w XVII wieku miała również swoich przedstawicieli w Wielkopolsce.

Użytkownik:AdamChe

2014-06-10T08:31:19Z

AdamChe: