Historia rodziny Kałłaur

Kałłaur (Kałaur, Kałuwur) – odwieczna szlachta, stara rycerska rodzina, zacna i dla Polski wielce zasłużona, pieczętująca się herbem Ostoja, należąca do heraldycznego rodu Ostojów (Mościców). Nazwisko tej rodziny pochodzi od wsi Kałaurowicze, leżącej obecnie na Białorusi.

Pochodzenie rodziny Kałłaurów herbu Ostoja

Kałłaurowie herbu Ostoja wywodzącą się z dawnego (przedrozbiorowego) powiatu pińskiego województwa brzeskolitewskiego Wielkiego Księstwa Litewskiego i Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Protoplastą tej zacnej rodziny można uznać pińskiego bojara i urzędnika Fedora (Chwedkę) Lienkaviča Kałaura, którego najwcześniejsza pisemna wzmianka pochodzi z 1521 roku. Kałłaurowie osiedleni byli w Kałłaurowiczach, które zostały po raz pierwszy wymienione w 1567 r.

Znani przedstawiciele rodziny Kałłaurów herbu Ostoja

• Fedor Lienkavič Kałaur (zm. po 1528) – piński bojar, rycerz, ziemianin i urzędnik.
• Paweł Kałłaur – białoruski ekonomista i przewodniczący Narodowego Banku Białorusi w latach 2014-2025.
• Piotr Kałłaur (zm. po 1853) – wybrany przedstawicielem szlachty powiatu pińskiego w 1853.
• Bazyli Kałłaur (zm. ok. 1864) – powstaniec styczniowy. W roku 1933 w Szołomiczach odsłonięto pomnik, między innymi, ku jego czci.
• Szymon Kałłaur (zm. ok. 1864) – powstaniec styczniowy. W roku 1933 w Szołomiczach odsłonięto pomnik, między innymi, ku jego czci.
• Wasyl Kałłaur (1838-1919) – naczelnik miasta Aulie-Ata (dzisiejszy Taraz w Kazachstanie), archeolog i orientalista.
• Jan Kałłaur (ur. 1892) – major Wojska Polskiego, w służbie 18 pułku ułanów.
• Mikołaj Kałłaur (1920-2017) – pułkownik LWP, żołnierz 1 Armii Wojska Polskiego, dyplomata wojskowy, publicysta, członek PZPR.
• Konstantyn Kallaur (ur. 1934) – nauczyciel języka i literatury rosyjskiej, profesor nadzwyczajny i profesor honorowy Wydziału Języków Obcych Utilities College w hrabstwie Nassau (Nassau) w g. Garden City na Long Island (s. Nowy Jork).
• Paweł Kałłaur (ur. 1962) – przewodniczący Zarządu Narodowego Banku Republiki Białorusi.

Przypisy

1. .

Źródła i literatura

• S. Dziadulewicz, Herbarz rodzin tatarskich w Polsce, Wilno 1929, s. 407.
• R. Horoszkiewicz, Notatki heraldyczne ze wschodniego Polesia [w:] Miesięcznik Heraldyczny, R. IX, 1930, s. 154.
• Księga pisarza dawnego starostwa pińskiego skompilowana na polecenie króla Zygmunta Augusta w latach 1561-1566 przez L. Voynę, cz. II, Wilno 1874, s. 338.
• J. N. Bobrowicz, Dodatek do Herbarza polskiego Kaspra Niesieckiego obejmujący dalsze rodowodowe wiadomości [...], Lipsk 1844, s. 206.
• S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1909, t. VI, s. 162.
• Wikipedia: Kałłaur herbu Ostoja