Bogusławski Stanisław (legionista) - Historia wersji

Rafal o 09:55, 16 maj 2017

2017-05-16T09:55:08Z

Rafal: /* Zobacz też */

2017-05-16T09:53:28Z

Zobacz też

Rafal o 16:56, 14 maj 2017

2017-05-14T16:56:14Z

Rafal o 18:34, 28 kwi 2017

2017-04-28T18:34:01Z

Rafal o 18:03, 28 kwi 2017

2017-04-28T18:03:58Z

Rafal o 17:58, 28 kwi 2017

2017-04-28T17:58:47Z

Rafal o 10:54, 25 kwi 2017

2017-04-25T10:54:48Z

Rafal: /* Zobacz też */

2017-04-25T08:36:45Z

Zobacz też

Rafal: /* Zobacz też */

2017-04-25T08:36:28Z

Zobacz też

Rafal o 08:21, 25 kwi 2017

2017-04-25T08:21:04Z

@@ Linia 4: / Linia 4: @@
 '''Stanisław [[Bogusławski]] herbu Ostoja''' (ur. 1888 w Łodzi, zm. 1940) – oficer Legionów Polskich, major Wojska Polskiego. W 1940 zamordowany przez Sowietów.
-Syn Henryka Bogusławskiego i Emilii z Pszczółkowskich. Wnuk po mieczu [[Bogusławski Antoni Jan|Antoniego Jana Bogusławskiego]] i Ludwiki z Kilińskich a po kądzieli Aleksandra Pszczółkowskiego i Zofii z Działyńskich. Potomek w piątym pokoleniu [[Andrzej Ścibor-Bogusławski|Andrzeja Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja]], wicepodkomorzego (komornika granicznego) łęczyckiego i sieradzkiego. Jego dziadkiem stryjecznym był [[Ignacy Napoleon Ścibor-Bogusławski|ks. Ignacy Bogusławski]]. Stanisław Bogusławski miał dwóch braci - Romana Aleksandra i Władysława. Przed służbą wojskową studiował nauki politechniczne.
+Syn [[Bogusławski Henryk|Henryka Bogusławskiego]] i Emilii z Pszczółkowskich. Wnuk po mieczu [[Bogusławski Antoni Jan|Antoniego Jana Bogusławskiego]] i Ludwiki z Kilińskich a po kądzieli Aleksandra Pszczółkowskiego i Zofii z Działyńskich. Potomek w piątym pokoleniu [[Andrzej Ścibor-Bogusławski|Andrzeja Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja]], wicepodkomorzego (komornika granicznego) łęczyckiego i sieradzkiego. Jego dziadkiem stryjecznym był [[Ignacy Napoleon Ścibor-Bogusławski|ks. Ignacy Bogusławski]]. Stanisław Bogusławski miał dwóch braci - Romana Aleksandra i Władysława. Przed służbą wojskową studiował nauki politechniczne.
 Jego dorosłe życie związane było z wojskiem. Służył w 1.pp Legionów Polskich. W dniu 28 września 1914 roku został mianowany chorążym piechoty a następnie ppor. piechoty. W roku 1916 został przydzielony do KIZ w Siedlcach (<small>KIZ - Krajowy Inspektorat Zaciągu do Wojska Polskiego</small>). Dnia 27 kwietnia 1917 roku powrócił do 1.pp Legionów Polskich. Po kryzysie przysięgowym był internowany w Białobrzegach koło Beniaminowa (<small>legioniści odmówili złożenia przysięgi na wierność cesarzowi Niemiec</small>). Po zwolnieniu podjął służbę w PSZ. Dnia 12 października 1918 roku awansowano go do stopnia por. piechoty. Służył następnie w WP, m.in. w 13.pp i w 53.pp. W czerwcu 1919 roku awansowany został do stopnia kapitana a pięć lat później (1924) do stopnia majora. W roku 1930 był inspektorem WFiPW w Dowództwie Okręgu Korpusu nr VII w Poznaniu (<small>WFiPW - Państwowy Urząd Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego</small>). Cztery lata później, w dniu 30 listopada 1934 roku przeszedł w stan spoczynku. We wrześniu 1939 roku został pojmany przez Sowietów i w maju 1940 roku zamordowany na terenie Ukrainy. Nosił pseudonim wojskowy "Kasper".

