Historia rodziny Kałłaur: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| Linia 14: | Linia 14: | ||
* S. Dziadulewicz, ''Herbarz rodzin tatarskich w Polsce'', Wilno 1929, s. 407. | * S. Dziadulewicz, ''Herbarz rodzin tatarskich w Polsce'', Wilno 1929, s. 407. | ||
* R. Horoszkiewicz, ''Notatki heraldyczne ze wschodniego Polesia'' [w:] Miesięcznik Heraldyczny, R. IX, 1930, s. 154. | * R. Horoszkiewicz, ''Notatki heraldyczne ze wschodniego Polesia'' [w:] Miesięcznik Heraldyczny, R. IX, 1930, s. 154. | ||
| + | * Księga pisarza dawnego starostwa pińskiego skompilowana na polecenie króla Zygmunta Augusta w latach 1561-1566 przez L. Voynę, cz. II, Wilno 1874, s. 338 | ||
| + | * Polska encyklopedia szlachecka, t. VI, s. 247 | ||
| + | * K. Niesiecki, Herbarz polski, Lipsk 1839-1845, t. XI, s. 206 | ||
| + | * S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1904-1931, t. VI, s. 162 | ||
Wersja z 14:45, 9 sty 2026
Kałłaur - szlachetna rodzina pochodzenia tatarskiego pisząca się również Kałuwur. Wywodzą się z Kałaurowicz w powiecie pińskim.
Protoplastą tej zacnej rodziny pieczętującej się herbem Ostoja i przyjętej do Rodu Ostoja był Tatar Kałaur, który w połowie XVI wieku Kałłaurowicze. W XIX wieku, rodzina była prawosławna i legitymowała się ze szlachectwa w roku 1835-ym w guberni mińskiej.
Jan Kałłaur - major Wojska Polskiego 1929 r. - w służbie 18 pułku ułanów. Ur. 27.I.1892 r.
Źródła i literatura
- S. Dziadulewicz, Herbarz rodzin tatarskich w Polsce, Wilno 1929, s. 407.
- R. Horoszkiewicz, Notatki heraldyczne ze wschodniego Polesia [w:] Miesięcznik Heraldyczny, R. IX, 1930, s. 154.
- Księga pisarza dawnego starostwa pińskiego skompilowana na polecenie króla Zygmunta Augusta w latach 1561-1566 przez L. Voynę, cz. II, Wilno 1874, s. 338
- Polska encyklopedia szlachecka, t. VI, s. 247
- K. Niesiecki, Herbarz polski, Lipsk 1839-1845, t. XI, s. 206
- S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1904-1931, t. VI, s. 162