Historia rodziny Kałłaur: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| Linia 16: | Linia 16: | ||
* [[Kałłaur Jan|Jan Kałłaur]] (ur. 1892) – major Wojska Polskiego, w służbie 18 pułku ułanów. | * [[Kałłaur Jan|Jan Kałłaur]] (ur. 1892) – major Wojska Polskiego, w służbie 18 pułku ułanów. | ||
| + | * Mikołaj Kałłaur (ur. 11 lutego 1920 w Wujwiczach, zm. 1 września 2017) – polski wojskowy, żołnierz 1 Armii Wojska Polskiego, dyplomata wojskowy, publicysta. | ||
<gallery> | <gallery> | ||
Wersja z 15:05, 9 sty 2026
Kałłaur (Kałaur, Kałuwur) – odwieczna szlachta, stara rycerska rodzina, zacna i dla Polski wielce zasłużona, pieczętująca się herbem Ostoja, należąca do heraldycznego rodu Ostojów (Mościców). Nazwisko tej rodziny pochodzi od wsi, leżącej w dzisiejszym.
Pochodzenie rodziny Kałłaurów herbu Ostoja
Kałłaurowie wywodzącą się z dawnego (przedrozbiorowego). Protoplastą tej zacnej rodziny pieczętującej się herbem Ostoja i przyjętej do Rodu Ostoja był Tatar Kałaur, który w połowie XVI wieku posiadał Kałłaurowicze. W XIX wieku, rodzina była prawosławna i legitymowała się ze szlachectwa w roku 1835-ym w guberni mińskiej.
Znani przedstawiciele rodziny Kałłaurów herbu Ostoja
- Jan Kałłaur (ur. 1892) – major Wojska Polskiego, w służbie 18 pułku ułanów.
- Mikołaj Kałłaur (ur. 11 lutego 1920 w Wujwiczach, zm. 1 września 2017) – polski wojskowy, żołnierz 1 Armii Wojska Polskiego, dyplomata wojskowy, publicysta.
Majątki ziemskie Kałłaurów herbu Ostoja
Przypisy
1. .
Źródła i literatura
- S. Dziadulewicz, Herbarz rodzin tatarskich w Polsce, Wilno 1929, s. 407.
- R. Horoszkiewicz, Notatki heraldyczne ze wschodniego Polesia [w:] Miesięcznik Heraldyczny, R. IX, 1930, s. 154.
- Księga pisarza dawnego starostwa pińskiego skompilowana na polecenie króla Zygmunta Augusta w latach 1561-1566 przez L. Voynę, cz. II, Wilno 1874, s. 338.
- J. N. Bobrowicz, Dodatek do Herbarza polskiego Kaspra Niesieckiego obejmujący dalsze rodowodowe wiadomości [...], Lipsk 1844, s. 206.
- S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1909, t. VI, s. 162.
- Wikipedia: Kałłaur herbu Ostoja