← poprzednia wersja		Wersja z 09:53, 16 maj 2017
Linia 32:		Linia 32:
	[[Kategoria:Index]]		[[Kategoria:Index]]
	[[Kategoria:Bogusławski]]		[[Kategoria:Bogusławski]]
		+	[[Kategoria:Officer]]

← poprzednia wersja		Wersja z 16:56, 14 maj 2017
Linia 2:		Linia 2:


−	'''Stanisław [[Bogusławski]] herbu Ostoja''' (ur. 1888 w Łodzi, zm. 1940) – oficer Legionów Polskich, major Wojska Polskiego~~. Starosta w Łańcucie i Leżajsku~~. W 1940 zamordowany przez Sowietów.	+	'''Stanisław [[Bogusławski]] herbu Ostoja''' (ur. 1888 w Łodzi, zm. 1940) – oficer Legionów Polskich, major Wojska Polskiego. W 1940 zamordowany przez Sowietów.

	Syn Henryka Bogusławskiego i Emilii z Pszczółkowskich. Wnuk po mieczu [[Bogusławski Antoni Jan\|Antoniego Jana Bogusławskiego]] i Ludwiki z Kilińskich a po kądzieli Aleksandra Pszczółkowskiego i Zofii z Działyńskich. Potomek w piątym pokoleniu [[Andrzej Ścibor-Bogusławski\|Andrzeja Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja]], wicepodkomorzego (komornika granicznego) łęczyckiego i sieradzkiego. Jego dziadkiem stryjecznym był [[Ignacy Napoleon Ścibor-Bogusławski\|ks. Ignacy Bogusławski]]. Stanisław Bogusławski miał dwóch braci - Romana Aleksandra i Władysława. Przed służbą wojskową studiował nauki politechniczne.		Syn Henryka Bogusławskiego i Emilii z Pszczółkowskich. Wnuk po mieczu [[Bogusławski Antoni Jan\|Antoniego Jana Bogusławskiego]] i Ludwiki z Kilińskich a po kądzieli Aleksandra Pszczółkowskiego i Zofii z Działyńskich. Potomek w piątym pokoleniu [[Andrzej Ścibor-Bogusławski\|Andrzeja Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja]], wicepodkomorzego (komornika granicznego) łęczyckiego i sieradzkiego. Jego dziadkiem stryjecznym był [[Ignacy Napoleon Ścibor-Bogusławski\|ks. Ignacy Bogusławski]]. Stanisław Bogusławski miał dwóch braci - Romana Aleksandra i Władysława. Przed służbą wojskową studiował nauki politechniczne.

← poprzednia wersja		Wersja z 18:34, 28 kwi 2017
Linia 6:		Linia 6:
	Syn Henryka Bogusławskiego i Emilii z Pszczółkowskich. Wnuk po mieczu [[Bogusławski Antoni Jan\|Antoniego Jana Bogusławskiego]] i Ludwiki z Kilińskich a po kądzieli Aleksandra Pszczółkowskiego i Zofii z Działyńskich. Potomek w piątym pokoleniu [[Andrzej Ścibor-Bogusławski\|Andrzeja Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja]], wicepodkomorzego (komornika granicznego) łęczyckiego i sieradzkiego. Jego dziadkiem stryjecznym był [[Ignacy Napoleon Ścibor-Bogusławski\|ks. Ignacy Bogusławski]]. Stanisław Bogusławski miał dwóch braci - Romana Aleksandra i Władysława. Przed służbą wojskową studiował nauki politechniczne.		Syn Henryka Bogusławskiego i Emilii z Pszczółkowskich. Wnuk po mieczu [[Bogusławski Antoni Jan\|Antoniego Jana Bogusławskiego]] i Ludwiki z Kilińskich a po kądzieli Aleksandra Pszczółkowskiego i Zofii z Działyńskich. Potomek w piątym pokoleniu [[Andrzej Ścibor-Bogusławski\|Andrzeja Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja]], wicepodkomorzego (komornika granicznego) łęczyckiego i sieradzkiego. Jego dziadkiem stryjecznym był [[Ignacy Napoleon Ścibor-Bogusławski\|ks. Ignacy Bogusławski]]. Stanisław Bogusławski miał dwóch braci - Romana Aleksandra i Władysława. Przed służbą wojskową studiował nauki politechniczne.

