Historia rodziny Kałłaur: Różnice pomiędzy wersjami

Z Ostoya
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 15: Linia 15:
 
==Znani przedstawiciele rodziny Kałłaurów herbu Ostoja==
 
==Znani przedstawiciele rodziny Kałłaurów herbu Ostoja==
  
 
+
* [[Kałłaur Jan|Jan Kałłaur]] (ur. 1892) – major Wojska Polskiego, w służbie 18 pułku ułanów.
  
 
<gallery>
 
<gallery>
Linia 32: Linia 32:
  
 
<br><small>1. .</small>
 
<br><small>1. .</small>
 
 
Protoplastą tej zacnej rodziny pieczętującej się herbem Ostoja i przyjętej do Rodu Ostoja był Tatar Kałaur, który w połowie XVI wieku Kałłaurowicze. W XIX wieku, rodzina była prawosławna i legitymowała się ze szlachectwa w roku 1835-ym w guberni mińskiej.
 
 
[[Kałłaur Jan|Jan Kałłaur]] - major Wojska Polskiego 1929 r. - w służbie 18 pułku ułanów. Ur. 27.I.1892 r.
 
 
  
  

Wersja z 15:03, 9 sty 2026

Ostoja wyciety.jpg

English flag.png

Kałłaur (Kałaur, Kałuwur) – odwieczna szlachta, stara rycerska rodzina, zacna i dla Polski wielce zasłużona, pieczętująca się herbem Ostoja, należąca do heraldycznego rodu Ostojów (Mościców). Nazwisko tej rodziny pochodzi od wsi, leżącej w dzisiejszym.

Pochodzenie rodziny Kałłaurów herbu Ostoja

Kałłaurowie wywodzącą się z dawnego (przedrozbiorowego). Protoplastą tej zacnej rodziny pieczętującej się herbem Ostoja i przyjętej do Rodu Ostoja był Tatar Kałaur, który w połowie XVI wieku posiadał Kałłaurowicze. W XIX wieku, rodzina była prawosławna i legitymowała się ze szlachectwa w roku 1835-ym w guberni mińskiej.

Znani przedstawiciele rodziny Kałłaurów herbu Ostoja

  • Jan Kałłaur (ur. 1892) – major Wojska Polskiego, w służbie 18 pułku ułanów.

Majątki ziemskie Kałłaurów herbu Ostoja

Przypisy


1. .


Źródła i literatura

  • S. Dziadulewicz, Herbarz rodzin tatarskich w Polsce, Wilno 1929, s. 407.
  • R. Horoszkiewicz, Notatki heraldyczne ze wschodniego Polesia [w:] Miesięcznik Heraldyczny, R. IX, 1930, s. 154.
  • Księga pisarza dawnego starostwa pińskiego skompilowana na polecenie króla Zygmunta Augusta w latach 1561-1566 przez L. Voynę, cz. II, Wilno 1874, s. 338.
  • J. N. Bobrowicz, Dodatek do Herbarza polskiego Kaspra Niesieckiego obejmujący dalsze rodowodowe wiadomości [...], Lipsk 1844, s. 206.
  • S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1909, t. VI, s. 162.

Kałłaur herbu Ostoja