Historia rodziny Kałłaur: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| Linia 41: | Linia 41: | ||
* J. N. Bobrowicz, Dodatek do Herbarza polskiego Kaspra Niesieckiego obejmujący dalsze rodowodowe wiadomości [...], Lipsk 1844, s. 206. | * J. N. Bobrowicz, Dodatek do Herbarza polskiego Kaspra Niesieckiego obejmujący dalsze rodowodowe wiadomości [...], Lipsk 1844, s. 206. | ||
* S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1909, t. VI, s. 162. | * S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1909, t. VI, s. 162. | ||
| − | [https://pl.wikipedia.org/wiki/Ka%C5%82%C5%82aur Kałłaur herbu Ostoja] | + | * [https://pl.wikipedia.org/wiki/Ka%C5%82%C5%82aur Kałłaur herbu Ostoja] |
Wersja z 15:03, 9 sty 2026
Kałłaur (Kałaur, Kałuwur) – odwieczna szlachta, stara rycerska rodzina, zacna i dla Polski wielce zasłużona, pieczętująca się herbem Ostoja, należąca do heraldycznego rodu Ostojów (Mościców). Nazwisko tej rodziny pochodzi od wsi, leżącej w dzisiejszym.
Pochodzenie rodziny Kałłaurów herbu Ostoja
Kałłaurowie wywodzącą się z dawnego (przedrozbiorowego). Protoplastą tej zacnej rodziny pieczętującej się herbem Ostoja i przyjętej do Rodu Ostoja był Tatar Kałaur, który w połowie XVI wieku posiadał Kałłaurowicze. W XIX wieku, rodzina była prawosławna i legitymowała się ze szlachectwa w roku 1835-ym w guberni mińskiej.
Znani przedstawiciele rodziny Kałłaurów herbu Ostoja
- Jan Kałłaur (ur. 1892) – major Wojska Polskiego, w służbie 18 pułku ułanów.
Majątki ziemskie Kałłaurów herbu Ostoja
Przypisy
1. .
Źródła i literatura
- S. Dziadulewicz, Herbarz rodzin tatarskich w Polsce, Wilno 1929, s. 407.
- R. Horoszkiewicz, Notatki heraldyczne ze wschodniego Polesia [w:] Miesięcznik Heraldyczny, R. IX, 1930, s. 154.
- Księga pisarza dawnego starostwa pińskiego skompilowana na polecenie króla Zygmunta Augusta w latach 1561-1566 przez L. Voynę, cz. II, Wilno 1874, s. 338.
- J. N. Bobrowicz, Dodatek do Herbarza polskiego Kaspra Niesieckiego obejmujący dalsze rodowodowe wiadomości [...], Lipsk 1844, s. 206.
- S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1909, t. VI, s. 162.
- Kałłaur herbu Ostoja