−	Jego dorosłe życie związane było z wojskiem. Służył w 1.pp Legionów Polskich. W dniu 28 września 1914 roku został mianowany chorążym piechoty a następnie ppor. piechoty. W roku 1916 został przydzielony do KIZ w Siedlcach (<small>KIZ - Krajowy Inspektorat Zaciągu do Wojska Polskiego</small>). Dnia 27 kwietnia 1917 roku powrócił do 1.pp Legionów Polskich. Po kryzysie przysięgowym był internowany w ~~Beniaminowie~~ (<small>legioniści odmówili złożenia przysięgi na wierność cesarzowi Niemiec</small>). Po zwolnieniu podjął służbę w PSZ. Dnia 12 października 1918 roku awansowano go do stopnia por. piechoty. Służył następnie w WP, m.in. w 13.pp i w 53.pp. W czerwcu 1919 roku awansowany został do stopnia kapitana a pięć lat później (1924) do stopnia majora. W roku 1930 był inspektorem WFiPW w Dowództwie Okręgu Korpusu nr VII w Poznaniu (<small>WFiPW - Państwowy Urząd Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego</small>). Cztery lata później, w dniu 30 listopada 1934 roku przeszedł w stan spoczynku. We wrześniu 1939 roku został pojmany przez Sowietów i w maju 1940 roku zamordowany na terenie Ukrainy. Nosił pseudonim wojskowy "Kasper".	+	Jego dorosłe życie związane było z wojskiem. Służył w 1.pp Legionów Polskich. W dniu 28 września 1914 roku został mianowany chorążym piechoty a następnie ppor. piechoty. W roku 1916 został przydzielony do KIZ w Siedlcach (<small>KIZ - Krajowy Inspektorat Zaciągu do Wojska Polskiego</small>). Dnia 27 kwietnia 1917 roku powrócił do 1.pp Legionów Polskich. Po kryzysie przysięgowym był internowany w Białobrzegach koło Beniaminowa (<small>legioniści odmówili złożenia przysięgi na wierność cesarzowi Niemiec</small>). Po zwolnieniu podjął służbę w PSZ. Dnia 12 października 1918 roku awansowano go do stopnia por. piechoty. Służył następnie w WP, m.in. w 13.pp i w 53.pp. W czerwcu 1919 roku awansowany został do stopnia kapitana a pięć lat później (1924) do stopnia majora. W roku 1930 był inspektorem WFiPW w Dowództwie Okręgu Korpusu nr VII w Poznaniu (<small>WFiPW - Państwowy Urząd Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego</small>). Cztery lata później, w dniu 30 listopada 1934 roku przeszedł w stan spoczynku. We wrześniu 1939 roku został pojmany przez Sowietów i w maju 1940 roku zamordowany na terenie Ukrainy. Nosił pseudonim wojskowy "Kasper".

← poprzednia wersja		Wersja z 18:03, 28 kwi 2017
Linia 6:		Linia 6:
	Syn Henryka Bogusławskiego i Emilii z Pszczółkowskich. Wnuk po mieczu [[Bogusławski Antoni Jan\|Antoniego Jana Bogusławskiego]] i Ludwiki z Kilińskich a po kądzieli Aleksandra Pszczółkowskiego i Zofii z Działyńskich. Potomek w piątym pokoleniu [[Andrzej Ścibor-Bogusławski\|Andrzeja Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja]], wicepodkomorzego (komornika granicznego) łęczyckiego i sieradzkiego. Jego dziadkiem stryjecznym był [[Ignacy Napoleon Ścibor-Bogusławski\|ks. Ignacy Bogusławski]]. Stanisław Bogusławski miał dwóch braci - Romana Aleksandra i Władysława. Przed służbą wojskową studiował nauki politechniczne.		Syn Henryka Bogusławskiego i Emilii z Pszczółkowskich. Wnuk po mieczu [[Bogusławski Antoni Jan\|Antoniego Jana Bogusławskiego]] i Ludwiki z Kilińskich a po kądzieli Aleksandra Pszczółkowskiego i Zofii z Działyńskich. Potomek w piątym pokoleniu [[Andrzej Ścibor-Bogusławski\|Andrzeja Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja]], wicepodkomorzego (komornika granicznego) łęczyckiego i sieradzkiego. Jego dziadkiem stryjecznym był [[Ignacy Napoleon Ścibor-Bogusławski\|ks. Ignacy Bogusławski]]. Stanisław Bogusławski miał dwóch braci - Romana Aleksandra i Władysława. Przed służbą wojskową studiował nauki politechniczne.

−	Jego dorosłe życie związane było z wojskiem. Służył w 1.pp Legionów Polskich. W dniu 28 września 1914 roku został mianowany chorążym piechoty a następnie ppor. piechoty. W roku 1916 został przydzielony do KIZ w Siedlcach (<small>KIZ - Krajowy Inspektorat Zaciągu do Wojska Polskiego</small>). Dnia 27 kwietnia 1917 roku powrócił do 1.pp Legionów Polskich. Po kryzysie przysięgowym był internowany w Beniaminowie (<small>legioniści odmówili złożenia przysięgi na wierność cesarzowi Niemiec</small>). Po zwolnieniu podjął służbę w PSZ. Dnia 12 października 1918 roku awansowano go do stopnia por. piechoty. Służył następnie w WP, m.in. w 13.pp i w 53.pp. W czerwcu 1919 roku awansowany został do stopnia kapitana a pięć lat później (1924) do stopnia majora. W roku 1930 był inspektorem WFiPW w Dowództwie Okręgu Korpusu nr VII w Poznaniu (<small>WFiPW - Państwowy Urząd Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego</small>). Cztery lata później, w dniu 30 listopada 1934 roku przeszedł w stan spoczynku~~. Po opuszczeniu szeregów wojskowych był starostą Leżajsku~~. We wrześniu 1939 roku został pojmany przez Sowietów i w maju 1940 roku zamordowany na terenie Ukrainy. Nosił pseudonim wojskowy "Kasper".	+	Jego dorosłe życie związane było z wojskiem. Służył w 1.pp Legionów Polskich. W dniu 28 września 1914 roku został mianowany chorążym piechoty a następnie ppor. piechoty. W roku 1916 został przydzielony do KIZ w Siedlcach (<small>KIZ - Krajowy Inspektorat Zaciągu do Wojska Polskiego</small>). Dnia 27 kwietnia 1917 roku powrócił do 1.pp Legionów Polskich. Po kryzysie przysięgowym był internowany w Beniaminowie (<small>legioniści odmówili złożenia przysięgi na wierność cesarzowi Niemiec</small>). Po zwolnieniu podjął służbę w PSZ. Dnia 12 października 1918 roku awansowano go do stopnia por. piechoty. Służył następnie w WP, m.in. w 13.pp i w 53.pp. W czerwcu 1919 roku awansowany został do stopnia kapitana a pięć lat później (1924) do stopnia majora. W roku 1930 był inspektorem WFiPW w Dowództwie Okręgu Korpusu nr VII w Poznaniu (<small>WFiPW - Państwowy Urząd Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego</small>). Cztery lata później, w dniu 30 listopada 1934 roku przeszedł w stan spoczynku. We wrześniu 1939 roku został pojmany przez Sowietów i w maju 1940 roku zamordowany na terenie Ukrainy. Nosił pseudonim wojskowy "Kasper".

← poprzednia wersja		Wersja z 17:58, 28 kwi 2017
Linia 6:		Linia 6:
	Syn Henryka Bogusławskiego i Emilii z Pszczółkowskich. Wnuk po mieczu [[Bogusławski Antoni Jan\|Antoniego Jana Bogusławskiego]] i Ludwiki z Kilińskich a po kądzieli Aleksandra Pszczółkowskiego i Zofii z Działyńskich. Potomek w piątym pokoleniu [[Andrzej Ścibor-Bogusławski\|Andrzeja Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja]], wicepodkomorzego (komornika granicznego) łęczyckiego i sieradzkiego. Jego dziadkiem stryjecznym był [[Ignacy Napoleon Ścibor-Bogusławski\|ks. Ignacy Bogusławski]]. Stanisław Bogusławski miał dwóch braci - Romana Aleksandra i Władysława. Przed służbą wojskową studiował nauki politechniczne.		Syn Henryka Bogusławskiego i Emilii z Pszczółkowskich. Wnuk po mieczu [[Bogusławski Antoni Jan\|Antoniego Jana Bogusławskiego]] i Ludwiki z Kilińskich a po kądzieli Aleksandra Pszczółkowskiego i Zofii z Działyńskich. Potomek w piątym pokoleniu [[Andrzej Ścibor-Bogusławski\|Andrzeja Ścibor-Bogusławskiego h. Ostoja]], wicepodkomorzego (komornika granicznego) łęczyckiego i sieradzkiego. Jego dziadkiem stryjecznym był [[Ignacy Napoleon Ścibor-Bogusławski\|ks. Ignacy Bogusławski]]. Stanisław Bogusławski miał dwóch braci - Romana Aleksandra i Władysława. Przed służbą wojskową studiował nauki politechniczne.

−	Jego dorosłe życie związane było z wojskiem. Służył w 1.pp Legionów Polskich. W dniu 28 września 1914 roku został mianowany chorążym piechoty a następnie ppor. piechoty. W roku 1916 został przydzielony do KIZ w Siedlcach (<small>KIZ - Krajowy Inspektorat Zaciągu do Wojska Polskiego</small>). Dnia 27 kwietnia 1917 roku powrócił do 1.pp Legionów Polskich. Po kryzysie przysięgowym był internowany w Beniaminowie (<small>legioniści odmówili złożenia przysięgi na wierność cesarzowi Niemiec</small>). Po zwolnieniu podjął służbę w PSZ. Dnia 12 października 1918 roku awansowano go do stopnia por. piechoty. Służył następnie w WP, m.in. w 13.pp i w 53.pp. W czerwcu 1919 roku awansowany został do stopnia kapitana a pięć lat później (1924) do stopnia majora. W roku 1930 był inspektorem WFiPW w Dowództwie Okręgu Korpusu nr VII w Poznaniu (<small>WFiPW - Państwowy Urząd Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego</small>). Cztery lata później, w dniu 30 listopada 1934 roku przeszedł w stan spoczynku. Po opuszczeniu szeregów wojskowych był starostą ~~w Łańcucie i~~ Leżajsku. We wrześniu 1939 roku został pojmany przez Sowietów i w maju 1940 roku zamordowany na terenie Ukrainy. Nosił pseudonim wojskowy "Kasper".	+	Jego dorosłe życie związane było z wojskiem. Służył w 1.pp Legionów Polskich. W dniu 28 września 1914 roku został mianowany chorążym piechoty a następnie ppor. piechoty. W roku 1916 został przydzielony do KIZ w Siedlcach (<small>KIZ - Krajowy Inspektorat Zaciągu do Wojska Polskiego</small>). Dnia 27 kwietnia 1917 roku powrócił do 1.pp Legionów Polskich. Po kryzysie przysięgowym był internowany w Beniaminowie (<small>legioniści odmówili złożenia przysięgi na wierność cesarzowi Niemiec</small>). Po zwolnieniu podjął służbę w PSZ. Dnia 12 października 1918 roku awansowano go do stopnia por. piechoty. Służył następnie w WP, m.in. w 13.pp i w 53.pp. W czerwcu 1919 roku awansowany został do stopnia kapitana a pięć lat później (1924) do stopnia majora. W roku 1930 był inspektorem WFiPW w Dowództwie Okręgu Korpusu nr VII w Poznaniu (<small>WFiPW - Państwowy Urząd Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego</small>). Cztery lata później, w dniu 30 listopada 1934 roku przeszedł w stan spoczynku. Po opuszczeniu szeregów wojskowych był starostą Leżajsku. We wrześniu 1939 roku został pojmany przez Sowietów i w maju 1940 roku zamordowany na terenie Ukrainy. Nosił pseudonim wojskowy "Kasper".

← poprzednia wersja		Wersja z 10:54, 25 kwi 2017
Linia 1:		Linia 1:
−	[[Plik:Stanisław ~~Bogusławki~~.jpg\|150px\|thumb\|right\|Stanisław Bogusławski w 1918 roku]]	+	[[Plik:Stanisław Bogusławski.jpg\|150px\|thumb\|right\|Stanisław Bogusławski w 1918 roku]]

@@ Linia 27: / Linia 27: @@
 * Rocznik Oficerski 1928; Warszawa 1928.
 * Rocznik Oficerski 1932; Warszawa 1932.
-* E. Quirini, S. Librewski, Ilustrowana kronika Legionów Polskich 1914-1918, Warszawa 1936.
+* E. Quirini, S. Librewski, ''Ilustrowana kronika Legionów Polskich 1914-1918'', Warszawa 1936.
 [[Kategoria:Wielkopolska]]
 [[Kategoria:Index]]
 [[Kategoria:Bogusławski]]